رکود بر هیچ موجودی جایز نیست

رهجویان راهنما همسفر زهره از لژیون هجدهم در مورد دستور‌‌جلسه «وادی هشتم (با حرکت راه نمایان می‌شود.) و تأثیر آن روی من» بيان کردند:

همسفر مرجان:

این وادی می‌گوید با حرکت راه نمایان می‌شود، یعنی رکود بر هیچ موجودی جایز نیست‌. خداوند به انسان اختیار داد و او را بر سر دو راهی قرار داد، یکی صراط مستقیم و یکی راه فسق و فجور؛ با اختیاری که خداوند به ما داده یکی از این دو راه را انتخاب می‌کنیم. اگر مسیر درست را انتخاب کنیم به آسایش و آرامش می‌رسیم. چنانچه من همسفر هفت وادی گذشته را کاربردی کرده باشم و تزکیه و پالایش روی خودم انجام داده باشم، می‌توانم از ضدارزش‌ها دوری کنم و راه برای من نمایان می‌شود. نکته مهم این‌جاست که من برای حرکت خود باید قوانین را هم رعایت کنم، یعنی حساب‌هایم را تسویه کنم. کدام حساب‌ها؟ جبران خسارت از خود، خانواده و جامعه. ممکن است ما دانسته یا ندانسته به جسم و روان خود تخریب‌هایی را وارد کرده باشیم، پس باید در وحله اول خودمان را ببخشیم و در جبران خسارت و بازسازی جسم و روان خودمان اقدام نماییم. در مورد خانواده و جامعه هم اشتباهاتی مرتکب شده‌ایم و بایستی جبران خسارت کنیم.

همسفر مهناز:

با حرکت راه نمایان می‌شود، این جمله یعنی چه؟ یعنی من انسان جایز به سکون نیستم از وادی اول تا وادی هفتم می‌گوید تفکر کن، که من انسان از کجا آمده‌ام و برای چه آمده‌ام؟ حالا در این وادی می‌گوید، تفکر کافی است، باید حرکت کرد سکون جایز نیست، آیا کسانی که حرکت کرده‌اند به مقصد رسیده‌اند؟ آیا این راه انتها دارد؟ خیر مقصدی که به آن می‌رسیم همان نقطه آغاز است، من حرکت می‌کنم و حتما‌ً باید هدف و خواسته‌ام در مسیر ارزش‌ها مشخص باشد، در این راه نه تنها احساس دشواری نمی‌کنم، چه بسا بسیار لذت‌بخش است؛ چون از تاریکی به روشنایی و از نفرت به عشق می‌روم. 

چرا می‌گویند از تاریکی به روشنایی؟ چون من به خاطر مصرف مواد مسافرم همیشه نا‌امید بودم و راه‌های غلط را برای ترک اعتیاد می‌رفتم؛ چون تفکر نداشتم و همیشه مانند کسی که در جاده یخ زده و سربالایی مانده باشد درجا می‌زدم و به عقب سر می‌خوردم، ولی با ورود به کنگره راه آرام آرام برای من باز شد و با فرمانبرداری به این راه ادامه می‌دهم، همان‌طور که در این وادی گفته تلاش و تفکر می‌کنم، تا قلعه‌های بلند و تاریک ذهنم را به سوی روشنایی و پاکی هدایت کنم. این مسیری است که احتیاج به نقشه راه دارد و این نقشه را آقای مهندس برای ما طراحی کرده‌اند. عمرشان طولانی و همیشه در آرامش باشند.

همسفر لیلا:

با حرکت راه نمایان می‌شود. مسیر زندگی انسان یعنی محلِ سیر، گشت و گذار، که بدون حرکت امکان پذیر نیست. انسان در تمام لحظه‌های زندگی خود، از زمانی که متولد می‌شود در حال رشد، تکامل و تغییر است. یک لحظه هم نمی‌تواند بایستد و بگوید که زندگی من تمام شده است. ما باید از فرصت حیاتی که خداوند به ما عطا کرده است به بهترین شکل ممکن بهره ببریم. انسان حتی پس از مرگ هم در حلقه‌های دیگر آفرینش در حرکت است، پس بهتر است تا فرصت داریم در این دنیا مشکلات خود را حل کنیم، تا در دنیایی دیگر علم و معرفت بیشتری توشه راهمان باشد. وادی هشتم یکی از آن وادی‌هایی است، که می‌تواند همه نقشه‌های شیطان را نقش بر آب کند. من در کنگره آموختم که با حرکت کردن راه برایم باز می‌شود و به بن بست نمی‌خورم.

همسفر فاطمه:

امروز من هفت وادی را پشت سر گذاشتم و یاد گرفتم که باید تفکر کنم، آموزش ببینم و تجربه کسب کنم. در وادی هشتم متوجه شدم که باید حرکت نمایم تا راه برای من نمایان شود و در سکون به هیچ جایی نمی‌رسم. برای حرکت کردن باید قوانین آن را آموخته باشم و هدف و مقصد خود را بدانم. در مسیر، راه‌های انحرافی زیادی وجود دارد که می‌تواند من را از صراط مستقیم خارج کند. خوشحالم که امروز آموزگار دارم تا در این مسیر من را یاری دهد؛ زیرا در گذشته به دلیل نداشتن آموزگار و ناآگاهی توسط روزگار آموزش دیدم و چه بسا مشکلات و تخریب‌های زیادی در زندگی من به وجود آمد.‌ امروز می‌دانم، قدرتی در من نهاده شده به نام اختیار، پس می‌توانم روح و جسم خود را به آرامش برسانم و همچنین در این مسیر چه خواسته و چه ناخواسته آسیب‌هایی را به خانواده‌ و جامعه وارد کرده‌ام و باید جبران خسارت کنم؛ البته به گونه‌ای که دیگر آسیبی به کسی یا خودم وارد نشود. وادی هشتم یعنی حرکت با دانایی مؤثر، ببخشم تا بخشیده شوم.

رابط خبری: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون هجدهم)
ویرایش و ارسال: راهنمای تازه‌واردین همسفر زینب دبیر دوم سایت
همسفران نمایندگی امام قلی خان