در سکون هیچ زایشی نیست

همسفر نجمه:
وادی هشتم برای من یادآور این است که وقتی حرکت می‌کنم راه خودش نمایان می‌شود. خیلی وقت‌ها در زندگی منتظر می‌مانیم تا همه‌ چیز آماده شود و بعد قدم برداریم؛ امّا از وادی هشتم آموختم که بدون حرکت، تغییری اتفاق نمی‌افتد. من شاید در گذشته خیلی از خواسته‌ها و مشکلاتم را فقط در ذهنم مرور می‌کردم و انتظار داشتم شرایط خود به ‌خود تغییر کند؛ امّا با آموزش‌های کنگره‌۶۰ متوجه شدم؛ باید در حرکت باشم و در کنار حرکت، آموزش بگیرم و تجربه کسب کنم. این وادی به من یاد می‌دهد که برای رسیدن به هدف، فقط خواستن کافی نیست؛ باید حرکت کنم، صبر داشته باشم و در مسیر از آموزش‌ها استفاده کنم؛ شاید مسیر همیشه آن‌ طور که من انتظار دارم پیش نرود، امّا اگر حرکت درست داشته باشم، تجربه‌ها و اتّفاقات مسیر می‌توانند راه را برایم روشن‌تر و هموارتر کنند. امروز سعی دارم به جای این‌‌که فقط به نتیجه فکر کنم، روی حرکت خودم تمرکز داشته باشم و بدانم هر قدمی که درست و آگاهانه برمی‌دارم، بخشی از رسیدن به هدف است و من را به هدف نزدیک‌تر می‌کند.

همسفر مینا:
وادی هشتم می‌گوید: با حرکت راه نمایان می شود. ما در وادی هشتم آموزش می‌گیریم که هیچ یادگیری و تجربه‌ای در سکون وجود ندارد. این وادی نقش بسیار کاربردی و مهمی در زندگی ما ایفا می‌کند. وقتی ما به کنگره‌۶۰ قدم می‌گذاریم یعنی برای درمان اعتیاد، جسم، روح و به سامان رساندن زندگیمان حرکت را آغاز کردیم. برای انجام دادن هر فعالیتی؛ باید در حرکت باشیم تا بارور و شکوفا شویم و به نتیجه مطلوب برسیم. هر چقدر در حالت سکون و درجا زدن باشیم نیروهای منفی بیشتر بر ما غالب می‌شوند و دست و پای ما را می‌بندند تا در تاریکی بمانیم. اول که شروع به حرکت می‌کنیم شاید با سختی‌هایی همراه باشیم؛ ولی این حرکت امید را در ما زنده می‌کند و ما را به سمت هدف سوق می‌دهد. الهی که هیچ وقت در ناامیدی و سکون نباشیم و اگر گرفتار شدیم روزنه‌ای برای امید و حرکت به سمت اهداف زندگی برای ما نمایان شود.

همسفر مریم:
انسان‌ها فکر می‌کنند اگر یک بار دیگر متولد شوند طور دیگری زندگی می‌کنند. شاد، خوشبخت و کم اشتباه خواهند بود و فکر می‌کنند می‌توانند همه چیز را از نو بسازند و محکم و بی‌نقص باشند؛ امّا حقیقت ندارد. ما قدرت تغییر کردن را داریم و از همین حالا به بعد زندگیمان را می‌توانیم بسازیم ما؛ باید با فکر کردن و هدفی که مدنظر قرار داده‌ایم حرکت کنیم و تشخیص دهیم که کدام راه درست است و این بستگی به افکار ما دارد. هر چیز را در ذهن خود مجسم کنیم آن را در دست خواهیم داشت. افکار و اندیشه‌ها قدرتی دارند که می‌توانند اشیاء و پدیده‌های جهان واقعی را بسازند و جذب کنند. آرزوها در سه گام به دست می آیند، خواستن، باور داشتن، تجسم کردن، یعنی احساس کنیم که به خواسته‌هایمان می‌رسیم. احساس به فکر نیرو می‌بخشد و تحقق آرزوها به نیرویی که به آن‌ها می‌دهیم بستگی دارد. پس هر وقت به اندازه کافی به افکار خود انرژی دهیم تحقق خواهد یافت. رشد و تغییر کردن درد دارد؛ امّا به اندازه در جا زدن در جایی که به آن تعلق نداریم دردناک نیست. از دیر رشد کردن نترسیم؛ ولی از ساکن بودن بترسیم. جبران یعنی به جای غصه خوردن رشد کنیم و اشتباهات زخمی بر دلمان نشود؛ بلکه نردبان بالا رفتن آگاهی ما شود. افراد موفق به خودشان و کاری که انجام می‌دهند ایمان دارند. سعی کنید فکر و باور بزرگ داشته باشید به جریان زندگی اعتماد کنید، گاهی همه چیز را به هم می‌ریزد تا در واقع هر چیز را سر جای درستش قرار دهد. کسی که آسمان‌ها را بدون ستون برافراشت قادر است تمام بارهایی را که بر قلب شما سنگینی می‌کند برطرف کند.

