راز حرکت در مسیر روشنایی

تعدادی از اعضاء لژیون سردار نمایندگی آکادمی درخصوص دستور جلسه «وادی هشتم (با حرکت راه نمایان می‌شود.) و تأثیر آن روی من» نوشتند:

همسفر پروین:

در مورد دستور جلسه این هفته که «وادی هشتم و تأثیر آن بر روی من» است، عنوان این وادی می‌گوید: «با حرکت، راه نمایان می‌شود». در این وادی صحبت از حرکت است. در سکون، هیچ‌چیز به‌وجود نمی‌آید و هیچ زایشی نیست. این وادی به من می‌گوید تا زمانی که حرکت نکنی، هیچ امری انجام نمی‌شود. در وهلهٔ اول، این سوال برای انسان پیش می‌آید که آیا حرکت فقط بعد جسمانی دارد یا باید به ابعاد دیگر حرکت هم توجه کرد؟ حرکت از تفکر آغاز می‌شود. طبق کتاب عشق و وادی اول: «با تفکر ساختارها آغاز می‌شود؛ بدون تفکر، آنچه هست رو به زوال می‌رود». ما بعد از تفکر عمیق، نیاز به رعایت چند نکته داریم: ۱- در هنگام حرکت، بایستی خواسته یا هدف ما کاملاً مشخص باشد.۲- باید با تمام وجود بخواهیم که خواسته‌مان برآورده شود (آب کم جو، تشنگی آور به دست).۳- در مسیر حرکت، ما با مسائل ارزشی و ضد‌ارزشی یا الهی و شیطانی مواجه می‌شویم که باید یکی از آن‌ها را انتخاب کنیم و به مسیرمان ادامه دهیم. در مورد اولین نکته که خواسته یا هدف ما است، بایستی در ابتدا حساب خودمان را تسویه کنیم و به صفر نزدیک شویم؛ یعنی جبران خسارت نسبت به خودمان، خانواده و جامعه را مد نظر داشته باشیم. در قسمت آخر وادی هشتم، با مسئله «پیمان» روبرو می‌شویم. اگر معنا و مفهوم این وادی را به‌خوبی درک کرده باشیم، متوجه می‌شویم که باید با خودمان عهد و پیمان ببندیم که همواره در صراط مستقیم قدم برداریم و مدام در حال تزکیه و پالایش باشیم و اما در مورد لژیون سردار، من خودم چون در جشن گلریزان ۱۴۰۴ مبلغی را پرداخت کرده بودم و مقداری از تعهدم مانده بود، بعد از تعطیلات نوروز و اتمام موقت جنگ، فوراً تعهدم را یکجا واریز کردم.

همسفر سیمین:

وادی هشتم به من یاد می‌دهد که برای رسیدن به هدف باید حرکت کنم و منتظر نباشم تا همه‌چیز خودبه‌خود درست شود. گاهی در زندگی آن‌قدر به مشکلات فکر می‌کنیم که از حرکت کردن، می‌ترسیم؛ اما وقتی قدم اول را برمی‌داریم، کم‌کم راه برایمان روشن می‌شود. در کنگره۶۰ یاد می‌گیریم که درمان و تغییر، فقط با خواستن اتفاق نمی‌‌افتد، بلکه به حرکت و عمل نیاز دارد. من فهمیدم که اگر فقط آرزو کنم و کاری انجام ندهم، هیچ اتفاقی نمی‌افتد. حتی یک قدم کوچک هم می‌تواند شروع یک مسیر بزرگ باشد. وقتی حرکت می‌کنم، تجربه به دست می‌آورم و از اشتباهاتم درس می‌گیرم. گاهی ممکن است مسیر سخت باشد؛ اما همین سختی‌ها باعث رشد من می‌شوند. وادی هشتم به من امید می‌دهد که اگر حرکت کنم، راه خودش را نشان خواهد داد. پس به جای ترسیدن از آینده، باید در زمان حال قدم بردارم. من امروز سعی می‌کنم کمتر حرف بزنم و بیشتر عمل کنم؛ چون فهمیده‌ام که زندگی با حرکت معنا پیدا می‌کند. امیدوارم بتوانم این آموزش را در تمام بخش‌های زندگی‌ام به کار بگیرم. به قول وادی هشتم، وقتی حرکت می‌کنم، راه نمایان می‌شود و من می‌توانم به مقصد نزدیک‌تر شوم.

رابط خبری: همسفر پرستو رهجوی راهنما همسفر عقیق (لژیون هشتم)
ویرایش و ارسال: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر بهجت (لژیون ششم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی آکادمی