نقشه درست؛تفکر درست؛حرکت درست

دوازدهمین جلسه از دوره پانزدهم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ ویژه مسافران نمایندگی اردبیل، به استادی راهنمای محترم مسافر یعقوب ، نگهبانی مسافر حامد  و دبیری مسافربهرام با دستور جلسه «وادی هشتم و تاثیر آن روی من» روز یک شنبه 12 مهر ماه ۱۴۰۵ راس ساعت ۱۷ آغار بکار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

قبل از اینکه به دستور جلسه بپردازم، می‌خواهم به قسمت همسفران اشاره‌ای داشته باشم. در این مدت چند رهایی و اتمام سفر داشتیم و ورود عزیزان به سفر دوم را شاهد بودیم. واقعاً حضور همسفران و فعالیت آنها باعث سربلندی و پیشرفت شعبه خواهد بود. به همه همسفران عزیز و مسافرانشان تبریک می‌گویم و به آنها خدا قوت عرض می‌کنم.واقعاً دیدن این حرکت‌ها و قدم‌هایی که عزیزان برمی‌دارند، لذت‌بخش است. همین حرکت‌هاست که باعث می‌شود یک شعبه پیشرفت لازم را داشته باشد. از این بابت خدا را شکر می‌کنم و مطمئن هستم این قدم‌ها باعث خواهد شد دست به دست هم بدهیم و فعالیت‌هایمان را بیشتر کنیم تا بتوانیم شعبه‌مان را قوی‌تر کنیم و افراد بیشتری را جذب کنیم.امیدوارم بتوانیم دست افراد بیشتری را بگیریم و زمینه‌ای فراهم کنیم تا انسان‌های بیشتری به درمان برسند و بتوانیم یک نفر را از شرایط سخت اعتیاد نجات دهیم و به زندگی و خانواده‌اش برگردانیم.
اما مسئله مهم این است که اگر هر شعبه‌ای بخواهد پیشرفت داشته باشد، همه اعضا باید دست به دست هم بدهند. همه ما باید خودمان را در قبال کنگره ۶۰ مسئول بدانیم. ما در اینجا حضور داریم، روی این صندلی‌ها نشسته‌ایم و از امکانات و بستری که برایمان فراهم شده استفاده می‌کنیم؛ بنابراین باید به اندازه توان خودمان مشارکت و خدمت داشته باشیم و آموزش‌های لازم را بگیریم.این مسئله بسیار مهم است که شاکر و متوجه این موضوع باشیم که در کنگره ۶۰ حضور داریم. فرقی نمی‌کند در کدام شعبه باشیم؛ زندگی ما بعد از ورود به کنگره تغییر کرده است.اگر به گذشته خودم نگاه کنم، شرایط زندگی من با زمانی که وارد کنگره شدم، زمین تا آسمان فرق کرده است. آرامش من، شرایط زندگی‌ام و رابطه‌ام با خانواده‌ام تغییر کرده است. هیچ‌وقت نباید روزهایی را که مصرف‌کننده بودم و با چه شرایطی وارد کنگره شدم، فراموش کنم.وقتی وارد کنگره شدم، عده‌ای قبل از من زحمت کشیده بودند. افرادی بودند که خدمت کرده بودند، مکان را آماده کرده بودند و این بستر را فراهم کرده بودند تا من بتوانم در اینجا با آرامش سفر کنم و به درمان برسم.دیگران کاشتند و ما خوردیم؛ ما هم باید بکاریم تا دیگران بخورند. این مسیر باید ادامه‌دار باشد.

کنگره ۶۰ از سال‌های ۷۶ و ۷۸ فعالیت خودش را شروع کرده و همیشه اعضایی که متوجه این قضیه بودند، تلاش کردند کنگره پیشرفت داشته باشد. امروز همه ما می‌بینیم که کنگره به جایگاه‌های بسیار خوبی رسیده است و این پیشرفت‌ها به خاطر تلاش و خدمت کسانی بوده که قبل از ما در این مسیر قدم برداشته‌اند و با کمک و راهنمایی مهندس، زمینه این پیشرفت‌ها را فراهم کرده‌اند.پس ما اعضا موظف هستیم هر آنچه در توان داریم به کار بگیریم و مخصوصاً برای شعبه اردبیل، تا جایی که از دستمان برمی‌آید و توان داریم، قدم برداریم، مشارکت کنیم و خدمت داشته باشیم تا شعبه نیز پیشرفت لازم را داشته باشد.صددرصد وقتی حال ما خوب باشد، یک تازه‌وارد این حس خوب را دریافت می‌کند و همین موضوع باعث می‌شود جذب کنگره شود.همه ما موظف هستیم تلاش کنیم، دست به دست هم بدهیم و شرایطی را فراهم کنیم که افراد بیشتری با کنگره آشنا شوند و همدردان بیشتری به مسیر درمان وارد شوند.هرچقدر تعداد ما بیشتر شود و تازه‌واردین بیشتری داشته باشیم، لذت سفر و لذت حضور در کنگره نیز بیشتر خواهد شد و نتیجه آن در نهایت به خود ما برمی‌گردد.

از وادی اول که با تفکر شروع می‌شود، یک‌سری مسائل برای ما باز می‌شود. در وادی اول باید متوجه شویم که درباره چه مسائلی باید تفکر کنیم و چگونه از یک مجهول به یک معلوم برسیم.در وادی دوم به ما می‌گوید که ناامید نباشیم. در هر شرایطی که هستیم، باید امیدوار باشیم و قدم برداریم.وادی سوم به ما می‌گوید که باید بدانیم خودمان مسئول کارهای خودمان هستیم.وادی چهارم به ما آموزش می‌دهد که مسئولیت خودمان را به خداوند واگذار نکنیم.در وادی پنجم پارامترهایی برای ما تعریف می‌شود که باید آنها را عملی کنیم و یکی از مهم‌ترین مسائل آن، دوری از ضد ارزش‌هاست.وادی ششم می‌گوید باید به فرمان عقل نزدیک شویم و به آن توجه کنیم.در وادی هفتم به موضوع پیدا کردن راه و رسیدن به مسیر درست می‌رسیم و در وادی هشتم می‌گوید: «با حرکت راه نمایان می‌شود.»تا زمانی که من فقط تفکر کنم و در خانه بنشینم و بگویم این کار را باید انجام بدهم، اتفاقی نمی‌افتد. مثل گذشته که ممکن بود تصمیم بگیریم کاری را از فردا شروع کنیم، اما فردا که می‌رسید دوباره آن را به روز دیگری موکول کنیم. این روش، حرکت واقعی نیست.ما باید درست نقشه بکشیم، درست ترسیم کنیم، درست تفکر کنیم و بعد قدم‌هایمان را محکم برداریم.مهم‌ترین مسئله برای ما در این شرایط، تفکر درست و بعد از آن محکم قدم برداشتن است؛ هم برای زندگی خودمان و هم برای شعبه اردبیل.همه ما وظیفه داریم. ما اینجا نشسته‌ایم و آموزش گرفته‌ایم و باید خودمان را مسئول بدانیم که تا جایی که در توانمان است حرکت کنیم و قدم برداریم.
 

تهیه گزارش:مسافر مجتبی(لژیون سوم)

ارسال گزارش:مسافر حامد(لژیون سوم)