خدمت کردن، فرصتی برای آموزش و رشد انسان است.

چهارمین جلسه از دوره نهم کارگاه‌های آموزشی، عمومی کنگره ۶۰ ویژه مسافران و همسفران نمایندگی رازی به استادی اسیستانت محترم مسافر مجتبی و نگهبانی مسافر مجتبی و دبیری مسافر مهرداد با دستور جلسه " وادی هشتم و تاثیر آن روی من " در روز شنبه مورخه 1405/07/11 رأس ساعت 16:30 آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان مجتبی هستم یک مسافر، خیلی خوشحالم که دوباره در خدمت شما هستم، در دستور جلسه امروز وادی هشتم و همچنین تولد عباس عزیز را داریم، من می‌خواهم چند خط از پیام اول وادی هشتم را بخوانم: «با حرکت، راه نمایان می‌شود.»خداوند برای انسان دو راه قرار داده است، راه ارزش‌ها و راه ضد ارزش‌ها، وقتی وارد مسیر می‌شویم باید مراقب باشیم که در طول راه با فریب‌ها و وسوسه‌ها از مسیر خارج نشویم، اگر از مسیر خارج شویم دوباره باید برگردیم و هزینه زیادی پرداخت کنیم تا در مسیر درست قرار بگیریم، در کنگره هم همین اتفاق را می‌بینیم، افرادی که سال‌ها در مسیر اعتیاد حرکت کرده‌اند، امروز وارد مسیر درمان شده‌اند، ممکن است پنج سال، ده سال یا بیست سال در مسیر اشتباه بوده باشند و حالا باید حرکت جدیدی را آغاز کنند، به همین دلیل معتقدم درمان فقط قطع مصرف مواد نیست، بلکه باید در طول مسیر آموزش و خدمت ادامه داشته باشد تا تغییرات درونی هم اتفاق بیفتد.

باید حرکت کنیم مسیر درست را انتخاب کنیم و در طول مسیر مراقب باشیم که درگیر مسائل نفسانی، تاریکی‌ها و ضد ارزش‌ها نشویم، در وادی هشتم موضوع جبران خسارت هم مطرح می‌شود، جبران خسارت سه بخش دارد؛ جبران خسارت از خود، خانواده و جامعه، در مورد خودمان، اولین کاری که باید انجام دهیم این می‌باشد که خودمان را ببخشیم، ما ممکن است در گذشته اشتباهات زیادی کرده باشیم و روزهای سختی را پشت سر گذاشته باشیم، اما اگر تمام زندگی‌مان را صرف جبران گذشته کنیم، دیگر فرصتی برای ساختن آینده نخواهیم داشت این وادی به ما یاد می‌دهد که برنامه‌ریزی لازم می‌باشد، اما نباید در برنامه‌ریزی متوقف شویم، ممکن است برای زندگی، شغل، درآمد و حتی درمان، نقشه‌های بسیار خوبی داشته باشیم، اما اگر حرکت نکنیم هیچ نتیجه‌ای حاصل نمی‌شود، بایدفرصتی برای ساختن آینده نخواهیم داشت. از زمانی که تصمیم به تغییر می‌گیریم، باید حرکت جدیدی را آغاز کنیم. در مورد خانواده هم همین‌طور می‌باشد، ممکن است در گذشته خانواده را بسیار اذیت کرده باشیم، اما نمی‌توانیم گذشته را برگردانیم، کاری که می‌توانیم انجام دهیم این می‌باشد که از این به بعد رفتارمان را تغییر دهیم و دیگر همان خسارت‌ها را تکرار نکنیم.

در مورد جامعه نیز مهم‌ترین مسئله این می‌باشد که از این به بعد صدمه‌ای به جامعه وارد نکنیم، زمانی که تازه رها شده بودیم، فکر می‌کردیم برای جبران خسارت باید تمام کارهای گذشته را برگردانیم و جبران کنیم، اما در ادامه متوجه شدیم که مهم‌تر از همه این می‌باشد که از امروز به بعد رفتار درست داشته باشیم و دیگر به جامعه آسیب نزنیم، بنابراین نباید جبران خسارت را برای خودمان بیش از حد سخت کنیم، چیزی که اهمیت دارد این می‌باشد که امروز تصمیم درستی بگیریم و در مسیر درست حرکت کنیم، در نهایت پیام وادی هشتم برای من این می‌باشد که فقط فکر کردن و برنامه‌ریزی کردن کافی نیست، باید حرکت کنیم، مسیر درست را انتخاب کنیم و در این مسیر مراقب باشیم از ارزش‌ها فاصله نگیریم، اگر حرکت کنیم و در مسیر درست قرار بگیریم، خداوند هم کمک خواهد کرد.