همسفر فاطمه:
با حرکت راه نمایان می‌شود. در سکون هیچ زایشی نیست از حرکت است که همه چیز پدید می‌آید، چه خوب چه بد تا زمانی‌که شروع به حرکت نکنیم نمی‌توانیم به خواسته یا هدفی که داریم برسیم. آب هم وقتی در یک جا ساکن است تبدیل به مرداب می‌شود و باعث به وجود آمدن بوی گند و تولید حشرات موزی می‌شود؛ امّا وقتی همان آب شروع به حرکت می‌کند باعث به وجود آمدن زندگی و آبادانی می‌شود. مهم نیست مسیری که در آن در حال حرکت هستیم چند پیچ یا چند بالا و پایین دارد، همین‌که اولین قدم را در جهت سالم شدن جسم، روان و نوع نگرش خود برداریم یعنی بزرگترین کار ممکن را انجام داده‌ایم. حتی بزرگترین کوهنوردان هم از اولین قدم شروع به حرکت کرده‌اند پس نترس و حرکت کن؛ زیرا با حرکت راه نمایان می‌شود.

همسفر جواهر:
وادی هشتم به ما می‌گوید: با حرکت است که راه به ما نشان داده می‌شود. خداوند می‌فرماید: ای بنده من از تو حرکت از من برکت زمانی‌که ما در حالت سکون باشیم چگونه می‌توانیم پیشرفت کنیم و به اهدافمان برسیم. اگر حرکت در مسیر درست نباشد و راهی را اشتباه برویم به گمراهی کشیده می‌شویم. پس قبل از حرکت؛ باید تفکر کرد. مثلاً اگر ما بدون فکر کردن و تجربه شنا داشتن وارد دریا شویم امواج در چشم بهم زدنی ما را غرق می‌کنند. پس بدون استفاده از عقل هیچ کار و حرکتی را انجام ندهیم و به فرمان عقل توجه کنیم. انسان موجودی است که با اختیار کامل خلق شده است و هم می‌تواند به طرف خداوند، تقوا، ایمان، عمل سالم، عشق و محبت برود و نیز می‌تواند به حرف‌های شیطان گوش دهد تا به گمراهی برسد زمانی‌که درست حرکت کنیم می‌توانیم به نقطه‌ای برسیم که از آنجا انشعاب یافته‌ایم. وادی هشتم یک قانون است که شاعر بزرگ عطار می‌فرماید: گر مرد رهی میان خون باید رفت، از پای فتاده سرنگون باید رفت، تو پای به راه در نه و هیچ مپرس، خود راه بگویدت که چون باید رفت

همسفر الهام:
اولین قدم برای انجام دادن هر کاری تفکر کردن است که با فکر ساختار آن در ذهنمان به وجود می‌آید. ما تا زمانی‌که شروع به حرکت نکنیم، افکار و ساختارهای موجود در ذهن ما به مرحله عمل نمی‌رسد. اندیشه بدون عمل هیچ ارزشی ندارد؛ امّا اگر بعد از تفکر و کسب کردن اطلاعات و آگاهی کافی در مورد مسیر، قدم برداریم و حرکت را آغاز کنیم در ادامه راه برای ما نمایان می‌شود. هیچ وقت در ابتدای مسیر تمام جزئیات و مجهولات معلوم نمی‌شود و با رفتن و ذره‌ذره مشخص می‌شود. تا زمانی‌که ما حرکتی نداشته باشیم هیچ تغییر و تبدیلی درون ما اتفاق نمی‌افتد. این وادی بیان می‌کند در ادامه حرکت؛ باید خساراتی را که به خودمان، خانواده و جامعه وارد کرده‌ایم، جبران کنیم که با دوری از کارهایی که باعث صدمه زدن به این‌ها شده است و خدمت به خانواده و جامعه می‌توانیم جبران خسارت کنیم.

رابط خبری: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون هشتم)
ویرایش: همسفر مهناز رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون هشتم) دبیر سایت
ارسال: همسفر فرزانه رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون پنجم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی کاشمر