اگر راه را نمی‌بینیم، شاید هنوز حرکت نکرده‌ایم

دستور‌جلسه: «وادی هشتم؛ (با حرکت راه نمایان می‌شود) و تاثیر آن روی من»

ابتدا مفهوم این وادی را در کتاب بررسی می‌کنیم: «در سکون هیچ چیز به وجود نمی‌آید و زایشی نیست؛ همه‌چیز از حرکت شکل می‌گیرد و ساختارها پدیدار و موجودات خلق می‌شوند.» پس باید حرکت کنیم. انسان در طول زندگی همواره در برابر انتخاب‌ها، مسیرها و تصمیم‌های مختلف قرار دارد. گاهی تصور می‌کنیم برای آغاز یک حرکت، باید تمام مسیر را از ابتدا بشناسیم و از نتیجه آن مطمئن باشیم. همین تصور می‌تواند باعث شود انسان در نقطه شروع متوقف بماند و به جای حرکت کردن، دائماً در حال فکر کردن، بررسی کردن و ترسیدن از آینده باشد. در مجموعه ۱۴ وادی جمعیت احیای انسانی کنگره‌۶۰، وادی‌ها به‌صورت مرحله‌ای، انسان را از تفکر به سوی عمل و حرکت هدایت می‌کنند. در وادی اول با تفکر و نقش آن در ساختارها روبه‌رو می‌شویم و در وادی پنجم به این نکته می‌رسیم که تفکر به‌ تنهایی کافی نیست و با رفتن و رسیدن کامل می‌شود. در وادی هفتم نیز سخن از یافتن راه است و آن‌چه برداشت می‌کنیم. پس از این مراحل، وادی هشتم با جمله‌ای کوتاه؛ اما عمیق مطرح می‌شود: «با حرکت راه نمایان می‌شود.» این جمله در نگاه نخست ساده به نظر می‌رسد؛ اما در درون خود مفاهیمی مانند حرکت، اختیار، تجربه، مسئولیت، پیمان، بازپرداخت بدهی و بازگشت انسان به مسیر صحیح را جای داده است.

حرکت، شرط تغییر:
یکی از پیام‌های اساسی وادی هشتم این است که بدون حرکت، تغییر واقعی اتفاق نمی‌افتد. در سی‌دی وادی هشتم نیز حرکت به‌عنوان یکی از اصول اساسی شکل‌گیری و تغییر مطرح می‌شود و مفهوم سکون در مقابل آن قرار می‌گیرد. از این دیدگاه، ساختارها و موجودیت‌ها در نتیجه حرکت شکل می‌گیرند و ادامه پیدا می‌کنند. اگر انسان از نقطه‌ای که ایستاده است به مسیر نگاه کند، ممکن است نتواند تمام راه را ببیند. بسیاری از اتفاقات آینده برای او ناشناخته هستند؛ اما وقتی قدم اول را برمی‌دارد، شرایط جدیدی ایجاد می‌شود و قدم بعدی برای او روشن‌تر می‌شود. انسان هنگام ایستادن، نمی‌تواند مانند زمانی که در حال حرکت است، شرایط را ببیند و محاسبات او در هنگام حرکت با زمانی که ایستاده است، تفاوت دارد. حرکت مورد نظر کنگره‌۶۰، حرکت آگاهانه است. انسان ابتدا باید تفکر کند، راه را بشناسد و سپس وارد عمل شود. وادی پنجم نیز به همین ارتباط میان تفکر و حرکت اشاره دارد و بیان می‌کند که در جهان ما، تفکر به‌تنهایی قدرت حل مسئله نیست و با رفتن و رسیدن کامل می‌شود. تفکر، آغاز حرکت است، حرکت، ادامه تفکر است و نتیجه حرکت، تجربه و نمایان شدن بخش‌های بیشتری از راه است.

