سفر هزار کیلومتری با اولین قدم آغاز می‌شود

جلسه دهم از دوره چهل و دوم سری کارگاه‌های آموزشی، خصوصی مسافران کنگره۶۰، نمایندگی شیخ‌‌بهایی اصفهان با استادی، مسافر مهدی و نگهبانی مسافر محمد و دبیری مسافر غلامرضا با دستور جلسه «وادی هشتم؛ با حرکت راه نمایان می‌شود» در روز یکشنبه ۱۲ مهر ماه ۱۴۰۵ راس ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان مهدی هستم یک مسافر

پیش از هر چیز، بر خود لازم می‌دانم از بنیان جمعیت احیای انسانی کنگره۶۰، جناب مهندس حسین دژاکام و خانواده محترمشان بابت فراهم آوردن این بستر امن، صمیمانه تشکر و قدردانی کنم. همچنین از ایجنت محترم، مرزبانان گرامی و نگهبان جلسه که شرایط برگزاری این جلسه را مهیا نمودند تا بتوانم از این جایگاه آموزش بگیرم، سپاسگزاری می‌کنم. در ادامه، از راهنمای بزرگوارم، مسافر حسین نیز صمیمانه قدردانی می‌کنم که اجازه خدمت در این جایگاه آموزشی را به من سپردند.

دستور جلسه این هفته «وادی هشتم؛ با حرکت راه نمایان می‌شود» است. طبیعتاً درباره وادی‌ها بارها و از زوایای گوناگون صحبت شده است و بنیان کنگره۶۰ و اساتید محترم نیز آموزش‌های جامع و بی‌نقصی ارائه داده‌اند. هر مسافر نیز به سهم خود و متناسب با جایگاه و تجربیاتش برداشتی از این وادی دارد؛ بنابراین آن‌چه امروز مطرح می‌کنم، بازتابی از درک و تجربه شخصی من از این آموزش‌هاست.

در ابتدای وادی هشتم پیامی آمده است که از همان اوایل سفر همواره در ذهن من تداعی می‌شد: «با حرکت، راه نمایان می‌شود. امواج چون گردباد بر زمین فرود می‌آیند و آنچه برداشتنی باشد با خود به امانت می‌برند و این، جز به فرمان حاصل نمی‌گردد. پس با شما که پیمان می‌بندید، در اندیشه آن باشید که از زمین برخاسته و به آن مکانی که فرمان است رهسپار شوید.‌ در سکون هیچ چیز به وجود نمی‌آید و زایشی نیست؛ همه‌چیز در حرکت شکل می‌گیرد و سپس ساختارها پدیدار و موجودات خلق و سفر در حلقه‌های آفرینش آغاز و ادامه‌دار می‌گردد.‌

در این سیر برای انسان، تفکرات، معمار ساختارها و زبان، سخنگو و تعیین‌کننده مسیر حرکت او می‌باشد». این پیام از آن دست پیام‌هایی است که با هر بار خواندن، برداشتی تازه از آن دریافت می‌شود. ۱۰ سال طول کشید تا من این حرکت را آغاز کنم. پیش از ورود به جمعیت احیای انسانی کنگره۶۰، همواره در اندیشه ترک اعتیاد بودم. در سال ۱۳۹۲ پیام کنگره۶۰ در شعبه مجاور بیمارستان چمران به من داده شد؛ اما اقدامی صورت نگرفت و همه‌چیز در حد اندیشه و تفکر باقی ماند؛ تا زمانی که حرکت را آغاز کردم و با شروع حرکت، مسیر برای ورود به کنگره۶۰ نمایان شد.

در ابتدای سفر مقداری درنگ داشتم و به بیان دیگر، درجا می‌زدم. بارها پیش می‌آمد که ساعت ۱۴:۰۰ داروی خود را مصرف کرده بودم و با خود می‌گفتم، کمی بخوابم و سپس به کنگره۶۰ بروم؛ هنگامی که در چنین موقعیتی قرار می‌گیریم، پیوسته با خود تکرار می‌کنیم: ده دقیقه یا نیم ساعت دیگر حرکت خواهم کرد؛ اما در این شرایط به یاد عنوان این وادی می‌افتادم که «با حرکت راه نمایان می‌شود». من همواره از دوران مصرف برای خود قاعده‌ای تعیین کرده بودم که آن را قانون موشک می‌نامیدم؛ موشک به محض روشن شدن چاشنی و فیتیله پرتاب می‌شود و دیگر مجالی برای درنگ یا تأخیر چند دقیقه‌ای باقی نمی‌ماند؛ بنابراین بی‌درنگ از جای برمی‌خاستم و حرکت می‌کردم. خدا را شکر می‌کنم که در سفر اول هیچ غیبتی نداشتم و این پیام‌ها القائاتی بود که از این وادی دریافت می‌کردم.

با پیشروی در مسیر و پس از گذشت نزدیک به دو ماه از سفر اول، مصادف با همین دستور جلسه هفتگی، راهنمای محترم، مسافر حسین هم پیام لژیون سردار را به من اعلام کردند و هم ورود به لژیون درمان سیگار را پیشنهاد دادند. ایشان پیرامون لژیون سردار فرمودند: این لژیون متعلق به نیازمندان است. زمانی که به لژیون سردار وارد شدم، مسیر تازه‌ای پیش رویم گشوده شد؛ جایگاهی که به تعبیری، بخش ویژه آموزش‌های کنگره۶۰ به‌شمار می‌رود و در آن‌جا مفهوم واقعی گذشت را می‌آموزیم؛ اقدامی که بر پایه محاسبات حسابگرانه استوار نیست؛ بلکه تصمیمی کاملاً عاقلانه به‌شمار می‌آید.

