جلسه دوم از دوره سیوهشتم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی گیلان به استادی همسفر پریوش، نگهبانی همسفر مژگان و دبیری همسفر زهرا با دستور جلسه «وادی هشتم (با حرکت راه نمایان میشود) و تاثیر آن روی من» روز دوشنبه ۱۳ مهرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.
.jpg)
خلاصه سخنان استاد:
در ابتدا خداوند بزرگ را شکر میکنم که امروز توانستم در این جایگاه حضور پیدا کنم و خدمت کنم. همچنین از راهنمای خوبم که امروز به من اجازه دادند در این جایگاه خدمت کنم تشکر میکنم. دستور جلسه امروز وادی هشتم و تأثیر آن روی من است. وادی هشتم به ما میگوید با حرکت، راه نمایان میشود. ما در وادیهای قبل آموختیم که قبل از انجام هر کاری و حرکت کردن در هر مسیری، لازم است در مورد آن موضوع تفکر کنیم. زمانیکه تفکر میکنیم مسیرهای زیادی پیش روی ما قرار میگیرند و باید این مسیرها را بررسی کنیم تا متوجه شویم کدام یک میتواند مسیر بهتری باشد و بتوانیم در آن قدم بگذاریم. گاهی اوقات تمام جوانب را در نظر میگیریم؛ اما زمانیکه میخواهیم حرکت کنیم دچار ترس میشویم. اینجاست که وادی هشتم میگوید نترسید و پروا نکنید؛ حرکت کنید راه برای شما نمایان میشود. برای مثال، زمانیکه میخواهیم از مسیری برویم، لازم است بدانیم از کدام جاده حرکت کنیم؛ اما دیگر لازم نیست بدانیم آن جاده چند پیچ و چند سرعتگیر دارد. این موارد در طول مسیر برای ما نمایان میشوند. گاهی ممکن است سالها مشکلی در زندگی داشته باشیم و در خانه بنشینیم و فقط تفکر کنیم؛ اما هیچ حرکتی انجام ندهیم.
در این صورت اتفاقی برای ما رخ نمیدهد. ممکن است مشکلات مالی یا افسردگی داشته باشیم و هیچ پیشرفتی حاصل نشود، مگر اینکه حرکت کنیم. همه ما که در این مکان هستیم، راه درست درمان اعتیاد را پیدا کردهایم. خود من زمانیکه وارد کنگره شدم، به راهنمای تازهواردین خود میگفتم من نمیتوانم بیایم، سیدی بنویسم. هر هفته سیدی نوشتن و دوشنبهها به شعبه آمدن برای من بسیار دشوار است؛ اما ذرهذره که هدفم، سلامتی مسافرم و رسیدن به صلح و آرامش خودم شد، راه برای من باز شد. با وجود اینکه مسیر کنگره برای من بسیار دور بود، توانستم خودم را به شعبه برسانم؛ زیرا هم هدف داشتم و هم با تمام وجود آن را میخواستم و تلاش کردم در این مسیر قرار بگیرم. خداوند را سپاسگزارم که مسیر برای من باز شد و توانستم در جلسات شرکت کنم. برای همه ما در زندگی چیزی بالاتر از این نیست که به صلح و آرامش برسیم. همه ما دوست داریم به آرامش برسیم و برای رسیدن به آن، در ابتدا نیاز است جبران خسارت انجام دهیم. مهندس دژاکام فرمودند که اگر بخواهیم جبران خسارت داشته باشیم، یکی از موارد، اضافهوزن است. گویی سه کیسه برنج را روی دوش خود نگه داشتهایم و باید این اضافهوزن را جبران کنیم؛ اما مهم این است که بدانیم از چه روشی میخواهیم اضافهوزن خود را جبران کنیم. بعضی از افراد به دنبال آمپولهای لاغری میروند.
این آمپولها باعث کاهش اشتها میشوند؛ اما بدن ما به ویتامین و انرژی نیاز دارد. اگر این مواد به بدن نرسد، بدن ضعیف میشود و ممکن است مشکلاتی برای سلامتی ایجاد شود. ما میتوانیم با روشی که مهندس دژاکام برای ما قرار دادهاند، یعنی تغذیه سالم، به سلامتی دست پیدا کنیم و این روش را بهترین راه میدانم. مطمئن هستم اگر بیاییم و در لژیون بنشینیم و آموزش بگیریم، راه برایمان باز میشود تا بتوانیم مسیر را ادامه دهیم. دومین مورد، جبران خسارت از خانواده است. اگر ضرر مالی به خانواده زده باشیم یا آبرویی از خانواده برده باشیم، باید بتوانیم بهتدریج این خسارت را جبران کنیم و بعد از آن، جبران خسارت از جامعه را نیز در نظر بگیریم. به نظر من همین که بتوانیم در کنگره حضور داشته باشیم، خود نوعی جبران خسارت است. از چه جهت؟ با کمکهای مالی ما و برپا نگه داشتن این مکان، باعث میشویم انسانهای بیشتری در کنگره حضور پیدا کنند، به رهایی برسند و به افراد صالحتری در جامعه تبدیل شوند. وادی هشتم در بخش اول درباره راهها صحبت میکند و بخش دوم آن درباره پیمان بستن است که همه شرایط پیمان توضیح داده شده است.
تقدیر از نگهبان دوره قبل
.jpg)
.jpg)
مرزبانان کشیک: همسفر مونا و مسافر علی
تایپیست: همسفر ژاله رهجوی راهنما همسفر شبنم (لژیون چهارم)
عکاس: همسفر صدف رهجوی راهنما همسفر مرجان (لژیون یازدهم)
ویرایش: همسفر سیمین رهجوی راهنما همسفر شبنم (لژیون چهارم)
ارسال: همسفر نجوا رهجوی راهنما همسفر هانیه (لژیون سوم)
همسفران نمایندگی گیلان
- تعداد بازدید از این مطلب :
131