قبل از حرکت باید تفکر کرد

جلسه هشتم از دوره ششم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره‌۶۰ نمایندگی بروجن به استادی همسفر الهام، نگهبانی همسفر نجمه و دبیری همسفر ریحانه با دستور‌جلسه «وادی هشتم؛ (با حرکت راه نمایان می‌شود) و تأثیر  آن روی من» روز دوشنبه ۱۳ مهرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۵:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

خدا را شاکر و سپاسگزارم که امروز لیاقت حضور در این جلسه را پیدا کردم تا آموزش بگیرم. از مهندس حسین‌دژاکام و خانواده محترمشان بابت این مسیر سبز و علم راستینی که در اختیار ما قرار دادند تا به واسطه آن، درست زندگی کردن را بیاموزیم سپاسگزارم. دستور‌جلسه امروز وادی هشتم «با حرکت راه نمایان می‌شود» است. قبل از این‌که درباره وادی هشتم صحبت کنم گریزی به وادی‌های قبل می‌زنم؛ چرا که مثل پله و نردبانی هستند تا من بتوانم راه را درست طی کنم.

وادی اول: با تفکر ساختارها آغاز می‌شود؛ یعنی قبل از هر کاری باید تفکر کرد. وادی دوم: هیچ موجودی بیهوده خلق نشده و هر موجودی دارای ارزش و هدفی است. وادی سوم: هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند. وادی چهارم: هر انسانی باید مسئولیت‌های زندگی خودش را بپذیرد. وادی پنجم: تفکر به تنهایی به هیچ دردی نمی‌خورد و باید در کنارش، عمل کردن هم باشد. وادی ششم: من باید از قدرت و فرماندهی عقل استفاده کنم تا به مسیر درست هدایت شوم. وادی هفتم: کشف حقیقت در دو چیز است: یافتن راه و آن‌چه برداشت می‌کنیم و اما وادی هشتم: «با حرکت راه نمایان می‌شود.»

حرکت من چگونه است؟ زمانی‌که آدم و حوا از جایگاه بالا سقوط می‌کنند و به‌خاطر نافرمانی به زمین فرستاده می‌شوند خداوند دو مسیر را سر راهشان قرار می‌دهد؛ یعنی اگر می‌خواهید دوباره به جایگاه قبلی برگردید حتماً در این دو مسیر قرار می‌گیرید؛ بنابراین باید تلاش و کوشش کنید تا بتوانید به مسیر قبلی و با آن عزت و جلال برگردید؛ پس قبل از حرکت باید تفکر کنیم. در وادی اول تفکر به من آموزش داده شده‌است که به چه چیزی باید فکر کنم و به چه چیزی نباید فکر کنم. چه جاهایی لازم است فکر کنم  و چه جاهایی لازم نیست فکر کنم.

وقتی تفکر من درست باشد، هدف و خواسته من مشخص می‌شود. هدف، خواسته و تفکر که درست شد مسیر هم آرام‌آرام روشن می‌شود؛ پس قبل از این‌که بخواهم حرکت کنم نیاز است اول تفکر کنم و بعد هدف و خواسته‌ رامشخص کنم تا بتوانم به مسیر درست برسم؛ اگر این سه موضوع برای من حل شد باید در مسیری که قرار می‌گیرم دانایی و آگاهی بالا داشته باشم تا مسیر را درست انتخاب کنم؛ یعنی زمانی که بین دوراهی نیکی و بدی قرار می‌گیریم اگر آگاهی و دانایی ما بالا نباشد و آموزش‌ها را درست یاد نگرفته باشیم مطمئناً مسیری که انتخاب می‌کنیم مسیر تاریکی است و باعث می‌شود که سقوط کنیم؛ ولی اگر دانش و آگاهی بالایی داشته باشیم و روی خودمان کار کرده باشیم مسیرمان، مسیر صعود خواهد بود و به تکامل خواهیم رسید.

مهندس حسین‌دژاکام در وادی هشتم می‌فرمایند: «در هیچ سکونی زایش و ساختاری تولید نمی‌شود.» منظور چیست؟ یعنی من به فرض مثال تصمیم گرفتم که معلم شوم این خواسته، خوب، هدفدار و بار آموزشی خوبی دارد؛ ولی این‌که من هیچ حرکتی نکنم آیا معلم شدن اتفاق می‌افتد؟ خیر! من باید در مسیر آموزش معلمی قرار بگیرم، مطالعه داشته باشم، یاد بگیرم تا با حرکت، راه نمایان شود و تا زمانی‌که حرکت نکنم مطمئناً هیچ راهی برای من باز نمی‌شود.

مهندس حسین‌دژاکام می‌فرمایند: «اگر قرار است من به حال خوش برسم و آن گوهری که از من ربوده شده‌است را دوباره به دست آورم باید سه کار را انجام دهم؛ ابتدا باید جبران خسارت از خودم، خانواده‌ام، جامعه و طبیعت کنم. چرا باید از خودم جبران خسارت کنم؟ من به واسطه ناآگاهی و نادانی که داشتم به خودم و جسمم خسارت وارد کردم و باعث شدم جسم و افکارم بیمار شود و در تاریکی غرق شوم. اولین کار این است که من یاد بگیرم خودم را ببخشم و به خودم بگویم اگر این کارها را انجام داد‌ه‌ام اکنون که مسیر آموزش روشن شده‌است پس خودم را ببخشم و سعی کنم مسیر را درست طی کنم. چرا باید از خانواده جبران خسارت کنم؟

من شخصاً قبل از این‌که وارد جمعیت احیای انسانی کنگره‌۶۰ شوم مسئولیت کارهایم را به خانواده می‌سپردم و همیشه طلبکار بودم و از آن‌ها می‌خواستم کارهای من را انجام دهند و هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم که دچار مشکل و ضد‌ارزش هستم متأسفانه همین کارها باعث شد که به خانواده‌ام خسارت وارد کنم. حال چگونه این خسارت وارد شده را جبران کنم؟ این‌که مسئولیت‌هایی را که به گردن دیگران انداختم قبول کنم و رفتار و کردارم را درست کنم.

و مورد آخر، جبران خسارت از جامعه و محیطی است که در آن قرار داریم و طبق فرمایش مهندس‌ دژاکام: ما نباید فقط مصرف‌کننده باشیم. من که در این جامعه زندگی می‌کنم و قدم می‌زنم؛ پس وظیفه دارم برای جامعه کار مثبت و درستی انجام دهم، مراقب طبیعت باشم، طبیعت را جزئی از خودم و خودم را هم جزئی از طبیعت بدانم؛ وقتی این‌ها را فهمیدم باعث می‌شود که مسیر درست طی شود و به آن آگاهی و تکامل دست پیدا کنم.

جابه‌جایی خدمت دبیری

مرزبانان کشیک: همسفر طیبه و مسافر مصطفی
تایپیست: همسفر مهناز رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون اول)
عکاس: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون اول)
ویرایش و ارسال: همسفر طیبه مرزبان خبری
همسفران نمایندگی بروجن