صراط مستقیم، مسیر رسیدن به آرامش است

جلسه هشتم از دوره پنجاه و چهارم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره ۶۰ نمایندگی البرز کرج به استادی همسفر لیلا، نگهبانی همسفر آمنه و دبیری همسفر خدیجه با دستور جلسه «وادی هشتم (با حرکت راه نمایان می‌شود. ) و تاثیر آن روی من » روز دوشنبه ۱۳ مهرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کارکرد.

‌

خلاصه سخنان استاد:
 خیلی از ما در زندگی سردرگم هستیم و راه را نمی‌دانیم؛ ولی خدا را شکر در جمعیت احیای انسانی کنگره ۶۰ راه برای ما مشخص شده است. هدف مهندس حسین دژاکام نمایان کردن راه بوده است؛ ولی صراط مستقیم خودش هدف نیست؛ من باید خودم هدفم را پیدا کنم و در جمعیت احیای انسانی کنگره ۶۰ یاد می‌گیرم که مسیر، راهی برای رسیدن به اهداف ماست و نتیجه حرکت در صراط مستقیم، رسیدن به صلح، آرامش و عشق و رسیدن به بالاترین هدف انسانی است که بهشت هم می‌تواند این هدف باشد. ما در جمعیت احیای انسانی کنگره ۶۰، در وادی هشتم یاد می‌گیریم که با حرکت، راه نمایان می‌شود. اینکه من فقط بگویم خواسته‌ای دارم و چیزی را می‌خواهم، به‌تنهایی مرا به جایی نمی‌رساند و تلاش و کوشش من است که باعث می‌شود به نتیجه برسم. من همیشه به خداوند می‌گویم: «ای که مرا خوانده‌ای، راه نشانم بده.»
 
 خداوند به من گوید: «من راه را به تو نشان داده‌ام، حال تو چه انجام می‌دهی؟» اگر بخواهم مثالی بزنم؛ آیا مرتب و منظم به کنگره ۶۰ می‌روی؟ فایل‌های صوتی را می‌نویسی؟ آموزش‌هایت را کاربردی می‌کنی؟ در این مسیر چه تلاشی می‌کنی؟ آیا به دیگران حال خوب می‌دهی؟ آیا کار مثمرثمری برای اینکه دردی دوا شود، انجام می‌دهیم؟ این وادی مصداق آن است که خداوند می‌گوید: «از تو حرکت، از من برکت.» خیلی از ما انسان‌ها فقط برکت را خیلی خوب می‌خواهیم؛ اما حرکت برایمان سخت است. اگر خواسته داریم و حرکت می‌کنیم، در بین راه نباید رهایش کنیم و بگوییم خسته شدیم. در مثال کنگره ۶۰، اگر برای کنگره آمدن، فایل صوتی نوشتن یا انجام هر وظیفه‌ای خسته باشیم و آن را انجام ندهیم، اگر بخواهیم مجانی به خواسته‌هایمان برسیم، باید بدانیم که در کائنات هیچ‌چیزی مجانی به دست نمی‌آید.
 
 تلاش باید مستمر باشد. ما برای رسیدن به اهدافمان باید استمرار داشته باشیم و تا آخر کار را انجام دهیم. حتی برای امور ساده روزمره زندگی‌مان، مثل رفتن به بانک هم نباید کار را رها کنیم و بگوییم خسته‌ایم و آن را به بعد موکول کنیم تا کارها روی‌هم تلنبار شوند. نظم، ترتیب و استمرار بسیار مهم است. ما برای رسیدن به هدف صلح و آرامش، سه مرحله را باید بگذرانیم. ما اول باید خودمان را ببخشیم، با خودمان آشتی کنیم و خودمان را سرزنش نکنیم. من قبل از اینکه به کنگره ۶۰ بیایم، خودم را برای ازدواج با مسافرم همیشه سرزنش می‌کردم، ولی وقتی آموزش گرفتم، حالا از خداوند سپاسگزارم که مرا در این مسیر قرار داد و بعد که دیدم بهای بودن در کنگره ۶۰ را پرداخت کرده‌ام، خودم را بخشیدم و به خودم گفتم: هر ضد ارزشی که انجام دادی، حالا خودت را ببخش. گذشته را پشت سر گذاشتم و رها کردم و دل‌آرام شدم.
 
 دومین مرحله، جبران خسارت است. جبران خسارت از خانواده؛ اگر با آنها بداخلاقی می‌کردم، رفتارم را با آنها خوب کردم و مهربان شدم و در سومین مرحله، خسارت به جامعه را باید جبران کنیم؛ چون ما به علت آسیب‌هایی که دیدیم و تخریب‌هایی که داشتیم، به جامعه هم خسارت زده‌ایم. بازگشت به گذشته و جبران‌کردن خسارات، خیلی به ما کمک می‌کند و ذره‌ذره در حال اصلاح‌شدن هستم و بسیار آرام شده‌ام و اطرافیان هم متوجه این آرامش شده‌اند. در ادامه، در این وادی مهندس حسین دژاکام در مورد پیمان بستن صحبت می‌کنند و می‌گویند پیمان بستن باعث می‌شود شما به آرامش برسید. من دو بار خواستم پیمان ببندم و این دستور جلسه به من می‌گوید که بایستی پیمان را انجام دهم. مهندس حسین دژاکام می‌گویند: پیمان بستن باعث می‌شود ما از ضدارزش‌ها دور شویم و به سمت ارزش‌ها قدم بگذاریم. خدا را شکر می‌کنم که در این مسیر هستیم و از خداوند می‌خواهم همه به آرامش برسیم و بهترین برداشت‌ها را از مسیر داشته باشیم.

و در ادامه رهایی ۴۰ سی‌دی همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر عفت

رهایی ۴۰ سی‌دی همسفر فرزانه رهجوی راهنما همسفر مانیا

اهدای نشان پیمان همسفر رضوان رهجوی راهنما همسفر مانیا

تقدیر دبیر فعلی همسفر خدیجه از دبیر پیشین همسفر زلیخا

مرزبانان کشیک: همسفر طاهره و مسافر هادی
تایپیست: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر عفت (لژیون نوزدهم)
عکاس: همسفر خدیجه رهجوی راهنما همسفر کبری (لژیون سوم)
ویرایش و ارسال: مرزبان خبری همسفر طاهره
همسفران نمایندگی البرز(کرج)