در خدمت اسیستانت همسفر آرزو هستیم تا گفتوگویی با ایشان داشته باشیم. ایشان به همراه مسافرشان با آخرین آنتی ایکس مصرفی تریاک وارد کنگره شدند، مدت ۱۱ ماه و ۲۰ روز به روش DST و داروی OT به راهنمایی مسافر کامران و همسفر مرجان، سفر کردند. ورزش وی در کنگره والیبال و بدمینتون است.
چند سال است در کنگره حضور دارید؟
به شکر خدا و باکمال افتخار، ۱۹ سال است که در جمعیت احیای انسانی کنگره۶۰ حضور دارم.
مسئولیت اسیستانت بودن چه تغییری در نگرش وزندگی شما ایجاد کرده است؟
جایگاههای خدمتی در کنگره۶۰، برای هر شخص آموزشهای خاص خود را دارد؛ فقط لازم است خواستهای برای آموختن و عمل کردن داشته باشم. خدمت در این جایگاه، فرصتی برای تغییر در نگرش من نسبت به خودم به وجود آورد و کمک کرد، خودم را بهتر بشناسم. همچنین باعث شد بیشازپیش برای کارهایم برنامهریزی داشته باشم تا بتوانم، تعادل مناسبی بین کارهای منزل و حضور در کنگره ایجاد کنم. این خدمت به من کمک کرد بیش از گذشته مردمدار باشم، افتادگی را سرلوحه کارم قرار دهم و بامحبت و مهربانی با انسانها برخورد کنم.
به نظر شما یک همسفر برای رسیدن به آرامش باید از کجا شروع کند؟
همانطور که برای درمان اعتیاد، لازم است تا انسان و مواد مخدر را بشناسیم، برای رسیدن به آرامش نیز باید خودسازی و سازندگی را از خودمان شروع کنیم. وقتی به خودم میپردازم و تفکر میکنم، اشکالاتم را پیدا میکنم و در ادامه آنها را میپذیرم. سپس برای برطرف کردن آنها از آموزشهای کنگره استفاده میکنم تا بهتدریج با تزکیه و پالایش و فاصله گرفتن از ضد ارزشها به آرامش برسم. البته بهطورکلی، آموزشهای کنگره کمک میکند بهجای اینکه همسفر در مقابل مسافر قرار بگیرد، بهمرور در کنار مسافرش قرار بگیرد. همین موضوع باعث میشود، تمرکز همسفر از روی مسافر برداشته شود و با پرداختن به خودش، زمینه آرامش را فراهم کند. این را هم باید بگویم که معنی آرامش این نیست که هیچ مشکلی وجود نداشته باشد. مشکلات همیشه هستند؛ اما من با آموزشهایی که دریافت کردهام، یاد گرفتهام چگونه مشکلات را حل و مسائل را مدیریت کنم تا بتوانم در مراحل مختلف زندگی، آرامش خودم را حفظ کنم.
سختترین و شیرینترین بخش خدمت شما بهعنوان اسیستانت چه بوده است؟
در مورد سختترین بخش خدمت، فقط این را میتوانم بگویم که در مسیر کنگره ۶۰، سختی وجود ندارد یا حداقل آن سختیها احساس نمیشوند. شاید برای رفتن به نمایندگیهای مختلف، مدت زیادی در مسیر باشیم؛ اما تمام لحظات مسیر برای من شیرین، لذتبخش و سرشار از آموزش است. وقتی از مسیرها و جادههای مختلف عبور میکنیم و زیباییهای طبیعت و نعمتهای خداوند را میبینم، لذت میبرم و شکرگزار خداوند هستم. زمانی هم که با مسافران و همسفران نمایندگیهای دیگر کنگره۶۰ آشنا میشوم از حس و انرژی آنها بهرهمند میشوم و پیوند محبت بین ما قویتر میشود؛ اما اصل شیرینی این خدمت برای من، روزهایی است که در جلسات اسیستانتی در محضر آقای مهندس حسین دژاکام و خانم کماندار هستم و بهصورت مستقیم از آقای مهندس حسین دژاکام، خانم کماندار و دیگر همکارانم آموزش میگیرم.

به نظر شما وادی هشتم چه ارتباطی با صبر و زمان در درمان دارد؟
در وادی هشتم، راه برایمان نمایان شده است و باید شاکر این راه باشیم و همچنین شاکر آقای مهندس حسین دژاکام که صورتمسئله اعتیاد را کشف کردند و باعث شدند درمان اعتیاد امکانپذیر شود. حال که راه را یافتهایم، اگر در این مسیر حرکت نکنیم به نتیجه موردنظر نمیرسیم. همه ما میدانیم که برای درمان اعتیاد، درمان سیگار و حتی داشتن وزن مناسب، لازم است. در این سفر باید زمان را مدنظر قرارداد، صبور بود و باایمان و استقامت کافی قدم برداشت تا با حرکت و استقامت، به نتیجه موردنظر برسیم.
آیا در مسیر خدمت، تجربهای داشتهاید که مفهوم «با حرکت، راه نمایان میشود» را برایتان پررنگتر کرده باشد؟
سالها پیش، لازم بود در روزهایی برای انجام کارها و وظایفم به تهران بروم. آن زمان، چون اواخر کار لژیون بود، نمیدانستم چه باید بکنم و چگونه عمل کنم. ازیکطرف، خواستهام خدمت و حضور در لژیون بود و از طرف دیگر، انجام وظایفم نیز بسیار مهم بود. با خودم تفکر کردم و تصمیم گرفتم این موضوع را با هماهنگی ایجنت نمایندگی با خانم کماندار در میان بگذارم. بعدازاینکه باخانم کماندار صحبت کردم، ایشان راه را برایم مشخص کردند. آنجا متوجه شدم که لازم است، خواسته داشته باشم و طبق وادی هشتم حرکت کنم، آنوقت است که بهترین راه برایم نمایان میشود. من همینجا شاکر خداوند و خانم کماندار هستم که مرا راهنمایی و مسیر را برایم روشن کردند.
طراح سؤال و مصاحبهکننده: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون هشتم)
عکاس: همسفر تارا رهجوی راهنما همسفر سمانه (لژیون دوم)
ویرایش و ارسال: همسفر ندا نگهبان سایت
همسفران نمایندگی گوجان
- تعداد بازدید از این مطلب :
259