درمان سیگار، نه فقط برای سلامتی

جلسه لژیون ویلیام وایت نمایندگی چرمهین با استادی و نگهبانی راهنمای وایت مسافر سعید چنگانیان یک‌شنبه ۱۲ مهر ۱۴۰۵ ساعت ۱۵:۳۰ آغاز به کار نمود

خلاصه سخنان استاد :

سلام دوستان، سعید هستم، یک مسافر.

وادی هشتم با جمله‌ای بسیار زیبا و عمیق به ما می‌گوید: «با حرکت راه نمایان می‌شود.» اگر بخواهیم این وادی را در موضوع جبران خسارت بررسی کنیم، می‌بینیم که جبران خسارت بدون حرکت و عمل امکان‌پذیر نیست.

ما در دوران مصرف، قبل از هر کس به خودمان خسارت وارد کرده‌ایم. یکی از این خسارت‌ها، مصرف سیگار و آسیب‌هایی است که در طول سال‌ها به جسم و روان خود وارد کرده‌ایم. بنابراین وقتی در لژیون‌های ویلیام وایت وارد مسیر درمان سیگار می‌شویم، در حقیقت یکی از نخستین قدم‌های جبران خسارت از خودمان را برمی‌داریم.

اما نکته‌ای که برای من اهمیت زیادی دارد این است که ما سیگار را فقط به خاطر این‌که برای سلامتی مضر است درمان نمی‌کنیم. درست است که سیگار می‌تواند آسیب‌های جدی به جسم وارد کند، اما اگر تنها دلیل ما برای درمان سیگار، ترس از بیماری، سرطان یا مرگ زودرس باشد، شاید انگیزه ما برای حرکت چندان عمیق و پایدار نباشد.

ما سیگار را کنار می‌گذاریم چون حال بهتری می‌خواهیم. اگر می‌خواهیم انرژی بیشتری داشته باشیم، اگر می‌خواهیم سرحال‌تر باشیم، اگر می‌خواهیم صبورتر و آرام‌تر باشیم و اگر می‌خواهیم کیفیت زندگی‌مان بهتر شود، باید نگاه خودمان را نسبت به سیگار تغییر دهیم.

گاهی تصور می‌کنیم سیگار باعث می‌شود آرام‌تر، باحوصله‌تر یا سرحال‌تر شویم. ممکن است بعد از کشیدن سیگار، برای مدت کوتاهی احساس آرامش یا سرخوشی کنیم؛ اما این احساس، دلیل نمی‌شود که سیگار واقعاً حال ما را بهتر کرده باشد. در مسیر درمان می‌آموزیم که بخشی از این احساس، به چرخه وابستگی و رفع موقت نیاز بدن مربوط است.

حال خوب واقعی قرار نیست از دود سیگار به دست بیاید. حال خوب را باید در تعادل، انرژی، آرامش، خواب بهتر، حضور بیشتر در زندگی و ارتباط سالم‌تر با خود و دیگران جست‌وجو کنیم. بنابراین اگر کسی جویای حال خوب است، درمان سیگار می‌تواند یکی از قدم‌های مهم او در این مسیر باشد.

وقتی یک مسافر وارد لژیون سیگار می‌شود، در واقع می‌گوید: من می‌خواهم حرکت کنم و بخشی از خسارتی را که به خودم زده‌ام جبران کنم. با آموزش، نظم و استقامت، به‌تدریج شرایطی فراهم می‌شود که جسم فرصت بازسازی پیدا کند و انسان بتواند انرژی و کیفیت زندگی خود را دوباره به دست بیاورد.

اما جبران خسارت در همین‌جا تمام نمی‌شود. در دوران مصرف، همسر، فرزندان و نزدیکان ما نیز از شرایط ما آسیب دیده‌اند. زمانی که ما درمان سیگار را جدی می‌گیریم و آموزش‌هایی را که دریافت می‌کنیم در زندگی به کار می‌بندیم، خانواده نیز نتیجه این تغییر را می‌بیند. انسانی که حال خودش بهتر شده، انرژی بیشتری دارد و مسئولیت‌پذیرتر شده است، طبیعتاً می‌تواند حضور بهتری در خانواده داشته باشد.

در مرحله بعد، نوبت به جامعه می‌رسد. وقتی انسان از مسیر درمان و آموزش عبور می‌کند و به تعادل بیشتری می‌رسد، دیگر فقط به فکر خودش نیست. می‌تواند با خدمت و مفید بودن برای دیگران، بخشی از خسارت‌های گذشته را جبران کند.

بنابراین می‌توان گفت جبران خسارت از خودمان آغاز می‌شود، به خانواده می‌رسد و در ادامه به جامعه گسترش پیدا می‌کند؛ و در تمام این مراحل، چیزی که این مسیر را ممکن می‌کند، حرکت است.

وادی هشتم به ما یادآوری می‌کند که لازم نیست از ابتدا تمام مسیر را ببینیم. کافی است حرکت درست را آغاز کنیم؛ با حرکت، راه نمایان می‌شود.

اگر خواهان حال خوب، انرژی، آرامش و کیفیت بهتر زندگی هستیم، شاید یکی از مهم‌ترین حرکت‌ها این باشد که باور کنیم حال خوب را نمی‌توان از سیگار گرفت؛ حال خوب را باید با حرکت، آموزش، درمان و رسیدن به تعادل ساخت.

تایپ وارسال : مسافر پوریا