هر وادی برای ما یک درس پنهان و آشکار دارد

سلام دوستان هیلدا هستم یک همسفر:

تغییر واقعی زمانی اتفاق می‌افتد که انسان از مرحله فکر وارد مرحله عمل شود. ممکن است در ابتدا ندانیم دقیقاً چه اتفاقی قرار است برای ما بیفتد؛ اما اگر هدفی داشته باشیم و مسئولیت انتخاب‌هایمان را بپذیریم و قدم به قدم حرکت کنیم، مسیر برایمان روشن‌تر خواهد شد؛ زیرا اکثر اوقات مسیر درست در همان زمانی که برای ما روشن می‌شود که قدم برداشته‌ایم. یکی از مفاهیم اساسی وادی هشتم اختیار انسان است، انسان موجودی است که قدرت انتخاب دارد و دو مسیر مقابل انسان قرار دارد، مسیر ارزش‌ها که شامل محبت، دوستی، درستکاری و صداقت می‌شود و مسیر ضد‌ارزش‌ها که شامل کینه، دروغ، نفرت، حسادت و آسیب رساندن به دیگران می‌شود. بنابراین انسان مرتب باید مراقب انتخاب‌های خود باشد و تشخیص دهد که هر فکر یا پیشنهاد او را به کدام سمت می‌برد.

اگر انسان در گذشته به خود خانواده و یا جامعه آسیب زده باشد؛ باید برای جبران خسارت آن قدم بردارد، اگر فردی به دلیل رفتارهای گذشته‌اش، اعتماد خانواده را از بین برده باشد، نمی‌تواند انتظار داشته باشد که فقط با یک عذرخواهی ساده همه چیز مثل قبل شود؛ باید با رفتار درست عشق و محبت و استمرار در عمل دوباره اعتماد ایجاد کند خانواده یک سیستم است و رفتار هر عضو می‌تواند، روی اعضای دیگر تأثیر بگذارد، برای مثال اگر یکی از اعضای خانواده همیشه مسئولیت خودش را انجام ندهد، فشار بیش‌تری به دیگران وارد می‌شود؛ اما اگر هر فردی وظیفه خودش را انجام دهد، همکاری و آرامش بیش‌تری در خانواده ایجاد می‌شود. در این وادی انسان با قدرت مطلق پیمان می‌بندد و می‌پذیرد که در مسیر مشخص حرکت کند و فرمان‌های درست را اجرا کند و از مرحله هدف و تصمیم وارد مرحله تعهد و عمل شود.

سلام دوستان آیدا هستم یک همسفر:

وادی هشتم به من یاد می‌دهد که برای رسیدن به هدف باید حرکت کنم و فقط دانستن و فکر کردن کافی نیست، وقتی حرکت را شروع می‌کنم، مسیر خودش کم‌کم برای من نمایان می‌شود.
من فکر می‌کنم، یکی از مهم‌ترین پیام‌های وادی هشتم این است که نباید منتظر باشم همه‌چیز یک دفعه درست شود. همان‌طور که برای درمان اعتیاد، قدم به قدم حرکت می‌کنیم، در زندگی نیز باید صبر داشته باشیم و از حرکت‌های کوچک ناامید نشویم.
گاهی ممکن است، اول راه سخت باشد؛ ولی وقتی حرکت می‌کنم کم‌کم تجربه پیدا می کنم و مسیر برای من روشن می‌شود، این وادی به من یاد می‌دهد که اگر هدف درست باشد و حرکت درستی داشته باشم، با گذشت زمان به نتیجه می‌رسم.
برای من وادی هشتم؛ یعنی حرکت همراه با تفکر، صبر و عمل، این که از جای خودم بلند شوم و مسئولیت مسیر زندگیم را بپذیرم و به جای اینکه فقط آرزو کنم که زندگیم تغییر کند، خودم شروع کننده تغییر باشم‌.

سلام دوستان محبوبه هستم یک همسفر:

