ما بعد از تفکر در مورد هدف خود، شروع به حرکت می‌کنیم

در این وادی گفته می شود که برای رسیدن به هدف یا خواسته خود، باید حرکت کنیم. در وادی های قبل یاد گرفته ام که اول خواسته و هدف  خودم را مشخص کنم؛ تا بتوانم در مورد آن راه درست را پیدا کنم. با فکر کردن و پیدا کردن راه، قدمی به سمت خواسته ام برداشته ام؛ اما هنوز به خواسته ام نرسیده ام. چون همه چیز در ذهن من متصور شده است و در جهانی که در آن هستم و زندگی میکنم هنوز حرکتی نکرده ام تا به نتیجه ایی برسم. پس به این نتیجه میرسم، در سکون هیچ زایشی نیست و باید در مسیر خواسته ام شروع به حرکت کنم.

در مسیر حرکت خواسته من مشخص است و مطمئنا با موانع و مشکلات زیادی روبرو می شوم تا در مسیری که می روم کاملا آموزش ببینم و تجربه کسب کنم. مسلما در این راه کمک دوستان و آشنایان به من کمک فراوانی می‌کند؛ بی شک همان خدایی که من را خلق کرده است در این مسیر با الهام و القاء به من کمک خواهد نمود؛ ولی این را نباید فراموش کنم همان طور که در وادی های قبل یاد گرفته ام که این خواسته و هدف من است، دیگران فقط می‌توانند به من در رسیدن به هدفم کمک کنند و تصمیم گیری نهایی با خود من است.

در این وادی یاد گرفته ام که من برای هدفی پا به جهان هستی گذاشته ام. برای رسیدن به آن هدف والا باید تلاش کنم و نمی‌توانم بگویم که برای من مهم نیست یا بگویم در آخر که عمر من به پایان می‌رسد؛ چرا باید خودم را خسته کنم تا به هدفم برسم. در وادی هشتم فهمیدم انسان بقا دارد. جهان فقط همین جهان نیست؛ تمام مشکلات و موانعی که برای من، در رسیدن به هدف و خواسته ام پیش می‌آید، همه برای کامل شدن و ارتقا من هستند تا راحت تر بتوانم به جهان بعدی وارد شوم. مشکلات، جزئی از مسیر هستند. در طبیعت بدون زمان و تلاش اتفاقی نمی‌افتد، پس من هم بجای آرزو کردن برای رسیدن به آرزوهایم تلاش و حرکت می کنم و با عجله و بی فکری قدم برنمی دارم، چون می‌دانم؛ می تواند من را به مسیرهای اشتباه ببرد.

در این وادی گفته می شود که بعد از تفکر در مورد هدف خود شروع به حرکت کنم. من برای این که در مسیر به بیراهه نروم و بتوانم به مقصد برسم؛ باید یک اطلاعات کافی داشته باشم تا سرگرم مسائل دیگر که همان بیراه ها هستند نشونم و بتوانم به مقصد برسم. انسان ها همگی دوست دارند در آرامش و صلح و سلامتی زندگی کنند. برای رسیدن به این خواسته زیبا اجرای پیمان مطرح شده‌ است؛ من این قضیه را به این صورت می‌توانم مطرح کنم که آیا من، به عنوان زهرا تا بحال کسی را آزرده خاطر نکرده ام؟ اشتباهاتی را مرتکب نشده ام؟ قطعا و مسلما من هم اشتباهاتی در گذشته مرتکب شده ام، برای رسیدن به هدفم که آرامش است باید حساب های قبلی خود را تسویه کنم. در وادی هشتم یاد گرفتم به  اولین کسی که باید جبران خسارت کنیم؛ خودمان هستیم و باید برای بازسازی جسم و روان خودمان شروع به حرکت کنیم.

در کنگره یاد گرفته ام آموزش بگیرم، فکر کنم و بعد حرکت کنم. پیمان می بندم مسئولیت بیشتری نسبت به خودم و رفتارم داشته باشم و شروع به حرکت کنم حتی اگر قدم هایم کوچک باشد؛ به مسیر اعتماد کنم و ثابت قدم باشم، چون فهمیده ام با حرکت راه نمایان میشود. در آخر از خداوند مهربان خالق تمام،  آنچه احساس دریافت و ادراک می کنم و آقای مهندس دژاکام موسس کنگره ۶۰ تشکر می‌کنم که فرصت حرکت و آموزش و تغییر کردن را به من دادند، امیدوارم آنچه که یاد می گیرم بتوانم در زندگی ام اجرا کنم و فقط در حد حرف نباشد.

نویسنده: همسفر زهرا رهجوی  راهنما همسفر الهه (لژیون دوم)
ویرایش: همسفر میترا رهجوی راهنما همسفر الهه (لژیون دوم)
ارسال: همسفر میترا رهجوی راهنما همسفر عاطفه (دبیر سایت)
همسفران نمایندگی گرمسار