در ادامه مایل هستم بیشتر درباره سفر درمان نیکوتین و حرکتی که انجام دادم صحبت کنم؛ در همان ایام ابتدایی که وارد لژیون ویلیام وایت شدم، حرکت خود را آغاز کردم. چه‌ بسا اگر در آن مقطع دچار سکون می‌شدم و حرکتی نمی‌کردم، همان درنگ سرآغاز سقوط من می‌شد؛ اما همان گام نخستین موجب ورودم به لژیون درمان سیگار شد و راهنمای محترم، مسافر مجید مسیر را به گونه‌ای روشن ساختند که توانستم هدفی شفاف برای خود ترسیم کنم و به‌راحتی به مقصد برسم.

امیدوارم مسافرانی که به‌ تازگی به جمع ما می‌پیوندند، درمان سیگار خود را زمانی که راهنمایشان به آن‌ها می‌گوید آغاز کنند؛ زیرا با ورود به این فرایند، درمانی استوارتر و سفری باکیفیت‌تر را تجربه خواهند کرد. افراد متعددی بوده‌اند که سفرشان در میانه راه ناتمام رها شده است؛ این اتفاق به‌خاطر تعلل در آغاز فرایند درمان نیکوتین و برنداشتن آن گام نخستین رخ می‌دهد؛ در حالی که حرکت در مسیر درمان سیگار، مکمل فرایند روش "D.S.T" و کامل‌کننده درمان مواد مصرفی به‌شمار می‌آید.

یک خاطره خدمت شما عرض کنم که با این دستور جلسه بی‌ارتباط نیست؛ یک مجموعه پویانمایی تلویزیونی بود که اوایل دهه هفتاد شمسی با عنوان دوقلوهای افسانه‌ای یا همان جولز و جولی پخش می‌شد. این دو شخصیت می‌خواستند از پاریس به پکن سفر کنند؛ فردی از کشور چین آمد تا در طول مسیر همراه و مراقب آن‌ها باشد. او در همان ابتدا به آن‌ها گفت: سفر هزار کیلومتری با اولین قدم آغاز می‌شود! من پیش از ورودم به کنگره۶۰ به این ضرب‌المثل می‌خندیدم و می‌گفتم: خارجی‌ها چقدر ضرب‌المثل‌های بی‌محتوایی دارند؛ زیرا کاملاً مشخص است که هر سفری با اولین قدم آغاز می‌شود و با قدم پنجم یا دهم شروع نمی‌شود؛ اما هنگامی که به کنگره۶۰ آمدم، متوجه حقیقت شدم.

این وادی به من آموخت که آن قدم اول و آغاز حرکت، بسیار مهم و تعیین‌کننده است؛ زیرا همین قدم‌های کوچک است که اتفاقات بزرگ را رقم می‌زند. ما نیز اگر می‌خواهیم رخدادهای بزرگ در زندگی‌مان شکل بگیرد، باید در بستر امن کنگره۶۰ قرار گیریم و قدم‌هایمان را با تفکر سالم برداریم.

اتفاق دیگری که هر لحظه این وادی را در ذهنم زنده می‌کند و هر روز در خاطرم می‌گذرد، زمانی بود که متوجه شدم توفیق خدمت در جایگاه استادی نصیبم شده است تا در این جایگاه آموزش بگیرم؛ این موضوع برایم بسیار جالب بود. پسرم که همسفر ده‌ساله من است و همیشه همراه من بوده است، یک روز می‌خواست برای تکلیف مدرسه با کلماتی جمله‌سازی کند؛ او برای واژه «حرکت» نوشته بود: «با حرکت راه نمایان می‌شود». برایم جالب بود که معلمش چه واکنشی نشان خواهد داد؛ آن روز از آن برگه عکس گرفتم و این پیام همواره در ذهن من تکرار می‌شد.

 امیدوارم در این بستر هیچ‌گاه دچار سکون نشوید، تغییر جایگاه را تجربه کنید و به خدمت بپردازید. در فایل صوتی «باتلاق»، استاد امین دژاکام بسیار زیبا اشاره می‌فرمایند: «در مکان‌ها همواره باید حضور داشته باشید؛ بنابراین با حضور ما رخدادها شکل می‌گیرد». زمانی که به مهمانی یا مراسمی می‌رویم، از ما پذیرایی می‌شود؛ در صورتی که حاضر نباشیم، هیچ اتفاقی رخ نخواهد داد؛ بنابراین حرکت و تحول تنها به واسطه حضور واقعی محقق می‌شود. امیدوارم در این بستری که قرار گرفته‌ایم، همواره حضوری مستمر داشته باشیم و به هدف اصلی یعنی رسیدن به بحر و اقیانوس دست یابیم.

• تایپ: مسافر علیرضا(لژیون۲۰)، مسافر حمیدرضا(لژیون۲۰)، مسافر محمدحسن(لژیون۱۴)، مسافر سیامک(لژیون۱۷)، مسافر مهدی(لژیون۲۵)، مسافر احمدرضا(لژیون۱۲)
• ویراستار: مسافر حسین(لژیون۲۳)، مسافر مهدی(لژیون۱۶)
• صوتی و دیتاشو: مسافر سعید، مسافر حسن(لژیون۱۹)
• تنظیم: مسافر سعید(لژیون۱۴) دبیر سایت 
• مرزبان خبری: مسافر حجت 
• تهیه و ارسال: مسافر رضا