هر وادی برای ما یک درس آشکار و پنهان دارد. وادی هشتم به من آموخت که باید حرکت کنم، راه را پیدا نمایم و در حال سکون نباشم. قبل از کنگره مشکلات بسیاری در زندگی داشتم؛ چون هیچ حرکتی به جز کارهای روزمره انجام نمی‌دادم و بقیه کارهایم را به افراد خانواده می‌سپردم. وقتی وارد کنگره شدم دریافتم اگر هزاران سال در سکون باشم نمی‌توانم به هیچ نتیجه‌ای برسم، فهمیدم ابتدا باید خواسته و هدف داشته باشم، مسیر را برای خودم مشخص کنم و در آن مسیر تلاش و حرکت نمایم.
با قدرت اختیاری که خداوند به ما داده است راه را می‌توانیم انتخاب کنیم، راه تقوا، عشق، صداقت و یا مسیر کینه، حسادت و نفرت. اگر در راه صراط مستقیم پیش برویم به آرامش، آسایش و چیزهایی که دوست داریم دست پیدا می‌کنیم و اگر از مسیر اصلی خارج شویم همیشه در رنج و عذاب هستیم.
قبل از کنگره هیچ کدام از کارهایم که مربوط به بیرون بود انجام نمی‌دادم و به فرزندانم می‌سپردم تا انجام بدهند، حتی برای خود لباس نمی‌گرفتم و می‌گفتم بروید برایم لباس بخرید، فرزندانم هم مشغله‌های مربوط به خود را داشتند و برایشان مقدور نبود همین امر مشکل ساز می‌شد، هر وقت می‌خواستم کار مثبتی انجام بدهم نیروهای منفی به سراغ من می‌آمدند و جلودار من می‌شدند؛ ولی کم‌کم با آموزش‌های کنگره و وادی‌های آقای مهندس و راهنمایی‌های، راهنمایم همسفر لیلا متوجه شدم که باید حرکت کنم تا راه برایم نمایان شود، نیروهای منفی را ذره ذره از خود دور کنم و کارهایم را انجام بدهم، هنوز نمی‌توانم بگویم صد‌در‌صد به بهترین ورژن از خودم دست یافتم؛ اما تا حدودی اعتماد به نفس پیدا کرده‌ام و در مسیر عشق و صداقت حرکت می‌کنم. از این بابت از خدا سپاسگزارم همچنین از آقای مهندس و خانواده محترم ایشان، امیدوارم که همه انسان‌ها در مسیر ارزش‌ها حرکت کنند تا راه برایشان نمایان گردد و در راه صراط مستقیم پیش برویم و هیچ‌گاه فراموش نکنیم که کجا بودیم و حال در چه جایگاهی قرار داریم.

سلام دوستان زهرا هستم یک همسفر:

هفت وادی را آموزش گرفتیم و پشت سر گذاشتیم تا به وادی هشتم رسیدیم، در وادی‌های اولیه آموزش گرفتیم قبل از هر کاری ابتدا باید تفکر کنیم و مسئولیت همه کارها به عهده خود فرد است.
در وادی هشتم فرا می‌گیریم که همیشه باید در حال حرکت باشیم. آقای مهندس بیان کردند: «باید از طبیعت الگو بگیریم»، همین‌طور که می‌دانیم زمین در حال چرخش و خورشید در حال حرکت است، اگر این حرکت‌ها نبودند شب، روز و حتی فصل‌ها به‌وجود نمی‌آمدند. ما هم باید الگو بگیریم و همیشه در حرکت باشیم؛ زیرا در سکون هیچ زایشی انجام نمی‌گیرد و هیچ پیشرفتی حاصل نمی‌گردد؛ باید در زندگی هدف داشته باشیم و برای رسیدن به مقصد باید راه‌هایی را طی کنیم که ممکن است در طول مسیر فراز و نشیب‌های بسیازی وجود داشته باشد، برای عبور باید به اندازه کافی دانش، اطلاعات و آگاهی داشته باشیم تا بتوانیم به راحتی عبور کنیم؛
باید همانند سنگ‌های رودخانه آن‌قدر ضربه بخوریم تا جسم و جان خود را صیقل دهیم. اگر دانش و آگاهی کافی برای عبور و رسیدن به اهداف خود را نداشته باشیم، ممکن است گاهی نا‌امید و از مسیر دور شویم؛ اما با حرکت در صراط مستقیم و استفاده از تجربه و علمی که به دست آوردیم برای پیشرفت و تعالی باید همواره در حال حرکت باشیم تا با تلاش و کوشش به هدف نهایی دست پیدا کنیم؛ باید همانند رود جاری باشیم تا به اقیانوس برسیم، نه این‌که مانند مرداب بدون حرکت بمانیم. در مسیر حرکت باید از ضدارزش‌ها و افکار منفی دوری کنیم؛ باید جسم، جان و افکار خود را پاکسازی کنیم تا در طول مسیر آموزش ببینیم، نه تنها افکار سالم بلکه برای حرکت به جسم سالم هم نیاز داریم. بنابراین نتیجه می‌گیرم که بدون حرکت، انسان هیچ پیشرفتی نخواهد داشت و همواره باید در حال آموزش دیدن و حرکت در مسیر درست و ارزشی باشم.

نویسندگان: اعضای لژیون نوزدهم راهنما همسفر لیلا
رابط خبری: همسفر زهرا رهجو راهنما همسفر لیلا (لژیون نوزدهم)
ویرایش و ارسال همسفر مریم رهجو راهنما همسفر سمیه (لژیون بیست و سوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی