ترس مانع حرکت

اصولاً وادی‌ها، قوانین زندگی را به ما آموزش می‌دهند و به‌صورت زنجیروار به‌هم متصل هستند؛ شرط لازم برای درست زندگی کردن این است که قوانین زندگی را یاد بگیریم و راه‌حل مناسبی برای مشکلات خود پیدا کنیم. وادی اول بیان می‌کند، باید با تفکر درست اولین‌ قدم را برای رسیدن به صلح و آرامش برداریم. وادی دوم می‌گوید: هرکدام از ما برای کاری خلق شده‌ایم و باید در زندگی هدفی داشته باشیم؛ همین‌طور به ترتیب هرکدام از وادی‌ها درادامه یکدیگر، راه و روش بهتر زندگی کردن را به ما نشان می‌دهند که ذره‌ذره آموزش می‌گیریم تا بتوانیم راه‌حل مناسبی برای مشکلات زندگی‌مان پیدا نموده و آن‌ها را حل کنیم؛ تا این‌که به وادی هشتم می‌رسیم که آموزش‌ها را با حرکت و عمل همراه کنیم.

وادی هشتم بیان می‌کند؛ با حرکت راه و هم علم نمايان می‌شود و این یک قانون‌ است؛ مانند قوانین ریاضیات که برای رسیدن به خواسته‌ها باید ابتدا قدم در صراط مستقیم گذاشته، هدف خود را مشخص کرده‌ و برای دستیابی به اهدافمان تلاش کنیم. این وادی بیانگر این نکته است که فقط فکر کردن کافی نیست، ما می‌توانیم در ذهن خود هزاران فکر خوب داشته باشیم؛ اما تا زمانی‌که این فکرها بدون تعقل باشد و با عمل همراه نباشد؛ هیچ اتفاقی نمی‌افتد، بنابراین با اولین قدم راه نمایان و مشکلات کم‌کم حل می‌شوند و باید بدانیم که در سکون هیچ زایشی نیست.

بعضی مواقع با موانعی مثل ترس از شکست روبه‌رو می‌شویم، به همین دلیل افرادی هستند که برای شروع کار جدید واهمه دارند؛ چون می‌ترسند شکست بخورند، اما این ترس نباید مانع حرکت ما شود، باید با صبر و پشتکار در مسیر درست قدم برداریم تا به اهدافمان دست‌ پیدا کنیم و این را هم بدانیم که هیچ‌چیز ارزشمندی، بدون تلاش به‌دست نمی‌آید. گاهی مواقع ممکن است بدون تفکر خسارت‌هایی را به خود، خانواده و یا جامعه وارد کرده باشیم؛ مانند خسارت‌های جسمی، روانی و حتی مالی که در این وادی دریافته‌ایم که چگونه جبران خسارت کنیم!

در قدم اول باید جبران خسارت را از خود شروع کنیم و خودمان را ببخشیم تا بتوانیم اشتباهاتمان را جبران کنیم.
مرحله‌ بعد جبران خسارت از خانواده است؛ در خانواده می‌توانیم با رفتار، گفتار صحیح و کارهای ارزشمندی که برای آن‌ها انجام می‌دهیم جبران خسارت نماییم.
مرحله سوم، خسارت‌هایی که به جامعه وارد کرده‌ایم‌ درصدد جبران آن‌ها برآییم و از وارد کردن خسارت‌های بعدی جلوگیری کنیم.

این قانون به من فاطمه یادآور شد؛ هیچ موقع امید خود را از دست ندهم، با توکل به قدرت مطلق و نیروهای مافوق قدم‌های محکم‌تری بردارم و با تلاش، کوشش و دوری از ضدارزش‌ها از خودم فردی بسازم که با عشق بلاعوض خدمتگزار دیگران باشم. خدا را سپاس که قدم‌هایم را در مسیری قرار داد تا به آگاهی و دانایی بهتری دست پیدا کنم که بتوانم با ایمانی قوی‌تر همسفری‌‌ دلسوز برای مسافرم و مادری سرزنده‌‌تر و پویاتر برای فرزندانم باشم تا در بُعد‌‌‌ دیگر شرمنده آن‌ها نباشم.

نویسنده: همسفر فاطمه.ر رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون اول)
ویرایش: رابط خبری همسفر اعظم رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون اول)
عکاس: همسفر سمیرا رهجوی راهنما همسفر فرزانه (لژیون پنجم)
ارسال: همسفر فروزنده رهجوی راهنما همسفر راضیه (لژیون چهارم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی وکیلی یزد