«فرمان‌ها الهی به دست کسانی می‌رسد که تاب اجرای شایسته آن‌ها را داشته باشند، انسان‌هایی که همواره اجرای عمل سالم را بر خواسته‌های شخصی خویش مقدم دانسته‌اند و پیام‌آور آرامش در مکان‌هایی هستند که به جهت انجام وظیفه حاضر می‌شوند.»
مسافر علیرضا با آنتی ایکس مصرفی شیره و تریاک وارد جمعیت احیای انسانی کنگره۶۰ شدند. به مدت ۹ ماه و ۱۵ روز به روش DST و داروی OT به راهنمایی مسافر محمدصادق سفر کردند. هم‌اکنون به مدت ۲۰ سال است که آزاد و رها هستند. ایشان در ادامه سفر سیگار با راهنمایی مهندس حسین دژاکام داشتند. اکنون به مدت ۱۳ سال است که از دام نیکوتین آزاد و رها شده‌اند. ایشان در رشته ورزشی دوچرخه‌سواری مشغول به فعالیت هستند. در ادامه گفتگوی کوتاه و صمیمی ما را با ایشان می‌خوانید.
به نظر شما دیده‌بان بودن یعنی چه چیزی را باید دید که دیگران ممکن است نبینند؟
ما همه یکی و آیینه هم هستیم، دیگری وجود ندارد، این‌که بخواهیم خودمان را از یکدیگر جدا کنیم و بگوییم راهنما، همسفر، ایجنت، راهنمای تازه‌واردین، نگهبان نظم نمی‌شود همه از یک شاکله‌ایم؛ همه از خصوصیات بدی که داشتیم کنده می‌شویم و هیچ تفاوتی نمی‌کند. حرکت، حرکت کامل شدن است. در جمعیت احیاء انسانی کنگره60 همه باهم یاد می‌گیریم، یعنی همه از یک چشمه آب می‌خوریم و همه یک فایل صوتی را گوش می‌دهیم؛ بنابراین همه با هم تغییر و راهنما می‌شویم و همه با هم مراحل آموزشی را طی می‌کنیم، حالا یک جایگاه‌هایی وجود دارد که می‌توانید تجربه بیشتری کسب کنید؛ دیده‌بانی یک زمین وسیع‌تری را در اختیار یک جویای آموزش و تجربه می‌گذارد، یک دیده‌بان تمام تلاشش را می‌کند که خودش را در رفتار و کردار دیگران ببیند نه برای تذکر دادن فقط برای اصلاح شدن است؛ او می‌داند این جایگاهی که در اختیارش قرار داده شده است فقط می‌تواند خودش را تغییر دهد ما هیچ‌کس را نمی‌توانیم تغییر دهیم؛ مگر این‌که خودمان را تغییر دهیم.
آیا دیده‌بان شدن بیشتر یک ارتقاء جایگاه یا افزایش مسئولیت و خدمت است؟
در این مسیری که طی می‌کنیم شهرهای زیادی وجود دارد؛ یعنی هم ارتقاء جایگاه و هم مسئولیت؛ این دو در دل هم هستند. انسان‌ها که تغییر می‌کنند، جایگاه آن‌ها هم تغییر می‌کند؛ ما جایگاه‌های مختلف را در کنگره تجربه می‌کنیم. دیده‌بان شدن هم یک جایگاه است، نه مرتفع بودن، هرچه ما به خودمان نزدیک‌تر می‌شویم شرایط متفاوت‌تری را طی می‌کنیم. ما در کنگره سفر بسیار داریم. یک سفر اول از مصرف مواد تا قطع آن داریم و در سفر دوم راه بسیار داریم. یک دیده‌بان تمام تلاشش را می‌کند که خودش را بهتر بشناسد تا خودش را اصلاح کند. قسمت‌هایی زیر و قسمتی رو است، چیزی که شما از کنگره می‌بینید؛ ۵ درصد کنگره است؛ ۹۵ درصد کنگره پنهان است؛ دیده‌بان این را می‌بیند که با آشکار کنگره نمی‌تواند بازی کند؛ درواقع به آشکار کنگره کمک می‌کند که وارد آن ۹۵ درصد شود.
ازنظر شما مهم‌ترین ویژگی یک دیده‌بان چیست؟
جمعیت احیای انسانی کنگره۶۰ برای هر جایگاهی یک تعریفی دارد؛ دیده‌بان، مرزبان، ایجنت هرکدام تعریف خود را دارند و وظایف هر یک از آن‌ها مشخص است؛ ولی این وظایف باید یک خصوصیات هم داشته باشد، بارزترین ویژگی یک دیده‌بان، حسن خلق است، یک دیده‌بان باید صاحب عمل سالم باشد. دیده‌بان الگو است و از دانایی به دانایی مؤثر حرکت می‌کند؛ او می‌داند وقتی وارد نمایندگی می‌شود، همه او را نگاه می‌کنند؛ باید تمام تلاشش را بکند که با احترام برخورد کند، محبت داشته باشد و از همه مهم‌تر بداند رفتار کوچک او، ازنظر دیگران پنهان نمی‌ماند و باید خیلی حواسش به خودش باشد.
