جلسه سوم از دوره چهاردهم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی گوجان با استادی همسفر زهرا ، نگهبانی همسفر لیلا و دبیری موقت همسفر زینب با دستور جلسه «وادی هشتم(با حرکت، راه نمایان میشود) و تاثیر آن روی من» روز دوشنبه ۱۳مهرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۵:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
وادی هشتم به ما میگوید: «با حرکت، راه نمایان میشود.» این وادی به ما میآموزد که باید حرکت کنیم تا بتوانیم راه خود را پیدا کنیم. اگر در یک نقطه ساکن بمانم و هیچ حرکتی نداشته باشم، نمیتوانم به اهداف و خواستههایم برسم و ممکن است از مسیر اصلی زندگی خارج شوم.
همه ما باید خواسته و هدف مشخصی داشته باشیم و در مسیر رسیدن به آن، تلاش و کوشش کنیم. در این وادی، دو مسیر پیش روی ما قرار میگیرد: مسیر ارزشها که شامل تقوا، عشق و صداقت است و مسیر ضد ارزشها که در آن کینه، نفرت و حسادت قرار دارد. انتخاب مسیر با خود ماست؛ چراکه خداوند از ابتدا به انسان قدرت اختیار و انتخاب داده است.
اگر در صراط مستقیم و مسیر درست حرکت کنیم، به آرامش خواهیم رسید؛ اما اگر از مسیر اصلی منحرف شویم، نتیجه آن چیزی جز رنج و آشفتگی نخواهد بود. برای رسیدن به خواستهها و اهدافمان نیز به زمان نیاز داریم و باید هر روز برای رسیدن به آنها تلاش کنیم، بیندیشیم و قدمی برداریم. انسان چیزی نیست جز حاصل تلاش و کوشش خودش. هدایت و نشان دادن راه درست با خداوند است، اما پیمودن این مسیر و حرکت کردن در آن، بر عهده خود ماست.
در این وادی گفته شده است که اولین شخصی که جبران خسارت میشود، خود انسان است. اگر به جامعه یا دیگران خسارتی وارد کرده باشیم، نخستین کاری که باید انجام دهیم این است که دیگر خسارت و آسیب بیشتری وارد نکنیم و در ادامه، در حد توان برای جبران آن تلاش کنیم.
در این وادی با دو نوع حرکت نیز آشنا میشویم: حرکت درونی و حرکت بیرونی. هیچکس به اندازه خود من از درون من و آنچه در وجودم میگذرد، آگاهی ندارد. بنابراین، حرکت درونی یعنی در درون خود جستوجو کنم و آشفتگیهای ذهنی، کینه، نفرت، دلهره و دیگر موانعی را که آرامش مرا از بین میبرند، پیدا کنم و برای عبور از آنها تلاش کنم.
حرکت بیرونی نیز شامل حضور و رفتوآمد در جلسات، آموزش گرفتن، تکرار، تمرین و انجام دادن آموختهها در زندگی است. آموزش زمانی ارزشمند است که بتوانم آن را به عمل تبدیل کنم و در زندگی خود به کار بگیرم.
بهعنوان کلام آخر، پیام این وادی برای من حرکت، امید و تغییر نگاه است؛ یعنی کسی که قبلاً بودهام، دیگر همان انسان نباشم. این حرکت، هم حرکت درونی را میطلبد و هم حرکت بیرونی را. باید بتوانم با کمک آموزشها، درون خود را بهتر بشناسم، نقاط ضعف و موانع خود را پیدا کنم و با آگاهی در مسیر تغییر حرکت کنم.
در این مسیر، لازم است بسیاری از چیزهایی را که مانع رشد و آرامش من هستند، رها کنم و از برخی خواستهها و عادتهای گذشته عبور کنم تا بتوانم به آرامش، آسایش و سلامت جسم دست پیدا کنم. با حرکت است که راه برای من نمایان میشود و هر قدمی که آگاهانه برمیدارم، مرا به انسانی بهتر و زندگی سالمتر نزدیکتر میکند.

مرزبانان کشیک :همسفر صوفیه مسافر سیفالله
ویرایش و ارسال: همسفر صوفیه(مرزبان خبری)
عکاس: همسفر تارا رهجو همسفر سمانه (لژیون دوم)
همسفران نمایندگی گوجان
- تعداد بازدید از این مطلب :
33