English Version
This Site Is Available In English

من در پی پیدا کردن مسیری بودم که دیگر بدنم نیازی به مرفین خارج از بدن نداشته باشدتا اینکه با کنگره آشنا شدم

من در پی  پیدا کردن مسیری بودم که دیگر بدنم نیازی به مرفین خارج از بدن نداشته باشدتا اینکه با کنگره آشنا شدم

جلسه اول از دوره هفتم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، نمایندگی گلمکان، با استادی مسافر جواد ، نگهبانی مسافر سعید و دبیری مسافر ابراهیم ، با دستور جلسه «وادی هشتم و تاثیر آن روی من  » یکشنبه 12 مهر  ماه  1405 ، راس ساعت 17 آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان جواد هستم مسافر، خداراشکر میکنم یک مرتبه دیگر قسمت شد در  این جایگاه باشم و آموزش بگیرم ، ابتدا از راهنمای خوبم عباس آقا کمال تقدیر و تشکر را دارم و از  کلیه  خدمتگزاران، ایجنت محترم ، گروه مرزبانی تشکر می کنم.
دستور جلسه امروز وادی هشتم است با حرکت راه نمایان می شود، ما کارهایی که انجام می دهیم عینا به این معنی است که در حال کاشت هستیم و به زمان خودش که برسد برداشت می گردد ، زمانیکه ما خواسته ای در  ذهن داریم و به شدت خواستار این هستیم که به آن خواسته برسیم و این فقط نیاز به  حرکت در مسیری دارد که به خواسته مورد نظر برسیم ونیاز به تلاش و همت دارد.
قبل از ورود به کنگره که مصرف کننده  مواد مخدر بود با خود می اندیشیدم که چه می شود صبح از خواب بیدار شوم بدنم نیازی به مرفین نداشته باشد و همانند یک انسان عادی به زندگی خود ادامه دهم و این تفکر همراه من بود تا اینکه از طریق یکی از دوستان خود با کنگره شصت آشنا شدم و در اولین مرحله در اواسط مسیر در نزدیکی   نمایندگی  مسیر خود را تغییر دادم و این تغییر  مسیر باعث شد که مدتی قریب به هشت ماه مسیر خود را گم کنم و بعداز هشت ماه مجددا در همان مسیر حرکت کردم و با ورود به کنگره شصت ، زندگی من متحول شد و عینا  علاوه بر همان هدفی که در ذهن داشتم به اهداف بسیار ارزشمندتر هم دست پیدا کردم.
با حرکت راه نمایان می شود، حرکت در مسیر ضدارزشی هم باعث  نمایان شدن مسیر می شود و برعکس آن هم صادق است یعنی  حرکت در مسیر ارزش ها  نیز مسیر نمایان می شود و  حرکت کردن در مسیر مورد نظر بستگی به اندیشه و تفکر شخص دارد که کدام مسیر را انتخاب کند برای  همین است که از وادی اول تا وادی هفتم نحوه تفکر کردن ، تفکیک فکر از تفکر و عقل و... را به ما می آموزد که فقط مسیر درست را با تفکر کردن پیدا کنیم و در همان مسیر به حرکت خود ادامه دهیم.
من سالیان سال در مسیری حرکت کردم که به ناکجا آباد ختم شد و همه چیز خود را از دست دادم وبه هیچ عنوان صبر و تحملی نداشتم  و هرکاری که میکردم میخواستم در کمترین بازه زمانی به هدف برسم که بازهم حرکت در مسیر کنگره باعث قوت گرفتن نقطه صبر و تحمل من شد.
از اینکه به حرفهای من گوش دادید متشکرم

سایت گلمکان
مرزبان خبری: مسافر محسن

با تشکر از لژیون خدمتگزار ، لژیون چهارم مسافر راهنمای محترم  جواد
تایپ و ویراستار،تنظیم برای سایت: مسافر احمد لژیون چهارم

ویژه ها

دیدگاه شما





۰ دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...