English Version
This Site Is Available In English

حرکت؛ آغاز نمایان شدن راه

حرکت؛ آغاز نمایان شدن راه

همسفر تیلا:
وادی هشتم به ما می‌گوید که «با حرکت، راه نمایان می‌شود». در این وادی، امواج را به گردبادی تشبیه می‌کند که به زمین فرود می‌آید و آن چیزی را که لازم باشد و فرمان باشد، با خودش می‌برد و جابه‌جا می‌کند و در مکانی که باید، آن را جایگزین می‌کند؛ به نوعی تلاش و در کنار آن، تسلیم را به ما یادآوری می‌کند که حتماً باید تلاش باشد و در نتیجه‌گیری تسلیم باشیم و چرا و چرا نکنیم، فقط در پی تفکر و حرکت درست باشیم.

در سکوت هیچ چیزی به وجود نمی‌آید. به ما یاد می‌دهد که هر رویش، هر زایش، هر ساختار و هر خلقی در حلقه آفرینش که بخواهد ادامه‌دار باشد و وجود داشته باشد، باید حتماً آغاز و شروعش با تلاش و حرکت باشد؛ چرا که در سکون و ایستادن و حرکت نکردن، ما تبدیل به مردابی می‌شویم که سال‌ها بعد بوی تعفن و ظاهری زشت خواهیم داشت و همه از ما دوری خواهند کرد. چون هدف و حرکتی نداشتیم، ساختار و مسیر تعیین‌کننده درستی نخواهیم داشت.

اینجا ما را به وادی اول، که تفکر و معماری ساختار درست است، سوق می‌دهد که فکر کنیم و با فکر درست و سالم حرکت کنیم. در این حرکت، راه برای ما آهسته‌آهسته روشن می‌شود و ما می‌توانیم در پی سازندگی، ساختن و خلق درستی باشیم.

در ابتدا خلقت را مثال می‌زند که وقتی فرمان ساده شد و شیطان سرپیچی کرد و با خداوند مقابله کرد و مهلت خواست تا اینکه همه را با خودش در این مسیر هم‌آواز کند و کینه انسان را به دل گرفت، به خداوند گفت: من تمام انسان‌هایی را که خلق می‌کنید از این مسیر منحرف می‌کنم و سرپیچی خودش و مخلوقاتی که همراه آن باشند را اعلام کرد.

ما حق انتخاب را می‌بینیم که حق انتخاب خلق شد و خداوند این اجازه را به او داد و گفت: کسانی که در پی تفکر هستند، با تو هم‌آواز نمی‌شوند. کسانی که خوب فکر می‌کنند و مسیر تقوا، ارزش، عشق، محبت، دوستی و صداقت را بپیمایند، آنها با تو هم‌آواز نمی‌شوند، مسیرشان را از تو جدا می‌کنند و در مسیر فسق و فجور، قتل و جنایت، حسادت و کینه و نفرت و دشمنی و فساد قرار نمی‌گیرند.

چرا که انسان‌هایی که با تفکر حرکت می‌کنند، آنها می‌دانند که در روز الست، پروردگار از آنها پیمان گرفته و آنها خودشان به قدرت مطلق عرضه داشتند که ما یگانه فرمانروای خلقت، خداوند را قبول داریم و می‌پذیریم که فرمانبردار خداوند باشیم. پس خداوند مهلت دیگری به انسان‌ها داد و آنها را راهی زمین کرد تا حرکت کنند و راهشان را انتخاب کنند. قدرت اختیار به آنها داد تا با انتخابشان راه مثبت یا منفی را انتخاب کنند و در نتیجه، انسانی که راه راستین و نور و طریق هدایت را برگزیند، به نتیجه خواهد رسید. انسانی که راه تاریکی و قتل و حسادت را انتخاب می‌کند، نتیجه‌ای عکس خواهد گرفت.

در انتها، انسان صاحب اختیار نمی‌تواند معترض باشد و به نتیجه کارش اعتراضی داشته باشد؛ چرا که پاداش گروه اول، پاداش راستی، درستی، آرامش، لطافت، صداقت و سبزی و روشنایی است و جزای گروه دوم و نتیجه کار گروه دوم، تاریکی و سختی و بدی است. پس این انسان با حرکت درست یا اشتباهش، راه را به درستی و یا نادرستی برای خودش نمایان می‌کند.

یعنی در وادی هشتم که «با حرکت، راه نمایان می‌شود»، یک قانون مثل قوانین ریاضیات یا هر قانون دیگری در کائنات وضع می‌شود که راه درست و راه عرفا، شعرا، علما، ادبا و بزرگان را به ما نشان می‌دهد.

گر مرد رهی میان خون باید رفت
از پای فتاده سرنگون باید رفت
تو پای در راه بنه و هیچ مپرس
خود راه بگویدت که چون باید رفت

البته برای نمایان شدن راه درست و مستقیم، ما نیاز به مقدمه و مطالعه داریم؛ زیرا اگر بخواهیم از یک جاده‌ای که تا حالا از آن عبور نکرده‌ایم و آن جاده ممکن است منطقه‌ای کوهستانی، یخبندان و یا در پیچ‌وخم باشد که ما با آن آشنا نیستیم، قطعاً نقشه و تجهیزات حرکت و مشاوره و تحلیل‌ها، ما را به سالم رساندن به مقصد هدایت می‌کند. در غیر این صورت، بعد از حرکت با سرعتی که مطمئن نیستیم، حرکت می‌کنیم و در پیچ‌وخم، سراشیبی و یا یخبندان، قطعاً منحرف خواهیم شد و خطراتی را برای ما به دنبال خواهد داشت.

اگر تجهیزاتمان کامل شد، یعنی با مطالعه، با تحقیقات و با استفاده از تجربیات دیگران و با در نظر گرفتن تمام جوانب حرکت کردیم و توشه راهمان را تفکر قرار دادیم و مسئولیت خطا یا اشتباهمان را پذیرفتیم و روی خودمان و اعتمادبه‌نفس و قدرت اراده‌مان حساب کردیم، در این شرایط نباید بترسیم و باید حرکت کنیم تا اینکه با دقت و سنجش تمام مراحل، بتوانیم به آن خواسته و هدفی که مشخص کردیم برسیم.

قطعاً هر هدفی سختی و مشکلات خودش را دارد و ما باید با تمام وجود آن را بخواهیم. خواسته قوی داشته باشیم و با تمام انرژی و اراده در مسیر آن خواسته حرکت کنیم تا بتوانیم به نتیجه مطلوب برسیم؛ مثل انسانی که از تشنگی و عطش، تمام وجودش سعی می‌کند تا آبی طلب کند و خودش را به چشمه آبی برساند تا بتواند خودش را سیراب کند.

رابط خبری: همسفر زرانگیس رهجوی راهنما همسفر اکرم (لژیون سوم)
ارسال: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر بهاره (لژیون چهارم)نگهبان سایت
همسفران کنگره ۶۰ نمایندگی امیرکبیر تهران

ویژه ها

دیدگاه شما





۰ دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...