نوشتار مسافر حسین رهجوی راهنما مسافر هادی، پیرامون: "وادی هشتم و تأثیر آن بر روی من"

 به نام قدرت مطلق الله
 سلام دوستان حسین هستم یک مسافر.
 وقتی به وادی هشتم رسیدم، این تیتر: «با حرکت راه نمایان می‌شود» برایم فقط یک جمله نبود، بلکه تبدیل شد به یک باور و یک راه برای زندگی.
 درگذشته خیلی وقت‌ها منتظر بودم اول راه برایم مشخص بشود بعد حرکت کنم. اگر از نتیجه مطمئن نمی‌شدم قدمی برنمی‌داشتم و گاهی ترس، نگرانی و افکار منفی باعث می‌شد در جای خودم بمانم. این وادی به من یاد داد که همیشه قرار نیست از همان ابتدا تمام مسیر را ببینم، گاهی باید فقط قدم اول را برداشت تا قدم‌های بعدی خودشان برداشته شوند.
 ورود من به کنگره هم همینطور بود. شاید اوائل نمی‌دانستم این مسیر مرا به کجا می‌رساند، اما با آموزش گرفتن، حضور در جلسات، گوش‌دادن، عمل‌کردن و حرکت در مسیر ارزش‌ها، کم‌کم راه برایم روشن‌تر شد. فهمیدم که فقط دانستن کافی نیست؛ باید دانسته‌هایم را در زندگی به اجرا بگذارم.
 وادی هشتم به من آموخت که سکون می‌تواند انسان را از مسیر دور کند و حرکت، حتی اگر آهسته باشد، می‌تواند آغاز یک تغییر بزرگ گردد. من یاد گرفتم به‌جای اینکه همیشه از سختی‌های مسیر بترسم، حرکت کرده و در مسیر آموزش ببینم و تجربه کنم.
 امروز که به گذشتهٔ خودم نگاه می‌کنم، می‌بینم حرکت در مسیری که زمانی برایم غیرممکن به نظر می‌رسید، با قدم‌های کوچک و مداوم امکان‌پذیر شد. فهمیدم لازم نیست یک‌شبه همه چیز تغییر کند، فقط کافی است که قدم‌هایم را درست بردارم.
 وادی هشتم به من یاد داد که راه‌رفتن، خودش بخشی از پیداکردن راه است.
 اگر حرکت کنم، تجربه می‌کنم. اگر تجربه کنم، آموزش می‌گیرم و اگر آموزش را به عمل تبدیل کنم، آرام‌آرام به انسانی تبدیل می‌شوم که می‌تواند مسیر درست زندگی خودش را بهتر پیدا کند.
 امروز از قدرت مطلق می‌خواهم که به من توان حرکت آرام، پیوسته و بدون ناامیدی در مسیر ارزش‌ها را بدهد.
 
 در پایان از خداوند سپاسگزارم که مرا با کنگره ۶۰ آشنا کرد و از راهنمایم هادی آقا ممنونم که به من آموزش دادند.
 با تشکر از همهٔ عزیزان خدمتگزار.
 
 نگارش: مسافر حسین از لژیون یکم
 ویرایش: مسافر حسین
 ارسال: مسافر مصطفی
 مرزبان خبری: مسافر مرتضی
 
 نمایندگی علی عصارزاده