برداشت من از وادی هشتم این است که انسان همیشه باید هدفی داشته باشد. خیلی وقتها ما چیزهای زیادی میخواهیم، ولی برای رسیدن به آنها هیچ تلاشی نمیکنیم. برای رسیدن به هدف، اول باید هدف کاملاً مشخص باشد؛ اینکه آیا واقعاً آن را میخواهیم یا نه؟
وقتی خواسته مشخص شد، باید با تمام وجود برای رسیدن به آن خواسته تلاش کنیم. بعضی وقتها تلاش کردن خیلی سخت است و جسارت میخواهد که انسان برای رسیدن به هدفش تلاش کند. ما نمیدانیم در طی مسیر و تلاش کردن، چه اتفاقاتی ممکن است پیش بیاید؛ ولی باید بدانیم وقتی تلاش میکنیم، قطعاً ثمرهای خواهد داشت. اگر هم حکمتی وجود داشته باشد و ما به آن هدفی که داشتیم نرسیم، قطعاً خداوند تلاشهای ما را نادیده نمیگیرد و از جای دیگری ثمره آن را خواهیم دید.
تلاش نکردن و دست روی دست گذاشتن، به ظاهر شاید آسان باشد؛ ولی زندگی این را به من ثابت کرد که اگر سختیِ تلاش نکردن را به جان نخری، دنیای سختیهای بیشتری سر راه ما قرار خواهد داد و ما را مجبور به تلاش کردن خواهد کرد.
حرکت نکردن، انسان را به مرداب تبدیل میکند و با قدم برداشتن و حرکت کردن، مسیر برایمان نمایان میشود.
خداوند انسان را با اختیار کامل خلق کرده است؛ یعنی همه ما حق انتخاب داریم. همه ما در هر جایی از زندگی که هستیم، نتیجه مسیری را میبینیم که خودمان انتخاب کردهایم.
ما انسانها همیشه بر سر دوراهی هستیم و مسیری که انتخاب میکنیم، آینده ما را رقم میزند. یک مسیر غلط میتواند ما را به ناکجاآبادی ببرد که حتی فکرش را هم نمیکردیم. ممکن است در جایی از مسیر متوجه اشتباهی که کردهایم بشویم، ولی بازگشت از مسیر کار سادهای نیست.
امیدوارم همیشه با تفکر و آگاهی، مسیر درست را انتخاب کنیم و خدا را شکر میکنم که مسیر زندگی من را به طرف کنگره سوق داد.
نویسنده: مرزبان محترم همسفر فاطمه
ویرایش و ارسال: همسفر مرضیه رهجوی راهنما همسفر راحله(لژیون یکم ) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی کبودرآهنگ
- تعداد بازدید از این مطلب :
25