جلسه ششم از دوره چهارم کارگاهای آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی سنقروکلیایی به استادی مرزبان همسفر زهرا، نگهبانی همسفر سحر و دبیری همسفر نرگس با دستور جلسه «وادی هشتم (با حرکت راه نمایان میشود.) و تاثیر آن روی من» روز یکشنبه ۱۲ مهرماه ۱۴۰۵ ساعت 15:00 آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
از ایجنت، نگهبان جلسه و دبیر تشکر میکنم که اجازه دادند در این جایگاه قرار بگیرم تا بتوانم خدمت کنم و آموزش بگیرم. در مورد دستور جلسه که وادی هشتم است که میگوید: با حرکت راه نمایان میشود میتوانم بیان کنم همانطور که همگی استحضار دارید تمام هستی و کائنات، در حال حرکت هستند. ما در هستی، در کائنات و زمین و زمان هیچ جای سکونی نمیبینیم، از یک قطره آب گرفته تا کره زمین، این قطره آب از دریا بخار میشود و شرایط براش مساعد میشود، تبدیل به آب میشود و طبق این شرایطی که برایش مساعد میشود دوباره به زمین برمیگردد و به صورت قطره باران میبارد، دوباره به همین دریا یا به همین زمین برمیگردد. این نشان میدهد که سکون در روی زمین و کائنان وجود ندارد، اصلا در زمینی که ما هستیم زمان سکون وجود ندارد و سکون جایز نیست.
ما باید از این چرخش زمین یاد بگیریم که من نوعی، من زهرا، چرا باید یک جا بنشینم و در حال سکون باشم و حرکتی برای کارهایم، زندگیام، افکارم و برای همه چیز نداشته باشم. ما باید تمام تفکرات خودمان را از قوه به فعل در بیاوریم؛ یعنی به انجام برسانم. از یک مبدا مشخص به طرف مقصد مشخص حرکت داشته باشیم. در همه کارها، وادی هشتم این را به ما میگوید که سکون جایز نیست، یک جا ماندن جایز نیست، حتی آب، آبی که منشأ حیات است اگر یک جا باشد میگندد، بو میگیرد و لجن میشود.
وادی هشتم به من همسفر میگوید: نترس و برای اهدافت حرکت کن، نترس و برای ادامه راه حرکت کن و به طرف مقصد حرکت کن، این حرکت کردن در صورتی است که تفکرات خودم را درست انجام بدهم یا درست انتخاب کنم. در چه صورتی درست انتخاب میکنم؟ در صورتی که طبق آموزشهایی که دارم عمل کنم و آموزشها را از قوه به فعل در بیاورم. درست یا نادرستی را هم خودم، طبق تفکرم پیدا کنم و چه جای خوبی است کنگره و چه بهتر است که این راه و این آموزشها در کنگره باشد. خدا را شکر ما این راه را پیدا کردهایم و طبق این آموزشها راه خودم را پیدا کردهام و آموزش میبینم و از این طریق، راه خود به خود نمایان میشود.
ما برای درست حرکت کردن و سالم حرکت کردن در مسیرمان به بیرون از ذهن و بیرون از بدن خودمان احتیاج داریم؛ چون آموزشها از بیرون گرفته میشوند از بیرون باید کمک بگیرم تا درونم درست شود. متاسفانه بزرگترین دشمن هر کسی در درون خودش است؛ یعنی منی که در بیرون حرکت میکند هیچ کس نمیداند که در من چه میگذرد؛ ولی این درون من است که میداند در ذهن من چه میگذرد چه افکار منفی، چه افکار مثبت، چه بسا که مثبتها را انتخاب کنم، آن هم طبق آموزشهای کنگره۶۰ و خوب و بد را از هم تشخیص بدهم و در مسیرم به کار بگیرم و در جهت درست حرکت کنم و نقطه تحمل خودم را بالا ببرم و به اخلاص برسم و در صراط مستقیم حرکت کنم.
انسان با رنج کشیدن دُر میگردد، قطره چون گشت جور صدف دُر گردد؛ یعنی انسان از درد و از رنج نترسد. این وادی ترس را به ما نمایان میکند؛ یعنی تا بخواهیم حرکت کنیم فورا نیروهای شیطان یا راههای منفی میگویند نه اگر این مسیر را بروید امکان دارد کم بیارورید؛ بی پول شوید که حرف اول مسافران ما هست که من نمیتوانم 10 ماه بدون پول مثلا سر کار نروم و بروم کنگره پس چه بخورم؟ از کجا بیاورم؟ این ترس را جلو راه ما و مسافر ما میگذارد؟
در این وادی به ما یاد میدهد که انسان به تنهایی نمیتواند از عهده مشکلات بر بیاید. نیاز به یک معلم و آموزش دارد و برای آموزش چه جایی بهتر از کنگره۶۰ و راهنماییهای کنگره۶۰ است. از خداوند سپاسگزارم که مسیر کنگره را برای من و مسافرم نمایان کرد تا به این حال خوب برسیم و از آقای مهندس دژاکام و خانواده محترم ایشان تشکر میکنم که این بستر را برای ما فراهم نمودند.
مرزبان کشیک: همسفر مینو
تایپیست: راهنمای تازهواردین همسفر سمیه
ارسال: راهنما همسفر سمیرا نگهبان سایت
همسفران نمایندگی سنقروکلیایی
- تعداد بازدید از این مطلب :
8