در قسمت دوم دستور جلسه، تولد عباس عزیز را داریم، عباس از دوستان قدیمی من در کنگره میباشد و زمانی که وارد کنگره شد، مسیر درمان خودش را آغاز کرد. ما در دوره‌ای با هم بودیم و من خاطرات زیادی از آن دوران دارم. عباس در آکادمی حضور داشت و خودش می‌تواند بسیاری از خاطرات آن دوران را برای شما تعریف کند. عباس از کسانی است که می‌تواند یک الگوی خوب برای مسافران باشد، چه از نظر خدمت، چه کیفیت زندگی و چه در زمینه شغلی و اجتماعی. یکی از چیزهایی که در کنگره همیشه به آن اشاره می‌کنیم این می‌باشد که می‌توانیم از افراد مختلف الگو بگیریم و ببینیم آن‌ها چگونه با وجود مشکلات و گرفتاری‌های زندگی، برای خدمت کردن وقت می‌گذارند. در کنگره ۶۰ افراد مختلفی خدمت می‌کنند، بعضی‌ها کاسب هستند، بعضی‌ها مغازه‌دار، بعضی‌ها کارمند،  هرکدام مشکلات و مسئولیت‌های خودشان را دارند، اما با این حال خدمت می‌کنند.

خدمت فقط برای این نیست که چیزی به دیگران یاد بدهیم، بلکه خودِ خدمت برای انسان آموزش می‌باشد و باعث رشد خودش می‌شود، من همیشه می‌گویم کنگره ۶۰ یک دانشگاه می‌باشد، ممکن است بعضی افراد قبل از ورود به کنگره تحصیلات زیادی نداشته باشند، اما وقتی در این مسیر قرار می‌گیرند، به مرور اطلاعات و آگاهی آن‌ها بیشتر می‌شود، عباس هم با وجود مشکلات مختلف و حتی مشکلات سلامتی که داشته، همچنان در مسیر خدمت کردن ایستاد، یکی از ویژگی‌های خوب او این بوده که هر مسئولیتی که به او سپرده شد تلاش کرد آن را به بهترین شکل انجام دهد، این تولدها و این افراد می‌توانند برای ما الگو باشند تا یاد بگیریم چگونه حرکت کنیم و چگونه با وجود مشکلات، در مسیر خودمان بایستیم و خدمت کنیم، عباس جان تولدت را به تو تبریک می‌گویم و امیدوارم در ادامه مسیر همیشه موفق، سلامت و سربلند باشی. این تولد را به همه اعضای نمایندگی رازی و همه دوستانی که در این مسیر همراه عباس بوده‌اند تبریک می‌گویم، امیدوارم همه شما سلامت و سربلند باشید. از اینکه به صحبتهای من توجه کردید از همه شما سپاسگزارم.

جشن چهاردهمین سال رهایی مسافر عباس

آرزوی مسافر عباس :آرزو میکنم کسانی که وارد کنگره شده‌اند به خوبی سفر کنند و زندگی‌شان در رفاه و سلامتی باشد.

صحبتهای مسافر عباس: سلام دوستان عباس هستم یک مسافر، اگر بخواهم از گذشته خودم بگویم باید از سال ۱۳۸۸ شروع کنم، آن زمان شرایط زندگی‌ام بسیار آشفته بود و وضعیت خوبی نداشتم، حدود ۱۵ گرم تریاک در روز مصرف می‌کردم و تقریباً از همه چیز و همه کس جا مانده بودم، حتی خانواده‌ام هم از من فاصله گرفته بودند، سه جلسه مشاوره انجام دادم، خودم می‌دانستم که دیگر شرایط زندگی‌ام مناسب نیست و احساس می‌کردم همه چیز از بین رفته است، تصمیم گرفتم وارد مسیر درمان شوم تا دوباره معنای واقعی زندگی و حیات را تجربه کنم، یکی از مسائل مهمی که در کنگره یاد گرفتم این می‌باشد که هر انسانی باید با خواسته خودش حرکت کند، اگر کسی فقط بخاطر خانواده وارد کنگره شود ممکن است نتواند به نتیجه مطلوب برسد، انسان باید خودش خواسته رهایی و تغییر داشته باشد و برای خودش حرکت کند. من حدود پانزده سال است که در کنگره حضور دارم و در این مدت به این نتیجه رسیده‌ام که اگر کسی با اعتقاد و باور و خواسته قلبی خودش در این مسیر حرکت کند می‌تواند به هدفش برسد. اما اگر کسی فقط برای پر کردن وقت یا از ترس خانواده به کنگره بیاید نمی‌تواند سفر واقعی خودش را انجام دهد، سفر یعنی انسان از درون خودش حرکت کند و برای خودش قدم بردارد، اگر کسی بخواهد مسیر را دور بزند و با بی‌میلی حرکت کند در نهایت به مقصدی که می‌خواهد نخواهد رسید، کسانی که با صداقت وارد مسیر شدند و آموزش‌ها را جدی گرفتند توانستند به آنچه می‌خواستند برسند. از اینکه به صحبت‌های من توجه کردید از همه شما سپاسگزارم.

تایپ و ویراستاری: مسافر فاضل

عکس : مسافر جعفر

بارگذاری : مسافر مسلم

مرزبان کشیک : مسافر مهدی