همسفر ناهید :
وادی هشتم به ما میگوید: «با حرکت راه نمایان میشود.» به نظر من یکی از مهمترین پیامهای این وادی این است که برای رسیدن به هدف، فقط دانستن و فکر کردن کافی نیست؛ باید حرکت کنیم. خیلی وقتها ممکن است در زندگی با شرایطی روبهرو شویم که مسیر برایمان کاملاً مشخص نباشد و ندانیم قدم بعدی چیست، اما زمانی که حرکت را آغاز میکنیم، کمکم راه برایمان نمایان میشود.
در کنگره یاد میگیریم که هیچ تغییری یکشبه اتفاق نمیافتد. همانطور که یک مسافر برای رسیدن به درمان باید بهصورت منظم و طبق برنامه حرکت کند، ما هم در زندگی باید قدمبهقدم پیش برویم و آموزشهایی را که دریافت میکنیم به عمل تبدیل کنیم. اگر فقط آموزش ببینیم ولی حرکتی در زندگی نداشته باشیم، دانستههای ما تبدیل به نتیجه نمیشوند.
در این وادی موضوع دیگری که برای من بسیار زیباست، مسئله حرکت همراه با تفکر و عمل است. گاهی ما آنقدر درگیر ترس، تردید و فکر کردن میشویم که حرکت را به تأخیر میاندازیم. اما وقتی تصمیم درست را میگیریم و قدم اول را برمیداریم، در ادامه مسیر، راههای جدیدی پیش روی ما قرار میگیرد.
همچنین در این وادی با مفهوم امواج و گردباد روبهرو میشویم؛ اینکه گاهی نیروهایی در مسیر زندگی ما قرار میگیرند و باعث جابهجایی و تغییر میشوند. اگر حرکت ما در جهت درست و بر اساس فرمان الهی باشد، حتی اتفاقاتی که در ابتدا شاید سخت به نظر برسند، میتوانند ما را به جایگاه بهتری برسانند.
به نظر من در این مسیر، مسئله مهم این است که حرکت ما باید با صبر همراه باشد. گاهی ما قدمی را برمیداریم و انتظار داریم خیلی سریع نتیجه آن را ببینیم، در حالی که بسیاری از تغییرات نیاز به زمان دارند. همانطور که یک دانه برای تبدیل شدن به یک درخت، نیاز به زمان، مراقبت و رسیدگی دارد، انسان هم برای رسیدن به جایگاه بهتر باید مسیر خودش را بهتدریج طی کند.
گاهی ممکن است در مسیر حرکت، با مشکلات و موانعی روبهرو شویم و تصور کنیم که دیگر نمیتوانیم ادامه بدهیم. اما شاید همان مانع، بخشی از آموزش ما باشد. در کنگره یاد میگیریم که مشکلات همیشه برای متوقف کردن ما نیستند؛ گاهی آمدهاند تا ما را قویتر کنند و چیزهایی را به ما آموزش بدهند که در شرایط عادی شاید هیچوقت متوجه آنها نمیشدیم.
برای من، حرکت فقط این نیست که از یک نقطه به نقطه دیگر برسم. حرکت میتواند یک تغییر درونی باشد؛ اینکه امروز نسبت به دیروز آگاهی بیشتری داشته باشم، کمتر قضاوت کنم، بیشتر صبر کنم، مسئولیت کارهای خودم را بپذیرم و سعی کنم آموزشهایی را که میگیرم در زندگی کاربردی کنم.
ممکن است در ابتدای مسیر، نتیجه خیلی از حرکتهایمان دیده نشود، اما این به معنی بینتیجه بودن آنها نیست. گاهی یک تغییر کوچک در رفتار، یک تصمیم درست یا حتی یک قدم کوچک برای اصلاح یک اشتباه، میتواند در آینده نتایج بزرگی به همراه داشته باشد. مهم این است که حرکت ما ادامه داشته باشد و در مسیر درست قرار بگیرد.
از طرفی، وادی هشتم به من یاد میدهد که نباید همیشه منتظر باشم شرایط کاملاً آماده شود و بعد حرکت کنم. خیلی وقتها شرایط هیچوقت به شکل ایدهآل فراهم نمیشود. اگر بخواهم منتظر بهترین زمان باشم، ممکن است فرصتهای زیادی را از دست بدهم. بنابراین باید با تفکر و آگاهی، از همان جایی که هستم شروع کنم و قدم اول را بردارم.
در کنگره، حضور در جلسات، گوش دادن به آموزشها، خدمت کردن و مشارکت کردن، همه میتوانند شکلهایی از حرکت باشند. شاید در ابتدا یک خدمت کوچک به نظر برسد، اما همین حرکتهای کوچک میتوانند باعث شوند انسان چیزهای زیادی درباره خودش یاد بگیرد و در مسیر رشد قرار بگیرد.
من فکر میکنم یکی از زیباترین قسمتهای این وادی این است که به انسان امید میدهد. اگر امروز در نقطهای هستم که از آن رضایت ندارم، این به این معنا نیست که مجبورم همیشه همانجا بمانم. میتوانم حرکت کنم، آموزش بگیرم و تغییر کنم. شاید نتوانم یکباره همه چیز را تغییر بدهم، اما میتوانم امروز یک قدم کوچک بردارم و فردا یک قدم دیگر.
در نهایت، برای من «با حرکت راه نمایان میشود» یعنی قرار نیست همیشه جواب همه سؤالها را قبل از شروع داشته باشم. گاهی باید اعتماد کنم، حرکت کنم و در مسیر آموزش بگیرم. اگر حرکت من همراه با تفکر، صبر، توکل و عمل باشد، به مرور مسیر برایم روشنتر میشود و میتوانم جایگاه بهتری را برای خودم بسازم.
وادی هشتم به من یادآوری میکند که هیچ راهی بدون قدم اول آغاز نمیشود و هیچ تغییری بدون حرکت اتفاق نمیافتد. شاید امروز فقط بتوانم یک قدم بردارم، اما همان یک قدم میتواند شروع یک مسیر بزرگ باشد. مهم این است که از سکون خارج شوم و اجازه بدهم با حرکت، راه برایم نمایان شود.
رابط خبری: همسفر زرانگیس رهجوی راهنما همسفر اکرم (لژیون سوم)
ارسال: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر بهاره (لژیون چهارم)نگهبان سایت
همسفران کنگره۶۰ نمایندگی امیرکبیر تهران
- تعداد بازدید از این مطلب :
47