گروه خانواده - سفر هزار فرسنگی با ‌قدم اول آغاز می‌شود

مشارکت مکتوب از لژیون اول، راهنما همسفر فریبا

همسفر زهره
وادی هشتم، وادی آغاز حرکت است حرکتی که در وادی‌های قبل آموزش دیده‌ایم که باید چگونه باشد و اکنون این آموزه‌ها باید به فعل تبدیل شود تا راه برای ما نمایان شود و معلوم شود که ما به‌اصطلاح چندمرده حلاج هستیم، آیا می‌توانیم مسیر را درست طی کنیم؟ آیا کوله‌بار شناخت و آگاهی خودمان را درست چیده‌ایم؟
اولین چیزی که در کوله ما باید باشد این است که بخشش داشته باشیم و این بخشش از بخشیدن خودمان آغاز می‌شود وقتی خودمان را ببخشیم و صدماتی را که  به جسم‌، روح و روانمان زده‌ایم را ترمیم کنیم؛ یعنی هر آنچه نیروی منفی مثل کینه، حسد، خشم، ناامیدی و... را از وجودمان بزداییم و خود را از بند این حس‌های منفی آزاد کنیم و این پیمانی است که در این وادی با خود می‌بندیم که راه ورود این انرژی‌های مخرب را که سد راه ما هستند ببندیم، وقتی این کار را انجام دادیم حالا می‌توانیم دیگران را هم ببخشیم و با چشم دیگری آنها را رصد کنیم و این می‌شود همان جبران خسارت که من دیگران را خوب ببینم و دوستشان داشته باشم تا زندگی را هم برای وجود خودم و هم برای وجود دیگران زیباتر کنم و این باعث می‌شود خودم و اطرافیانم در آرامش و آسایش قرار بگیریم. خدا را شکر که ما در مسیر صراط مستقیم کنگره ۶۰ قرار گرفته‌ایم تا بیاموزیم که چگونه حرکت کنیم تا به رستگاری و هدف نهایی خداوند از خلقت موجودی به نام انسان برسیم.

همسفر فرحناز
در مورد وادی هشتم آنچه که من آموختم این است که با حرکت راه نمایان می‌شود و این چیزی بوده که از کودکی هم به ما آموزش داده‌اند که چگونه قدم برداریم و راه برویم تا ما راه‌رفتن را تجربه کنیم. در این وادی یاد گرفتم سفر هزار فرسنگی با یک‌قدم کوچک آغاز می‌شود و باید یک حرکتی را شروع کنیم تا راه برای ماه روشن و نمایان شود. یک سری ویرانی‌ها و خرابی‌ها را در وجودمان داریم که در این وادی تازه متوجه این می‌شویم که آن را جبران کنیم؛ ولی چگونه؟ اینکه باید برگردم به درون خودم و ببینم من که بودم و چه کاری می‌خواستم انجام بدهم، الان که هستم و چه کاری می‌خواهم انجام بدهم پس باید برای ترمیم روان خود آرام‌آرام قدم بردارم تا به تعادل برسم که آن هم با آموزش‌های خوب کنگره، رعایت قوانین الهی و دوری از ضد ارزش‌ها و انجام کارهای خوب و گذشت زمان، امکان‌پذیر است.

همسفر الناز
این وادی به من یادآوری می‌کند که حرکت کنم اگر ساکن باشم به خواسته‌ها و اهدافم نمی‌رسم. حرکت و رفتن باعث می‌شود تا مسیر برای من نمایان شود مخصوصاً که در صراط مستقیم قدم بردارم تا رشد کنم و موفق باشم. ساکن بودن مثل آبی در گودال است که گندیده می‌شود. با حرکت راه نمایان می‌شود باید ترس و منیت خود را کنار بگذاریم و آرام قدم برداریم، حس‌های خوب را زمانی احساس می‌کنیم که به افکار منفی را از خود دور کنیم. باید با تفکر راه را پیدا کنیم در سکون هیچ زایشی نیست، با حرکت در مسیر ارزش‌ها به عشق و محبت می‌رسیم و با تفکر قوانین حرکت را پیدا می‌کنیم. امیدوارم صراط مستقیم برای همه انسان‌ها هموار شود و همه به سعادت و خوشبختی دست پیدا کنیم. این‌طور نباشد که ما از زندگی و اطرافیانمان طلبکار باشیم باید شکر‌گزاری نعمت‌های خداوند را که به سمت ما سرازیر کرده به جا آوریم که پیوند محبت ما با خالق هستی را محکم‌تر می‌کند.

رابط خبری: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر فریبا (لژیون اول)
ارسال: همسفر پریسا رهجوی راهنما همسفر فریبا (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی هشتگرد کرج