حرکت یک صور آشکار دارد و یک صور پنهان؛ اولی نمایان شدن راه و دومی تفکر است.

دهمین جلسه از دوره چهلم سری کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره ۶۰ نمایندگی شمس روزهای شنبه به استادی همسفر مهراد، نگهبانی مسافر امیر و دبیری مسافر محمود با دستورجلسه «وادی هشتم و تأثیر آن روی من» در تاریخ11 مهر 1405 رأس ساعت 17 آغاز به کار نمود.
خلاصه سخنان استاد:

از امیر عزیز نگهبان جلسه سپاسگزارم، از ایجنت محترم آقا محسن و گروه مرزبانی تشکر میکنم که این فرصت رو به من دادند که خدمت کنم و آموزش بگیرم.
جا دارد که قدردان آقای مهندس و خانواده محترمشان باشم، دکتر امین عزیز و خانواده دیده‌بانان عزیز و تمام پیشکسوتان که در امر آموزش خیلی زحمت می‌کشند.
در مورد دستورجلسه آنچه که من تجربه کردم، با حرکت راه نمایان میشود، خب در نوشتارها و صحبت‌های آقای مهندس دائماً به ما یادآوری میشود که سکوت بر هیچ موجودی جایز نیست. سکون مساوی با مرگ است، در واقع اگر بیشتر بخواهیم به این قضیه نگاه کنیم، تمام دستاوردهای انسانها چه بخواهند صعود کنند و چه بخواهند سقوط کنند، در دو حالت با حرکت اتفاق می‌افتند.
حرکت یک صور آشکار دارد و یک صور پنهان دارد. آشکار این است که وقتی ما مسافتی را طی می‌کنیم، خود مسافت برای ما نمایان میشود، ولی در صور پنهان ما که خیلی حائز اهمیت است، تفکر است. در تعریف تفکر اول حرکتی است، از مجهول به معلوم، در واقع حرکتی است که دیده نمی‌شود و پنهان است. آن چیزی که ما با آن کار داریم در این قسمت است و با حرکت ما  راه نمایان میشود، و اینکه چرا ما این را انتخاب می‌کنیم، مهم است، یک موقع است که راهی را انتخاب می‌کنیم که سر از دره فرحزاد درمیاوریم و یک موقع هم است، راهی را می‌رویم که سر از کنگره درمیاوریم، خود سفر درکنگره که 10تا 11 ماه است این خودش حرکت است، آموزشی که ما درکنگره داریم می‌گیریم خودش حرکت است،

اصلاً تکامل انسان در حرکت است، اگر حرکت نباشد،هیچ دست آوردی نخواهیم داشت.
مهم‌ترین بخش قضیه، تفکر و انتخاب درست ماست.
اگر انتخاب ما درست نباشد سر از ناکجاآباد خواهیم درآورد!
تمام بدبختی‌های بشر، بخاطر تفکر و تصمیم‌های غلط‌‌اش است.
و اغلب دیگران را مقصر قضیه میدانیم، درحالی‌ که خودم اختیار انتخاب دارم، من خودم به‌عنوان همسفر رفاقت‌هایی که پسرم با دیگران داشت در مسیر اشتباه، اشتباهات خودم را گردن دیگران میانداختم، مثلاً می‌گفتم دیگران باعث شدند که پسر من به این راه کشیده شود. بیشتر این مسائل در خانواده‌ها و صحبت‌هایی که در فامیل میشود دیگران را مقصر میدانیم.
درحالی‌که مقصر قضیه خودمان هستیم.
در جلسات هماهنگی که هرماه، با استاد امین داریم، ایشان می‌فرمایند، اگر برای هرکدام از شما مشکلی پیش بیاید، شما در جای دیگری دنبال مشکل می‌گردید، اما من درون خودم/ف دنبال مشکل می‌گردم.
من هم بیشتر اوقات، به بچه‌های خودم که در اینجا هستند، تأکید میکنم، هرکجا و تحت هر شرایطی، چه حق با شما باشد، چه نباشد، اگر حالتان بد شد یا حالتان را بد کردن یعنی من هنوز کار دارم. الان من هرکاری که،میخواهم، انجام دهم، حس کنم کار، کار درستی نیست، سریع پیمان می‌آید جلوی چشمانم و این شاید برای هرکسی یک‌جوری باشد.
بعضی از افراد فکر میکنند، در سفر دوم، باید به مرحله‌ای از معرفت و آگاهی برسند تا پیمان ببندند، درصورتی‌که این‌طور نیست. درصورتی‌که استاد امین دریکی از سی‌دی‌ها به مسافر میگوید، شما باید نمازتان را بخوانید تا بتوانید از ضد ارزش‌ها دوری کند.

رهایی مسافر محمد لژیون سوم، راهنما آقای محسن محمدی؛

رهایی مسافر محمود لژیون چهارم، راهنما آقای محمدحسین جوادی؛

مرزبان خبری: مسافر محمود.

عکس: مسافر علیرضا لژیون سوم.

تایپ: مسافر مهدی لژیون سوم.

تنظیم و ارسال به سایت: مسافر محمود لژیون چهارم.