English Version
This Site Is Available In English

وقتی حرکت می‌کنم، خود مسیر به من آموزش می‌دهد و تجربه‌هایم بیشتر می‌شوند

وقتی حرکت می‌کنم، خود مسیر به من آموزش می‌دهد و تجربه‌هایم بیشتر می‌شوند

سلام دوستان ابراهیم هستم یک مسافر. تخریب من ۲۰ سال، آنتی‌ایکس تریاک و شیره کشیدنی، مدت سفر۱۰ ماه و ۱۰ روز، روش درمان دی‌اس‌تی، داروی درمان OT، راهنما آقا حمید، رهایی از بند مواد ۲ ماه و ۱۵ روز می‌باشد. رهایی سیگار با راهنمایی آقا اسماعیل یک ماه و ۵ روز. ورزش در کنگره شنا و والیبال.
وادی هشتم برای من فقط یک آموزش نیست. جمله «با حرکت راه نمایان می‌شود» چیزی است که در زندگی خودم کم‌کم به آن رسیده‌ام.
من همیشه دوست داشتم قبل از شروع هر کاری، بدانم آخرش چه می‌شود و مسیر قرار است چطور پیش برود. خیلی وقت‌ها آن‌قدر دنبال اطمینان و جواب قطعی می‌گشتم که خودِ حرکت را عقب می‌انداختم. اما تجربه به من نشان داد که همیشه این‌طور نیست که اول راه را ببینم و بعد حرکت کنم؛ خیلی وقت‌ها باید حرکت کنم تا راه خودش را نشان بدهد.
در زندگی خودم بارها این را دیده‌ام. قدمی را با تردید برداشته‌ام، شاید حتی مطمئن نبوده‌ام که درست است، ولی وقتی جلو رفته‌ام، کم‌کم چیزهایی برایم روشن شده که قبل از آن اصلاً نمی‌دیدم. همین تجربه‌ها به من یاد داده‌اند که از برداشتن قدم اول نترسم.
من فهمیده‌ام که تغییر همیشه با یک اتفاق بزرگ شروع نمی‌شود. گاهی از یک تصمیم ساده شروع می‌شود؛ از اینکه امروز کاری را که باید انجام بدهم، انجام بدهم و فردا دوباره یک قدم دیگر بردارم.
به نظرم تمرین واقعی این وادی این است که در زندگی روزمره، کمتر در فکر و تردید بمانم و بیشتر حرکت کنم. اگر کاری درست است، شروعش کنم؛ اگر اشتباهی کردم، از آن یاد بگیرم و دوباره ادامه بدهم. فکر می‌کنم اگر بتوانم این موضوع را در زندگی‌ام تمرین کنم، در ادامه راه کمکم می‌کند که با مشکلات راحت‌تر روبه‌رو شوم، از تغییر نترسم و برای هر تصمیمی منتظر قطعی شدن همه شرایط نباشم.
این وادی به من یاد می‌دهد که لازم نیست تمام آینده را بدانم. کافی است امروز قدم درست را بردارم. وقتی حرکت می‌کنم، خود مسیر به من آموزش می‌دهد و تجربه‌هایم بیشتر می‌شوند.
امروز وقتی به زندگی‌ام نگاه می‌کنم، می‌بینم خیلی از چیزهایی که زمانی برایم مبهم هستند، با ادامه دادن و دست نکشیدن از حرکت، کم‌کم برایم روشن می‌شوند.
برای من، «با حرکت راه نمایان می‌شود» یعنی حتی اگر همه مسیر را نبینم، باز هم می‌توانم قدم اول را بردارم و به مسیر اعتماد کنم.
امروز حرکت می‌کنم، تجربه می‌کنم، اگر اشتباه کنم از آن یاد می‌گیرم و دوباره ادامه می‌دهم؛ و هر قدم، بخشی از راه را برایم روشن‌تر می‌کند.

نگارش: مسافر ابراهیم لژیون دوم
عکس، ویرایش و ارسال: مسافر مهدی لژیون جونز
سایت کنگره 60 نمایندگی گرگان

1405/07/13

ویژه ها

دیدگاه شما





۰ دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...