بهترین راه

رمز و راز کشف حقیقت در دو چیز است: یافتن راه و کشف حقیقت. برای هر کاری حتی ساده‌ترین کارها این قانون مورد استفاده است. قوانین الهی ثابت هستند. این به چه معناست؟ برای مثال اگر به کسی خوبی کنیم دیگران هم به ما خوبی می‌کنند و اگر بدی کنیم آن‌ها هم به ما بدی می‌کنند؛ پس خوبی، خوبی می‌آورد و بدی، بدی به همراه دارد. عقل، راه درست را پیدا می‌کند و به ما نشان می‌دهد. این خود مسئله مهمی است؛ ممکن است ما راه را اشتباه برویم. در مورد رشته تحصیلی، دوست‌یابی و انتخاب همسر، ممکن است انتخاب اشتباه باعث شود به بیراهه رفته و قربانی شویم. باید در هر مسیری که بخواهیم قدم برداریم و انتخاب کنیم ابتدا تفکر کنیم و از میان راه‌ها، بهترین راه را انتخاب کنیم.

در اینجا به گروه کم‌خردان اشاره می‌شود که اگر فکر کنیم ما شامل این گروه نیستیم، اشتباه می‌کنیم. این گروه ابتدا حرف می‌زنند و سپس فکر می‌کنند. برای خود و دیگران مشکل‌ساز هستند. بعد از ایجاد مشکل می‌گویند: نفهمیدم چه گفتم، متوجه نشدم و گریه و زاری راه می‌اندازند. نشانه دیگر آن‌ها این است که بهترین راه را کوتاه‌ترین راه می‌دانند و دوست دارند با ورد و طلسم مشکلاتشان حل شود؛ در حالی که برای هر کاری باید تلاش کرد. هیچ‌وقت قبل از تعیین راه نباید حرکت کنیم وگرنه به بیراهه می‌رویم. دعانویسی که برای خودش هم نمی‌تواند کاری انجام دهد، چگونه می‌تواند مشکل ما را حل کند؟ استادان کارآزموده و مجرب در حوزه انرژی وجود دارند؛ اما انگشت‌شمار هستند.

دومین دسته افراد خردمند هستند. این گروه از افراد در مورد کوچک‌ترین کارها ابتدا تفکر می‌کنند و آن کار را مورد بررسی قرار می‌دهند. در مورد لباس پوشیدن، آرایش کردن، صحبت کردن و کارهای خود، درست عمل می‌کنند. انسان باید گنج درون خود را کشف کند. در مورد معنویات اگر فکر کنیم که همه چیز مجانی در اختیار ما قرار می‌گیرد، اشتباه می‌کنیم. باید بهای هر کاری را که بخواهیم درست شود یا انجام شود، بپردازیم؛ حتی گاهی باید از جان خود بگذریم.

مطلب آخری که برایم خیلی جالب بود، این است که یافتن راه مهم است ولی باید ببینیم این راه ما را به مقصد می‌رساند؟ آیا صراط مستقیم است؟ رساندن به مقصد با وضعیت مناسب بسیار مهم است.در ۹۰درصد اتفاق‌های زندگی، خودمان نقش داریم. گاهی با یک حرف کوچک، فاجعه‌ای به‌وجود می‌آوریم و تنها در ۱۰درصد اتفاقات نقشی نداریم؛ مثلاً سقوط هواپیما که کاری از دستمان برنمی‌آید. باید در لحظه‌ای که عصبانی می‌شویم، خردمندانه برخورد کنیم تا قضیه همان‌جا ختم به خیر شود؛ وگرنه آن مشکلی که بسیار کوچک بوده و با بی‌خردی پیش رفته‌ایم، هی بزرگ و بزرگ‌تر می‌شود. قفل‌سازان زیاد هستند ولی کلیدسازان اندک‌اند. ما باید بلد باشیم قفل را باز کنیم و بدانیم که حقیقت، اصل و منتهای هر چیزی است.

منبع: سی‌دی وادی هفتم
نویسنده: همسفر پریسا رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون هفتم)
رابط خبری: همسفر نسرین رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون هفتم)
ویرایش و ارسال: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون چهارم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی ستارخان