توقف حال خوب با توقف حرکت درونی

چهاردهمین جلسه از دوره اول کارگاه های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی "آذر تبریز"  با استادی  مسافر هادی، نگهبانی مسافر ابوذر و دبیری مسافر محمد با دستور جلسه "وادی هشتم و تاثیر آن روی من" روز یکشنبه ۱۲ مهر ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ برگزار گردید.

سخنان استاد:

دستور جلسه این هفته کنگره ۶۰ "وادی هشتم و تاثیر آن روی من" است. به نظر من تمام افرادی که در کنگره حضور دارند به دنبال این هستند که تغییر کنند؛ اما تغییر فقط با حضور داشتن در کنگره انجام نمی‌شود؛ درست است که یکی از مؤلفه‌های اصلی برای تغییر کردن، حضور مداوم و مرتب در جلسات و کارگاه‌های آموزشی می‌باشد. من در مقطعی از سفر اول دچار حالتی شده بودم که فقط در جلسات حضور پیدا می‌کردم اما هیچ تغییری در حس و حال من ایجاد نمی‌شد، چون حرکت درونی من متوقف شده بود و تا زمانی که شروع به حرکت نکرده بودم هیچ تغییری احساس نمی‌کردم اما زمانی که شروع به حرکت از تاریکی به نور کردم، تغییرات برایم ملموس بود و حال خوش را احساس نمودم. این دستور جلسه می‌خواهد به ما بگوید در سکون هیچ زایشی نیست و اگر می‌خواهیم حالمان خوب شود و به سوی آرامش و حال خوب حرکت کنیم، لازم و ضروری است که در مسیری که کنگره برای ما در نظر گرفته است شروع به حرکت نماییم.

مباحث جهان بینی و وادی‌های کنگره ۶۰ کلیدهای متنوع زندگی را در اختیار ما قرار می‌دهند، اما اینکه چگونه از این کلیدها استفاده کنیم بستگی به خود ما دارد که چطور این آموزش‌ها را عملی کنیم و از آنها بهره ببریم. اگر به تمام هستی دقت کنیم می‌بینیم که تمامی موجودات در حال حرکت و خدمت کردن هستند؛ در این میان کار نیروهای منفی و بازدارنده این است که جلوی حرکت ما را بگیرند و اجازه ندهند ما به مسیر خودمان ادامه دهیم و به مقصد و هدف برسیم. این وادی به ما آموزش می‌دهد که برای حرکت کردن لزومی ندارد که تمام جزئیات مسیر را بررسی کنیم؛ چیزی که در حرکت کردن مهم و ضروری است، این است که هدف داشته باشیم و برای رسیدن به هدفمان تمام تلاش و کوشش خودمان را به کار بگیریم و البته قسمت مهم و ارزشمند زندگی همین تلاش کردن است که حتی اگر به هدفمان هم نرسیم، می‌توانیم بگوییم من تمام تلاش خودم را کردم چون رسیدن به هدف و نتیجه به عوامل دیگری به جز خواست و تلاش من بستگی دارد. طبیعتاً در مسیر حرکت نیروهای منفی و بازدارنده شروع به القائات منفی می‌نمایند، در طول سفر اول هم حس‌های منفی به سراغ انسان می‌آید تا فرد را از مسیرش منحرف کند ولی چیزی که بسیار اهمیت دارد این است که نباید ناامید شویم و باید به تلاش و مسیر خودمان ادامه دهیم. در ادامه وادی بیان می‌شود که اگر هدف ما رسیدن به صلح و آرامش است باید شروع به جبران خسارت نماییم؛ اولین مرحله جبران خسارت از خودمان شروع می‌شود چون ما در مقوله اعتیاد بیشترین آسیب و خسارت را به خودمان وارد کرده‌ایم؛ در ادامه جبران خسارت از خانواده و جامعه مطرح می‌شود که با آموزش‌های جهان بینی کنگره ۶۰ کاملاً این مراحل را یاد می‌گیریم.

خدمتگزار سایت: مسافر سعید