سکون مقدمه جنبش نگاهی به وادی هشتم

سلام دوستان معصومه هستم همسفر

وادی هشتم برای من خیلی قابل لمس است، چون مدتی به خاطر یک‌سری مشکلات، از مسیر آموزش‌ها فاصله گرفته بودم. شاید از بیرون فکر کنیم که فقط چند جلسه نیامدن یا کمتر آموزش گرفتن، اتفاق بزرگی نیست؛ اما من کم‌کم متوجه شدم وقتی حرکت نداشته باشم، از مسیر هم دور می‌شوم.

وادی هشتم به من می‌گوید: «با حرکت، راه نمایان می‌شود.» من این موضوع را در زندگی خودم تجربه کردم. وقتی دوباره تصمیم گرفتم حرکت کنم و به آموزش‌ها برگردم، کم‌کم راه برایم روشن‌تر شد. فهمیدم فقط دانستن و آموزش گرفتن کافی نیست؛ باید قدم بردارم و آن آموزش‌ها را در زندگی‌ام به کار بگیرم.

به قول آقای مهندس: «در سکون، هیچ زایشی نیست.» من واقعاً این جمله را در زندگی خودم لمس کردم. وقتی در سکون بودم، نه حال خودم خوب بود و نه پیشرفتی احساس می‌کردم؛ اما وقتی دوباره حرکت کردم، حتی قدم‌های کوچک هم برایم امید و انگیزه به همراه داشت.

امروز خدا را شکر می‌کنم که دوباره توانستم به مسیر برگردم و آموزش‌ها را ادامه بدهم. شاید هنوز خیلی چیزها برایم سخت باشد، ولی همین که دوباره حرکت را شروع کرده‌ام، برایم ارزشمند است.

در آخر، از راهنمای عزیزم تشکر می‌کنم که همیشه با صبر و محبت کنار من بوده و کمکم کرده تا دوباره مسیرم را پیدا کنم. امیدوارم بتوانم قدر این آموزش‌ها و زحماتش را بدانم و با حرکت کردن، قدم‌به‌قدم در مسیرم پیش بروم.

از خداوند سپاسگزارم که دوباره فرصت حرکت کردن را به من داد.

نویسنده: همسفر معصومه رهجو راهنما همسفر شقایق

ویراستاری و ارسال: همسفر مهشید نگهبان سایت

همسفران دانیال اهواز