English Version
This Site Is Available In English

در مسیر حرکت ممکن است زمین بخورم یا اشتباه کنم

در مسیر حرکت ممکن است زمین بخورم یا اشتباه کنم

«با حرکت، راه نمایان می‌شود.»

برای من این جمله یکی از زیباترین آموزش‌های وادی هشتم است؛ آموزشی که اگر واقعاً آن را در زندگی‌مان به کار بگیریم، بسیاری از سردرگمی‌ها و نگرانی‌هایمان کمتر می‌شود.

گاهی در زندگی منتظر بودم، اول همه چیز برایم مشخص شود و بعد حرکت کنم. دوست داشتم مطمئن باشم اگر قدمی برمی‌دارم، حتماً نتیجه همان چیزی می‌شود که می‌خواهم. اما وادی هشتم به من یاد داد که همیشه قرار نیست از همان ابتدا تمام مسیر را ببینم. بعضی راه‌ها فقط زمانی برای ما روشن می‌شوند که حرکت کنیم.

این آموزش در زندگی من خیلی تأثیرگذار بوده است. قبلاً وقتی با مشکلی روبه‌رو می‌شدم، ممکن بود زیاد فکر کنم، نگران شوم و منتظر بمانم تا شرایط خودش تغییر کند؛ اما امروز سعی می‌کنم به جای ماندن در نگرانی، یک قدم کوچک بردارم. شاید همان قدم اول تمام مشکل را حل نکند، اما باعث می‌شود از جای خودم حرکت کنم و قدم بعدی را بهتر ببینم.

یکی از مهم‌ترین چیزهایی که از وادی هشتم یاد گرفتم، این است که حرکت با سریع تر انجام دادن کاری فرق دارد. قرار نیست برای رسیدن به نتیجه، یک‌باره همه چیز را تغییر بدهم. همان‌طور که یک مسافر برای رسیدن به رهایی باید قدم‌به‌قدم مسیر درمان را طی کند، من هم برای تغییر خودم باید آرام، آگاهانه و پیوسته حرکت کنم.

در گذشته شاید انتظار داشتم، تغییرات خیلی سریع اتفاق بیفتند، اما امروز بهتر می‌فهمم که تغییر واقعی به زمان نیاز دارد. اگر هر روز یک کار کوچک درست انجام بدهم، بعد از مدتی نتیجه آن را در زندگی و رفتار خودم خواهم دید.

تأثیر دیگر این وادی برای من این بود که فهمیدم نباید تمام زندگی‌ام را به شرایط و رفتار دیگران گره بزنم. به عنوان یک همسفر، شاید در گذشته بیشتر به این فکر می‌کردم که مسافرم چه کاری انجام می‌دهد و چه زمانی تغییر می‌کند؛ اما به مرور فهمیدم که من مسئول حرکت خودم هستم. اگر می‌خواهم آرامش بیشتری داشته باشم، باید از خودم شروع کنم.

وقتی روی خودم کار می‌کنم، نوع نگاه و واکنشم هم تغییر می‌کند. شاید نتوانم همه اتفاقات اطرافم را کنترل کنم، اما می‌توانم انتخاب کنم که در برابر آنها چگونه رفتار کنم. برای من، همین موضوع یک حرکت بزرگ است.

وادی هشتم به من یاد داد که فقط دانستن کافی نیست. ممکن است درباره صبر، محبت، بخشش و آرامش مطالب زیادی بدانم، اما تا زمانی که این آموزش‌ها را وارد زندگی نکنم، تغییر واقعی اتفاق نمی‌افتد. حرکت یعنی آموزش را از ذهن بیرون بیاورم و در رفتارم نشان بدهم.

مثلاً اگر می‌دانم نباید زود قضاوت کنم، باید در یک موقعیت واقعی بتوانم کمی مکث کنم. اگر می‌دانم عصبانیت می‌تواند شرایط را خراب کند، باید هنگام ناراحتی قبل از پاسخ دادن، کمی آرام شوم. اینجاست که می‌فهمم آموزش زمانی ارزش پیدا می‌کند که به عمل تبدیل شود.

در مسیر حرکت ممکن است زمین بخورم یا اشتباه کنم. قبلاً شاید یک اشتباه باعث می‌شد خودم را سرزنش کنم و فکر کنم دیگر نمی‌توانم ادامه بدهم؛ اما امروز نگاه دیگری دارم. اشتباه می‌تواند بخشی از مسیر یادگیری باشد. مهم این است که علت آن را ببینم، از آن آموزش بگیرم و دوباره حرکت کنم.

من فکر می‌کنم حتی آرامشی که امروز در خانواده‌مان داریم، نتیجه همین حرکت‌های کوچک و ادامه‌دار است. این تغییرات یک‌شبه به وجود نیامده‌اند. در طول زمان، آموزش، صبر، درمان و تلاش باعث شد شرایط ما آرام‌آرام بهتر شود. امروز که به گذشته نگاه می‌کنم، می‌بینم اگر منتظر یک اتفاق بزرگ می‌ماندیم، شاید هیچ‌وقت به این نقطه نمی‌رسیدیم.

برای من، «با حرکت، راه نمایان می‌شود» یعنی،اگر امروز قدم درست خودم را بردارم، لازم نیست از همین حالا تمام آینده را بدانم. کافی است مسیر درست را پیدا کنم و در آن ادامه بدهم. همان‌طور که وقتی در یک جاده حرکت می‌کنیم، قسمت‌های بعدی مسیر کم‌کم نمایان می‌شوند، در زندگی هم بسیاری از جواب‌ها بعد از حرکت پیدا می‌شوند.

امروز سعی می‌کنم کمتر بگویم «نمی‌دانم چه کار کنم» و بیشتر از خودم بپرسم: الان چه قدم کوچکی از دست من برمی‌آید؟ شاید همان قدم کوچک، شروع یک تغییر بزرگ باشد.

وادی هشتم برای من فقط یک وادی در کتاب نیست؛ بلکه یک نگاه تازه به زندگی است. به من یاد داده که منتظر کامل شدن شرایط نباشم، از حرکت نترسم، برای رسیدن به نتیجه صبر داشته باشم و اگر جایی اشتباه کردم، دوباره بلند شوم و ادامه بدهم.

امروز می‌دانم هیچ مسیری بدون قدم اول شروع نمی‌شود. اگر بخواهم حال بهتری داشته باشم، باید برایش حرکت کنم؛ اگر بخواهم رابطه بهتری داشته باشم، باید در رفتار خودم تغییر ایجاد کنم و اگر بخواهم آرامش داشته باشم، باید خودم هم برای ساختن آن تلاش کنم.

در نهایت، وادی هشتم به من یاد داده است که راه همیشه قبل از حرکت به ما نشان داده نمی‌شود؛ گاهی باید حرکت کنیم تا راه خودش را به ما نشان بدهد.

نویسنده:همسفرهمسفر سیما رهجوی راهنما همسفر مهدیه (لژیون یکم)
رابط خبری:همسفر مینا رهجوی راهنما همسفر مهدیه (لژیون یکم)
ارسال:همسفر زهرا(خ)رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون دوم)نگهبان سایت
نمایندگی همسفران زاهدان 

ویژه ها

دیدگاه شما





۰ دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...