راه و مسیر کنگره برایمان نمایان شد.

جلسه هشتم از دوره پنجم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی‌ گلمکان به استادی راهنما تازه‌واردین همسفر محبوبه، نگهبانی همسفر مهسا و دبیری همسفر فهیمه با دستور جلسه«وادی هشتم (با حرکت راه نمایان می‌شود.) و تأثیر آن روی من» روز دوشنبه ۱۳ مهرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به‌‌‌کار کرد.

خلاصه سخنان استاد
وادی هشتم بسیار زیبا و قابل‌تأمل است. وادی‌ها موضوعاتی هستند که ما را به معرفت و دانش درست زندگی کردن نزدیک می‌کنند. آن‌ها قوانینی هستند که اگر به‌خوبی به آن‌ها دقت کنیم، در همه‌جای هستی جاری‌اند و اگر آن حال خوب را یاد گرفته و عملی کرده باشیم، می‌توانیم در بازی زندگی، بازیکن خوبی باشیم.
وقتی‌که خوب بازی کنیم، کسانی هم که با ما در زندگی در تعامل هستند چه خودمان و چه دیگران از بازی ما لذت می‌برند. ما در کوله‌بار خود هفت وادی را داریم و اگر آن‌ها را به‌خوبی پشت سر گذاشته باشیم، به وادی هشتم می‌رسیم که عنوانش «با حرکت، راه نمایان می‌شود» است. این وادی نیز مانند سایر وادی‌ها، کاربردی‌ترین قوانین هستی را به من آموزش می‌دهد. در این وادی با دو مقوله بسیار مهم؛ یعنی حرکت کردن و پیمان آشنا می‌شویم.

نیروهای بازدارنده یا شیطانی سعی می‌کنند به عناوین مختلف ما را از حرکت متوقف کنند. آن‌ها به‌خوبی می‌دانند که به دنبال توقف، سقوط هم به وجود می‌آید؛ بنابراین سعی می‌کنند نقاط حساس و ضعف من را پیدا کنند تا مرا از مسیر صحیح زندگی خارج کرده و حرکت زندگی‌ام را متوقف کنند. مسیر زندگی انسان، مسیری است که برای سیر و تکاملش طی می‌کند و صرفاً برای حرکت کردن است؛ در آن توقف وجود ندارد.

گاهی اوقات ما در مسیر نیستیم، چون شناختی از راهی که در پیش داریم نداریم و می‌خواهیم راه را از ابتدا تا انتها ببینیم و تفکر کنیم بعد حرکت کنیم. تفکر کردن خوب است، اما وقتی بیش از حد باشد، به ترس تبدیل می‌شود؛ غافل از اینکه تا حرکت نکنیم آن راه برایمان نمایان نمی‌شود.
وادی هشتم به من کمک می‌کند نیروهای منفی و حس‌های منفی را بشناسم، در آن توقف بیجا نمانم و همواره در حرکت باشم. این وادی می‌گوید اگر روی وادی‌های گذشته و آموزش‌هایی که گرفتیم متوقف شویم، هیچ اتفاقی برایمان نمی‌افتد. در دنیا همه‌چیز در حال حرکت و تغییر است. اگر به طبیعت نگاه کنیم، همیشه در حال تغییر است؛ فصل‌ها عوض می‌شوند، موجودات رشد می‌کنند مانند کرم ابریشمی که به پروانه تبدیل می‌شود و این یعنی حرکت و رسیدن به زیبایی.

اگر انسان حرکت نکند، مثل آب راکدی می‌ماند که به گنداب تبدیل می‌شود. همه می‌دانیم که ۷۰ درصد بدن انسان از آب است؛ فرد بیماری را در نظر بگیرید که در بستر است؛ اگر مدت طولانی حرکت نکند، زخم بستر می‌گیرد و جسمش رو به تحلیل می‌رود. این موضوع در مورد روح و روان هم صدق می‌کند. ما به کنگره آمدیم، چون حرکت کردیم و خواستیم تغییر کنیم، بنابراین راه و مسیر کنگره برایمان نمایان شد.
ما آمده‌ایم آموزش بگیریم، جوشش پیدا کنیم، به رود خروشان تبدیل شویم و به اقیانوس‌ها برسیم. پس زمانی که هدفی داریم، باید در راستای آن خواسته تلاش و حرکت کنیم تا به آن برسیم. اینجا فرقی نمی‌کند سفر اولی باشم یا سفر دومی؛ سفر اولی قاعدتاً مهم‌ترین هدفش رسیدن به رهایی است، اما حرکت سفر دومی هم تمام نمی‌شود و باید آن را ادامه دهد؛ چراکه جناب مهندس می‌فرمایند: کسی که به رهایی می‌رسد، باید حداقل چهار یا پنج نفر را هم به رهایی برساند.

حالا کسی که توانایی‌اش را دارد، می‌تواند با آموزش دیدن و شرکت در آزمون‌های کمک‌راهنمایی، راهنما شود تا دست دیگران را هم بگیرد. کسانی هم که این امکان یا توانایی را ندارند، می‌توانند با خدمت‌های دیگر مثل خدمت مالی که در کنگره بسیار است زکات رهایی‌شان را پرداخت کنند.

موضوع دیگر، بحث «پیمان» است که در انتهای وادی هشتم به آن اشاره شده است. ما اولین پیمانی که با خداوند بستیم، پیمان روز الست بود که آن را شکستیم؛ اما پیمان وادی هشتم این امکان را به من می‌دهد که دوباره پیمان ببندم. با خودم عهد ببندم که از کارهای‌ ضدارزشی گذشته که در تاریکی‌ها بودم بگذرم و آن‌ها را جبران کنم. این یک نوع جبران خسارت است و در ادامه می‌توانم در صراط مستقیم حرکت کنم.

ورود به سفر دوم جهان‌بینی رهایی (۴۰سی‌دی) همسفر معصومه

ورود به سفر دوم جهان‌بینی (۳۰ سی‌دی)

تقدیر از دبیر دوره قبل

مرزبان کشیک: همسفر مهری و مسافر سعید
عکاس: همسفر عذرا رهجوی راهنما همسفر انسیه (لژیون دوم)
تایپیست: همسفر پریسا رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون اول )
ویرایش و ارسال: مرزبان خبری همسفر زهرا
همسفران نمایندگی گلمکان مشهد