با حرکت راه نمایان می‌شود، راه یعنی مسیری برای رسیدن به موضوع، یعنی در مسیر متوقف نباشیم و حرکت کنیم، همان‌طور که جناب مهندس بارها گفته‌اند سکون برابر با سقوط است، تمام کائنات در حال حرکت هستند و انسان هم جزئی از کائنات است و باید در حرکت باشد. حرکت در دو جهت امکان‌پذیر است در مسیر مثبت‌ها و ارزش‌ها یا در جهت منفی‌ها و ضدارزش‌ها، برای حرکت بایستی از ترس‌های خود عبور کنیم، اگر از این ترس‌ها عبور نکنیم هیچ حرکتی در ما اتفاق نمی‌افتد؛ پس این یک قانون است و باید بدانیم نیروهای شیطانی و بازدارنده همیشه در تلاش هستند که انسان را از حرکت بازدارند.
زمانی که فرد از حرکت خود بایستد آن وقت با نابودی برابر است. ما برای حل مسائل و چالش‌ها زندگی خود باید خواسته داشته باشیم و در جهت آن با سعی، تلاش و کوشش خودمان حرکت کنیم، وقتی خواسته قوی باشد و روی هدف خودم متمرکز شوم، با حرکت کردن و همچنین در نظر گرفتن پارامتر زمان، راه کم‌کم برای من نمایان می‌شود. برای حرکت کردن در مسیر آرامش و آسایش باید ابتدا حساب خودمان را تسویه کنیم و جبران خسارت از خودمان کنیم؛ چون قطعاً به جسم و روان خود خسارات زده‌ایم و در ادامه باید جبران خسارت از خانواده خودمان کنیم که قطعاً آسیب‌های شدید به خانواده و نزدیکانمان وارد کرده‌ایم.
همچنین خسارت از جامعه است که ما همیشه طلبکار از جامعه هستیم و خسارت‌های زیادی به جامعه خود زده‌ایم، ما باید درصدد جبران همه آن‌ها باشیم در این وادی یاد گرفتیم که انسان برای برگشت از ضدارزش‌ها باید حرکت کند، به گفته تقایع مهندس دشواری در یک لحظه احساس نمی‌شود آن‌چنان که یادآوری آن دشواری، دشوار است. در ابتدا این‌گونه است؛ اما زمانی که حرکت می‌کنیم دیگر آن دشواری را احساس نمی‌کنیم، این جمله به من یادآوری می‌کند که مشکلات مانع حرکت من نشود، آن‌طور که من در مورد مشکلات مسیر فکر می‌کنم مسیر سخت و دشوار نیست؛ اما تفکر در مورد آن باعث رکود در من می‌شود و ترس را در من ایجاد می‌کند؛ پس این را باید بدانیم که تا زمانی که حرکت را شروع نکنیم در تاریکی خواهیم ماند.
در آخر به موضوع مهم پیمان اشاره می‌کنند و این پیمان با علم است و باید مواظب باشیم؛ چون این پیمانی است فقط بین ما و قدرت مطلق و هیچ فردی نباید از آن مطلع گردد، حتی نزدیک‌ترین فرد به ما. در آخر امیدوارم همه ما برای عبور از تاریکی و برای درمان و رهایی از اعتیاد حرکت کنیم تا به درمان و روشنایی برسیم و بتوانیم حسابمان را با خود و زندگی خود صفر کنیم. در این وادی یاد گرفتیم که انسان برای برگشت به نقطه‌ای که از آن‌جا جدا شده است؛ باید حرکت کند و با حرکت راه نمایان می‌شود.
«معشوق به سامان شد، تا باد چنین بادا
کفرش همه ایمان شد، تا باد چنین بادا»
منبع: سی‌دی‌های آقای مهندس و صحبت‌های آقای علی خدامی
نویسنده: همسفر مرضیه رهجو راهنما همسفر فاطیما (لژیون بیست و ششم)
رابط خبری: همسفر شهرزاد رهجو راهنما همسفر فاطیما (لژیون بیست و ششم)
عکاس: همسفر منیره رهجو راهنما همسفر مریم (لژیون نهم)
ویراستاری: همسفر زهرا رهجو راهنما همسفر سمیرا (لژیون بیست و چهارم)
ارسال: همسفر فاطمه رهجو راهنما همسفر مریم (لژیون پنجم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی میرداماد اصفهان
- تعداد بازدید از این مطلب :
283