به نظر شما آیا با کمک‌های مادی می‌توان خلأ معنویات را پر کرد؟
اصلاً معنویات یعنی مادیات، ما خودمان قیچی گذاشته‌ایم که این ماده و آن معناست؛ درصورتی‌که معنا با ماده و بالعکس ماده هم بامعنا مفهوم پیدا می‌کند. این مکان به ما امکان می‌دهد تا معنا را به حرکت درآوریم؛ معنا یا معنویات یعنی چه؟ آیا دعا، ذکر است؟ هست ولی نیست، معنا یعنی حرکت، حرکت دادن ماده در جهت خیر انسان‌ها. این‌که من کمک مادی می‌کنم یا کمک معنوی، شماره گذاشتن برای فرار کردن و کامل نبودن است. اگر در کمال بخواهیم کاری را انجام دهیم ماده و معنا باهم هستند. یک مادر، مادر است نمی‌تواند شیر به فرزندش بدهد؛ ولی دست نوازش به سرش نکشد نمی‌تواند یک پدر از خودش نگذرد. مهندس حسین دژاکام می‌گویند: نمی‌توانید به‌عنوان یک انسان در زمین حرکت کنید و رنج دیگران تو را به فکر فرو نبرد و کمک نکنید.
چه چیزی باعث شد که شما در کنگره بمانید و خدمتگزار باشید؟
همه انسان‌ها دنبال چیزی می‌گردند، من هم به دنبال یک‌چیز می‌گردم. انسان‌ها حرکت می‌کنند تا آرام باشند. خداوند می‌فرماید: «ما شما را به زمین داغ فرستادیم.» ما ناآرام هستیم و دنبال آرامش و قرار می‌گردیم. کنگره۶۰ قرار بی‌قراری‌های ماست، وقتی توانستید به خودتان نزدیک شوید، می‌توانید قرار بگیرید؛ باید سفر اول را در جیبتان داشته باشید. ما در کنگره دنبال قرار، آرامش و خودمان می‌گردیم. دنبال محبت، دوست داشته شدن و ... هستیم. بعد به این نتیجه می‌رسید که تا کسی را دوست نداشته باشید، کسی تو را دوست نخواهد داشت یا تا به کسی کمک نکنیم، کسی وجود ندارد به ما کمک کند.
پیام شما برای همسفرانی که مسافرشان درمان را رها کرده به کنگره نمی‌آید چیست؟
ما همه به فردیت شناخته می‌شویم، درست است که داخل جمع هستیم ترک، لر، شمالی، جنوبی، آمریکایی، ایرانی؛ ولی درنهایت یک نفر هستیم. خانواده برای کنگره خیلی مهم است؛ دکتر امین دژاکام و همسفر آنی دژاکام کماندار خیلی بر آن تأکید دارند. استحکام خانواده خیلی مهم است؛ طوری که اگر یک همسفر و مسافر از هم جدا شوند؛ حداقل به مدت ۶ ماه باید از کنگره دوری کنند. من خودم این احساس را تجربه نکردم؛ اما ما مستقل هستیم؛ من به‌عنوان یک همسفر، من هستم درست است من با خانواده‌ام معنا پیدا می‌کنم؛ ولی از همه مهم‌تر این است که من بتوانم قوی باشم؛ من اینجا نمی‌آیم که مسافرم قوی شود، من آمده‌ام که خودم قوی شوم، قرار نیست مسافر بیاید به رهایی برسد تا زندگی خوب شود؛ شما قرار است زندگی‌تان را درست کنید؛ یک همسفر قرار است خودش را درست کند، زندگی من زمانی درست می‌شود که خودمان را اصلاح کنیم. جمعیت احیای انسانی کنگره۶۰ بستری است که مسافر برای خودش و همسفر برای خودش در کنار هم شروع به اصلاح شدن می‌کنند، همسفر وقتی خودش را اصلاح کند، مسافرش تقویت می‌شود. شما نمی‌توانید مسافر را به‌اجبار بیاورید. مسافر را با تمام ایرادات و خواسته‌های معقول و نامعقولش باید بپذیرید، وقتی‌که می‌پذیرید در کنارش قرار می‌گیرید و می‌توانید حرفی بزنید که او حرف شما را بفهمد. همسفر باید حرفی بزند که مسافرش بفهمد؛ اما نمی‌فهمد، همان‌طور که شما حرف او را نمی‌فهمید؛ چون او می‌خواهد چیزی به شما بفهماند، آن چیزی که ما نفهمیدیم نمی‌توانیم به کسی بفهمانیم. تنها فهمی که در کنگره۶۰ وجود دارد، پذیرش است. مسافرت را با تمام خوبی‌ها و بدی‌هایش بپذیر. او به کنگره می‌آید هیچ راه دیگری ندارد. تغییر کنید و گوش دهید و خدمت کنید. خدمت مالی انجام دهید. شاید آنجایی که همه درها بسته است، تنها دری که می‌تواند باز شود، کلیدش خدمت مالی است؛ خدمت مالی انجام دهید، بیرون کنگره به دیگران محبت کنید، این‌طور حال خودتان خوب می‌شود، وقتی حال شما خوب شد، حال بقیه هم خوب می‌شود.
با تشکر فراوان از مسافر علیرضا، دیده‌بان لژیون سردار که وقت ارزشمند خود را در اختیار سایت همسفران نمایندگی آبیک قرار دادند. ان‌شاءالله که اجر این خدمت صادقانه در زندگی‌شان ساری و جاری باشد.
مصاحبه‌کننده و طراح سؤال: همسفر مهری رهجوی راهنما همسفر پروانه (لژیون دوم)
عکاس: مرزبان خبری همسفر زهرا
ارسال: راهنما همسفر پروانه نگهبان سایت
همسفران نمایندگی آبیک
- تعداد بازدید از این مطلب :
1376