'' بنام قدرت مطلق الله ''
زندگی در کنگره۶۰ مثل حرکت در مسیری است که به آرامش ختم میشود و در اینراه، پیشگامانی هستند که پیچوخمهای جاده را زودتر از ما پیمودهاند.
به این بهانه گفتگویی ترتیب دادیم با دیده بان محترم لژیون سردار، مسافر علیرضا زرکش تا از تجربیات ایشان در مورد بخشش و محبت بیشتر بهرهمند شویم.
در ادامه نظر شما را به این مصاحبه جلب می نماییم.
مسافر حامد:
خیلی خوش آمدید، عذرخواهی میکنم که مزاحم شما شدم و ممنون که برای آگاهی مان وقت گذاشتید.
ارتباط بین صورتمسئله اعتیاد با لژیون سردار چیست؟ و تعبیر شما از جمله بازی با تمام توان و ظرفیت در لژیون سردار در کنگره ۶۰ چیست؟
دیدهبان محترم آقای علیرضا زرکش:
ببینید، همه آدمها دوست دارند یک زمین بازی داشته باشند که در این زمین بازی دیده بشوند. کنگره ۶۰ یک زمین بازی را در اختیار ما میگذارد تا ما دیده بشویم. چه کسی ما را ببیند؟ جهانبینی ما، یعنی در اصل خودمان، خودمان را ببینیم؛ این زمین بازی است.
حالا در این زمین بازی آقای مهندس حسین دژاکام میفرمایند که باید با تمام قدرت بازی کنی تا دیده بشوی و انتخاب بشوی. چه کسی انتخاب بشود؟ من توسط خودم انتخاب بشوم، پسندیده بشوم، صفات خوب من دیده بشود و من لایق بشوم برای اینکه بتوانم وارد یک زمین جدیدتر بشوم و بازی کنم.
حالا باید صددرصد بازی بکنم، یعنی با تمام توان باشم. صدِ تو چقدر است؟ در خدمت کردن صدِ تو چقدر است؟ در این زمین بازی کجا کنگره ۶۰ به تو زمین میدهد؟ میگوید برو یک مشارکت بکن، اعلام سفر بکن، سفر درست انجام بده. یعنی صددرصد سفر خوبی داشته باشم، صددرصد اوتی (OT) خودم را سر وقت مصرف کنم، سیدیهایم را درست بنویسم و از همه مهمتر اینکه بتوانم از مادیات خودم بگذرم.
هر کس یک ظرفیت و عددی دارد. وقتی میگویم صدِ خودت را در لژیون سردار بازی کن، یعنی چقدر درآمد داری؟ بر اساس همان درآمدت درصدی را پرداخت کن، نه اینکه تمام صددرصد درآمدت را بیاوری، بلکه سهم و توان خودت را به بهترین شکل ایفا کن.
مثل یک سفر اولی باش که خودش را گول نمیزند؛ اگر قرار است یک سیسی دارو (OT) مصرف کند، یک و دو دهم مصرف نکند و نگوید سرنگ خراب است. با تمام وجودت بازی کن و کاری را که باید انجام بدهی، درست انجام بده.
آدمهایی که میترسند نمیتوانند با صددرصد توان بازی کنند، چون نگران لحظه بعد هستند؛ نکند خمار بشوم، نکند پول کم بیاورم و بیپول بشوم. ولی همهچیز بعد از عبور از ترس اتفاق میافتد.
مسافر حامد:
ما در کنگره ۶۰ یاد گرفتیم که انسان باید با حال خوش از موانع عبور کند. حالا به نظر شما لژیون سردار چگونه میتواند انسان را از مرحله داشتن به مرحله بخشیدن و از بخشیدن به توانگر شدن برساند؟
دیدهبان محترم آقای علیرضا زرکش:
سفر اول را وقتی شروع میکنی و قدم برمیداری، آرامآرام مسیر تو را میبرد؛ یکدفعه میبینی ۱۱ ماه تمام شد و حالا وقت گرفتن گل رهایی است. بازی بخشش هم دقیقاً همینطور است. وقتی وارد بخشش میشوی و قوانین آن را رعایت میکنی، همهچیز با تکرار و استمرار درست میشود. تکرار یعنی قدم برداشتن و حرکت کردن.
یک موضوع بسیار مهم است که آقای مهندس حسین دژاکام میفرمایند: نقطه تحمل. ما در طول سفر با تکرار، نقطه تحمل خود را بالا میبریم. ما در لژیون سردار هم نقطه تحمل مالی خود را با تکرار بالا میبریم؛ یعنی سعی میکنیم خدمت مالیمان به یک تعادل نسبی برسد و با تکرار، آن موقع نگاه میکنی میبینی بخشش دارد تو را میبرد. نگاه میکنی میبینی آرامشی که در زندگی و در کارت جاری شده آنقدر زیاد است که باورت نمیشود به چنین انسان متفاوتی تبدیل شدهای.
مسافر حامد:
گاهی ممکن است یک نفر توان محدودی داشته باشد و تصور کند امکان حضورش در لژیون سردار وجود ندارد؛ دیدگاه کنگره ۶۰ نسبت به چنین چیزی چیست؟
دیدهبان محترم آقای علیرضا زرکش:
آیا کسی که روزی مقدار کمی مواد مصرف میکند میتواند بگوید من مصرفکننده نیستم؟ یا کسی که روزی یک نخ سیگار میکشد در مقایسه با کسی که روزی یک بسته میکشد میتواند بگوید مصرفکننده نیستم؟ هر دو مصرفکننده هستند؛ یکی کمتر مصرف میکند و یکی بیشتر، ولی هر دو نفر باید سفر کنند.
در مسئله مالی هم یکی بیشتر پول درمیآورد و یکی کمتر، ولی هر دو درمیآورند. در این ساختار به هر دوی ما اجازه داده شده که حرکت کنیم. حالا هر کس به میزان خودش باید بخشش بکند؛ یکی روزی هزار تومان درآمد دارد به اندازه همان هزار تومانش، و دیگری روزی صد هزار تومان درآمد دارد به اندازه توان خودش باید بدهد. ظرفیت بخشش آدمها با هم فرق میکند، مهم این است که هر کس به اندازه توان خودش در این بخشش سهیم باشد.
مسافر حامد:
سپاسگزارم، خیلی ممنون که در این مصاحبه شرکت کردید.
تایپ و ویرایش خبر: مسافر شهروز
بارگذاری: مسافر جواد
مرزبان کشیک: مسافر کیانوش
مهرماه 1405 نمایندگی صالحی تهرانپارس
- تعداد بازدید از این مطلب :
1472