اگر کارخانه خوب کار نکند هیچ تولیدی ندارد

جلسه نهم از دوره سی‌وپنجم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی خواجو به استادی همسفر زینب، نگهبانی همسفر آیدا و دبیری همسفر طیبه با دستور جلسه «وادی هشتم (با حرکت راه نمایان می‌شود.) و تأثیر آن روی من» روز دوشنبه ۱۳ مهرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۵:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

ما هفت وادی را پشت سر گذاشتیم و وارد وادی یا راه هشتم شدیم. عنوان وادی هشتم « با حرکت راه نمایان می‌شود»، مسائل بسیاری را بیان می‌کند؛ یعنی برای اینکه من به خواسته و هدف مشخص شده خود برسم؛ باید حرکت کنم حال این حرکت من می‌تواند به طرف مثبت باشد هم می‌تواند برعکس اتفاق بیفتد. اگر مسیر و حرکتی که می‌روم و نیرویی که به کمک من می‌آید نیرو مثبت باشد، حرکت راه من به سمت مثبت است؛ اما اگر عکس آن اتفاق بیفتد مسیر و راهی که می‌روم نیرویی که به کمکم می‌آید حرکت راه من هم به همان سمت است. اصلاً امکان ندارد مسیر حرکت و حتی نیرویی که به کمک فرد می‌آید مثبت باشد، اگر این اتفاق افتاد بدانید یک جای کار اشکال دارد و یک جای کار می‌لنگد.
نکته بعدی که می‌‌خواستم بگویم، انسان‌ها هنگام بروز مشکلات دو واکنش نشان می‌دهند، گروه اول افرادی هستند که در دل مسائل و مشکلات می‌روند و هر طور شده می‌خواهند آن را حل کنند ما با این دسته کار نداریم؛ چون آن‌ها گلیم خودشان را از آب بیرون می‌کشند. گروه دوم می‌نشینند و کاسه چه کنم چه کنم دست می‌گیرند و منتظرند دستی یا نیرویی از یک جا بلند شود و به آن‌ها کمک کند. وادی هشتم که می‌گوید: «با حرکت راه نمایان می‌شود»، مختص همین افراد است. برای اینکه بتوانند مشکلات و مسائل را حل کنند، حتماً باید حرکت کنند.

یک کارخانه را در نظر بگیریم، کارخانه برای اینکه تولید داشته باشد؛ باید تمام اجزای آن یعنی تمام افرادی که در آن کارخانه کار می‌کنند و تمام دستگاه‌ها خوب کار کنند. اگر آن کارخانه خوب کار نکند هیچ تولیدی هم ندارد. حال ربط آن به انسان چیست؟
ما می‌توانیم برای انسان اینگونه مثال بزنیم که اگر اجزای درون انسان خوب کار نکند برای انسان مشکل و اختلال ایجاد می‌کند، برای مثال اگر کلیه شخص خوب کار نکند؛ باید تا آخر عمر دیالیز شود ولی اگر قلب کارش را خوب انجام ندهد مشکلات بزرگ‌تر به وجود می‌آید و حتی باعث می‌شود انسان به خواب ابدیت فرو برود؛ ولی انسانی که از درون آشفته است و از درون مشکل دارد هیچ تفاوتی با انسانی که به خواب ابدیت فرو رفته یا به اصطلاح مرده ندارد به این دلیل که اصلاً زیبایی‌های دنیا را نمی‌بیند، طعم آرامش، صلح و امنیت را نمی‌فهمد؛ پس آن هم یک جور به خواب ابدیت فرو رفته فقط متفاوت است؛ زیرا منتظرند یک نفر کمکشان کند.

هر زمان انسان‌ها توانستند مسائل و مشکلات خود را حل کنند و از گذرگاه‌های سخت عبور کنند آن موقع می‌توانند بگویند: من توانستم، اگر من توانستم حتماً همه افراد که اینجا نشستند می‌توانند انجام بدهند. تفاوتی ندارد در چه راهی قدم بگذاریم و حرکت کنیم، مهم این است که ما راه خود را شروع کنیم. زمانی که شروع کنیم به همین ترتیب نیروها به کمک ما می‌آیند. در چه صورت نیروهای مثبت به کمک ما می‌آیند؟
در صورتی که خواسته و نیت من نیز مثبت باشد. تنها در این صورت است که من می‌توانم بگویم: من راه درست را رفتم؛ ولی اگر نیت و خواست من از همان اصل و ابتدا غلط باشد مسیر کج برای من هموار می‌شود و به طرف ضدارزش‌ها سوق پیدا می‌کنم. وقتی انسان فکر می‌کند در تاریکی مطلق فرو رفته و تمام بند بند وجودش را فرا گرفته است تنها کاری که می‌تواند انجام دهد این است که قدم‌هایش را ذره ذره بردارد و شروع به حرکت کند. هنگامی که این گام‌ها کم‌کم اتفاق بیفتند باعث می‌شود نور کم پدیدار شود، وقتی نور کم پدیدار شد باعث می‌شود اول جلوی پای خود را ببیند، بعد محیط اطراف و سپس از محیط اطراف لذت ببرد. چرا می‌گویم نور کم‌؟
چون نور زیاد باعث می‌شود بینایی خود را از دست بدهد؛ پس این نور کم در ابتدای راه پادشاه حرکت هر انسانی است.

تجلیل راهنما همسفر نجمه (لژیون هفدهم)

تقدیر از اعضای لژیون سردار

تقدیر از برندگان مسابقات شطرنج

تقدیر از برندگان مسابقات والیبال

تقدیر از برندگان مسابقات شنا

مرزبان کشیک: همسفر زهرا و مسافر حسن
تایپیست: همسفر محبوبه رهجوی راهنما همسفر عطیه (لژیون پنجم)
عکاس: همسفر فائزه رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون یازدهم)
ویرایش و ارسال: مرزبان خبری همسفر زهرا
همسفران نمایندگی خواجو