ابتدا باید مسیر درست را بشناسیم.

دهمین جلسه از دوره چهل و پنجمین کارگاه های آموزشی خصوصی کنگره 60 نمایندگی شعبه نیمایوشیج بهشهر به استادی راهنمای محترم مسافر رضا و نگهبانی مسافر ایرج ودبیری مسافر سبحان با دستور جلسه «وادی هشتم و تأثیر آن روی من» در روز یک شنبه مورخه 1405/7/12رأس ساعت 17آغاز به کار نمود 

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، رضا هستم، یک مسافر.

خداوند را شکر می‌کنم و از آقای مهندس و خانواده محترمشان و همچنین خدمتگزاران شعبه و گروه مرزبانی تشکر می‌کنم. آرزو می‌کنم سفر اولی‌ها به درمان قطعی اعتیاد و دریافت گل رهایی برسند و سفر دومی‌ها نیز در مسیر زندگی پایدار و موفق باشند.

دستور جلسه امروز، وادی هشتم و تأثیر آن روی من است.

در کنگره ۶۰، اعتیاد را بیماری‌ای سه‌وجهی می‌دانیم که جسم، روان و جهان‌بینی را دربرمی‌گیرد. برای رسیدن به درمان قطعی، باید هر سه ضلع در کنار یکدیگر و به‌صورت هماهنگ رشد کنند. در این میان، جهان‌بینی نقش بسیار مهمی دارد و متون مختلف کنگره، از جمله کتاب ۶۰ درجه، چهارده مقاله و وادی‌ها، در همین راستا به ما آموزش می‌دهند.

یکی از این آموزش‌ها، وادی هشتم است: «با حرکت، راه نمایان می‌شود.»

اما برای حرکت، ابتدا باید مسیر درست را بشناسیم. در وادی هفتم با رمز و راز کشف حقیقت روبه‌رو می‌شویم و یاد می‌گیریم که برای حرکت، باید راه صحیح را انتخاب کنیم. این موضوع فقط در درمان اعتیاد نیست؛ در خانواده، اجتماع و تمام مسائل زندگی نیز باید ابتدا مسیر درست را پیدا کنیم و سپس حرکت کنیم.

در این مسیر، نیروهای بازدارنده همیشه وجود دارند. این نیروها معمولاً روی نقاط ضعف ما تمرکز می‌کنند و تلاش می‌کنند مانع حرکت ما شوند. ما سال‌ها با این نیروها زندگی کرده‌ایم و بسیاری از تصمیماتمان تحت تأثیر آنها بوده است. بنابراین جدا شدن از این شرایط و حرکت به سمت درمان، نیازمند زمان، صبر و رعایت اصول درمان است.

من در ابتدای سفر اول، بیشتر به دنبال این بودم که بدانم چه اتفاقی قرار است برایم بیفتد؛ مثلاً پله‌ها، مقدار مصرف و مراحل سفر را مرتب بررسی می‌کردم و همیشه نگران مرحله بعد بودم. اما به‌مرور متوجه شدم که این نگرانی‌ها و سخت دیدن مسیر، بیشتر به دلیل همان نیروهای بازدارنده و نگاه نادرست خودم بوده است.

وقتی حرکت کردم و مسیر درمان را ادامه دادم، دیدم چیزی که در ابتدا بسیار سخت به نظر می‌رسید، با رعایت اصول و ادامه مسیر، آسان‌تر می‌شود. فهمیدم لازم نیست دائماً نگران آینده باشم؛ مهم این است که امروز، حرکت درست را انجام بدهم.

گذشته برای ما تجربه و آموزش است و آینده هم نتیجه حرکت امروز ماست. بنابراین باید در زمان حال زندگی کنیم و قدم بعدی را درست برداریم.

وادی هشتم برای من یادآور همین موضوع است: اگر راه درست را پیدا کنیم و حرکت کنیم، مسیر به‌تدریج برایمان نمایان می‌شود. مهم این است که از سکون خارج شویم، بهانه‌ها و نیروهای بازدارنده را بشناسیم و با صبر و استمرار به حرکت خود ادامه دهیم.

از اینکه با سکوت و محبت به صحبت‌هایم گوش کردید، سپاسگزارم.

عکس وتایپ: مسافر سبحان 

بارگذاری: مسافر بابک