آرامش نتیجه رعایت قوانین

با حرکت راه نمایان می‌شود.

وادی هشتم یعنی وارد عمل شدن. باید از تمامی اطلاعاتی که در مسیر هفت وادی گذشته به دست آورده‌ایم کمک بگیریم و حرکت کنیم. چون با نشستن در جای خود به هیچ مقصدی نخواهیم رسید. در سکون و باتلاق هیچ زایش و رشدی وجود ندارد. این وادی دو راه را به ما نشان می‌دهد: یکی مسیر ارزش‌ها، تقوا، عشق و صداقت است و یکی هم مسیر کینه، نفرت و حسادت است.

حق انتخاب با خود ماست چون خداوند از اول به انسان قدرت اختیار داده، اگر ما در صراط مستقیم و درست پیش برویم به آرامش می‌رسیم و اگر از مسیر خارج شویم همیشه در رنج و عذاب خواهیم بود. ما وقتی قصد سفر به جایی را داریم در ابتدا باید استارت ماشین را بزنیم و در مرحله بعد شروع به حرکت در مسیر کنیم. البته ما باید قبل از شروع حرکت، هدف و مقصد خود را بدانیم و کاملاً مشخص کنیم و با برنامه ریزی دقیق و اطلاعات درستی که به دست آورده‌ایم نقشه دقیق از مسیر خود بکشیم و بعد از همه‌ این کارها حرکت کنیم.

حال که در مسیر قرار گرفتیم و قدم برداشتیم، از گذشته‌ها تجربیاتی که به جا مانده را برداریم و از آنها درس بگیریم. چرا که اشتباهات گذشته می‌تواند درس‌های زیادی برای من داشته باشد. ما در کنگره‌۶۰ می‌آموزیم که باید حرکت کنیم پس باید بدون ترس حرکت کنیم و بدانیم که با حلوا، حلوا گفتن دهان شیرین نمی‌شود. حال باید با تفکر، قوانین حرکت را پیدا کنیم و خواسته و هدف اصلی ما رسیدن به صلح، سلامتی، آرامش، آسایش و عشق باشد و با حذف ناخالصی‌ها، تسویه و باز پرداخت  بدهی خودمان به جامعه و خانواده، راه اصلی را ادامه دهیم راهی که ما را به بهشت می‌رساند.

اگر ما خواسته یا هدف خود را جدی نگیریم و به آن فکر نکنیم و در میانه راه آن‌ها  را فراموش کنیم حتماً منحرف خواهیم شد و همچون آهویی که حواسش به علف های حاشیه جاده پرت می‌شود، ممکن است گمراه شویم و از مسیر خارج شویم که در نهایت برایمان دور شدن از مسیر و خواسته اصلی‌‌مان را در پی دارد.

در این وادی می توانیم با قدرت مطلق عهد و پیمان ببندیم. پیمان شرایط و ضوابط خاص خودش را دارد و برای انجام آن باید از مقام بالا دست خود اجازه بگیریم و بعد تمام خطاهایمان را بنویسیم و در نهایت آن را آتش بزنیم یا ریز ریز کرده و نابود کنیم. بعد از آن خواسته و اهداف و آرزوهای خود را بنویسیم و آنها را نزد قدرت مطلق بازگو کنیم و از ایشان درخواست کمک کنیم و هم‌چنین به خود و قدرت مطلق قول دهیم که دیگر اشتباهات گذشته را تکرار نکنیم تا هم خودمان به صلح و آرامش برسیم و هم اطرافیانمان.

وادی‌ها به صورت مداوم تکرار می‌شوند که من هیچ‌‌گاه فراموش نکنم که چه بودم و الان در چه جایگاهی هستم. امید به آن که من و تمام همسفران و مسافران محترم حرکت کنیم، راه خود نمایان می‌شود. در پایان از آقای مهندس حسین دژاکام و راهنمای بسیار خوب و دلسوزم خانم فاطمه سپاسگزارم که اعتماد به نفس را در وجود من ذره ذره بازگرداندند و هم‌چنین باعث شدند که من خودم را باور کنم. از خداوند می‌خواهم تمام انسان‌ها اعتماد به نفس داشته باشند و در جهت کارهای مثبت و خیر حرکت کنند.

نویسنده: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفرفاطمه(لژیون‌دوم)
ویراستار و رابط خبری: همسفر آزاده رهجوی راهنما همسفرفاطمه(لژیون‌دوم)
ارسال: همسفرفاطمه رهجوی راهنما همسفرسلیمه(لژیون‌‌اول) نگهبان‌سایت
همسفران نمایندگی رفسنجان