پیمان، آغاز یک حرکت:
یکی از بخش‌های مهم وادی هشتم، موضوع پیمان‌ است. در متن وادی پیمان با حرکت انسان و بازگشت او به مسیر، ارتباط پیدا می‌کند. پیمان را می‌توان نوعی اعلام موضع انسان در برابر گذشته و آینده دانست؛ یعنی انسان، گذشته خود را می‌بیند، اشتباهات خود را می‌پذیرد و تصمیم می‌گیرد برای ادامه مسیر چه کاری انجام دهد. نکته مهم این است که پیمان فقط یک جمله یا یک تصمیم ذهنی نیست. اگر پیمان به حرکت منجر نشود، در حد یک خواسته باقی می‌ماند؛ بنابراین می‌توان رابطه این دو را چنین بیان کرد: پیمان‌ جهت حرکت را مشخص می‌کند و حرکت، پیمان را از حرف به عمل تبدیل می‌کند. در این نگاه تصمیم زمانی معنا و اثر واقعی پیدا می‌کند که انسان برای تحقق آن وارد عمل شود و مسئولیت حرکت خود را بپذیرد. به همین دلیل پیمان را نمی‌توان از حرکت جدا کرد؛ زیرا پیمان، انتخاب مسیر را مشخص می‌کند و حرکت، امکان تجربه و تغییر را به وجود می‌آورد. انسان با حرکت در مسیر انتخاب‌شده، نتایج تصمیم خود را می‌بیند و از تجربه‌های به‌دست‌آمده برای ادامه راه استفاده می‌کند. بنابراین حرکت تنها جابه‌جایی از یک نقطه به نقطه دیگر نیست؛ بلکه فرایندی است که در آن انسان با انتخاب، تجربه و پذیرش مسئولیت، مسیر خود را بهتر می‌شناسد.

وادی هشتم را می‌توان وادی عبور از فکر کردن درباره راه، به پیمودن راه دانست. انسان ممکن است سال‌ها درباره تغییر زندگی خود فکر کند؛ اما تا زمانی که حرکت نکند، شرایط موجود تغییر اساسی نخواهد کرد. از طرف دیگر حرکت صحیح نیز نیازمند تفکر، آموزش، انتخاب مسیر و پذیرش مسئولیت است. «با حرکت راه نمایان می‌شود»؛ به این معنا نیست که انسان بدون شناخت و بدون برنامه قدم بردارد؛ بلکه به این معناست که نمی‌توان انتظار داشت تمام مسیر، پیش از آغاز حرکت برای انسان روشن باشد. انسان با برداشتن قدم صحیح، تجربه کردن، دیدن نتایج و ادامه دادن بخش‌های بعدی، مسیر را بهتر می‌شناسد. در وادی هشتم، حرکت با مفاهیمی؛ مانند اختیار، پیمان و جبران خسارت، پیوند می‌خورد. انسان باید انتخاب کند، مسئولیت انتخاب خود را بپذیرد، برای اصلاح گذشته حرکت کند و برای آینده خود مسیر جدیدی بسازد. در نهایت؛ می‌توان گفت پیام وادی هشتم فقط این نیست که حرکت کن؛ بلکه پیام عمیق‌تر آن این است که راه در سکون آشکار نمی‌شود. تا زمانی که انسان در جای خود ایستاده است، بسیاری از مسائل برایش مبهم باقی می‌ماند؛ اما وقتی حرکت صحیح را آغاز می‌کند، تجربه به دست می‌آورد، موانع را می‌شناسد، توانایی‌های خود را کشف می‌کند و قدم بعدی برای او روشن‌تر می‌شود. پس حرکت؛ هم وسیله رسیدن است، هم وسیله شناختن و شاید مهم‌تر از همه، انسان در جریان همین حرکت، خودش نیز تغییر می‌کند.

منابع: کتاب‌ «عشق؛ چهارده وادی برای رسیدن به خود» نویسنده: مهندس حسین دژاکام
فایل صوتی: وادی هشتم؛ بخش اول و بخش دوم: مهندس حسین دژاکام
نویسنده: راهنما همسفر رویا (لژیون هشتم)
رابط خبری: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر رویا (لژیون هشتم)
ارسال: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر الهام (لژیون هفتم) دبیر دوم سایت
همسفران نمایندگی شیخ‌بهایی