English Version
This Site Is Available In English

اعتیاد، جایگزینی مخدر بیرونی با مخدر درونی است

اعتیاد، جایگزینی مخدر بیرونی با مخدر درونی است

سیزدهمین جلسه از دوره اول کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره ۶۰ نمایندگی ایذه، با استادی مسافر حسین، نگهبانی مسافر حسن و دبیری مسافر بهروز، با دستور جلسه‌«صورت مسئله اعتیاد» روز پنجشنبه نهم مهرماه ۱۴۰۵، ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد؛

سلام دوستان، حسین هستم، مسافر، خداوند را شکر می‌کنم که فرصت حضور در جمع شما عزیزان را دارم و از این بابت سپاسگزارم. همچنین تشکر می‌کنم از عزیزانی که این فرصت را فراهم کردند تا در این جایگاه قرار بگیرم و آموزش بگیرم و خدمت کنم.دستور جلسه امروز «صورت مسئله اعتیاد» است. اولین مقاله‌ای که آقای مهندس به رشته تحریر درآوردند، در کتاب چهارده مقاله قرار دارد و می‌توان گفت یکی از پایه‌ها و اساس شکل‌گیری کنگره ۶۰ است.

برای اینکه یک موضوع یا مسئله حل شود، ابتدا باید صورت مسئله آن موضوع مشخص و نوشته شود. اعتیاد قبل از فرمایشات آقای مهندس، برای هزاران سال فاقد صورت مسئله بود. همه گرفتار آن بودند، اما نمی‌دانستند چرا گرفتار شده‌اند، دلیل تخریب‌ها و برگشت‌های پی‌درپی چیست و چرا روش‌های مختلف ترک، نتیجه مطلوبی به همراه ندارند.آقای مهندس صورت مسئله اعتیاد را مطرح کردند و فرمودند که اعتیاد، جایگزینی مواد مخدر بیرونی با مواد مخدر درونی است. هر چیزی که ما به آن نیاز داریم، در بدن خودمان وجود دارد؛ موادی مانند سروتونین، انکفالین، اندورفین، آدرنالین و دیگر مواد و سیستم‌های حیاتی بدن.

وقتی از مواد مخدر بیرونی استفاده می‌کنیم، این مواد به‌تدریج جایگزین مواد مخدر طبیعی بدن می‌شوند. اگر مصرف ادامه پیدا کند و افزایش پیدا کند، سیستم طبیعی بدن دچار تخریب می‌شود.

آقای مهندس برای توضیح این موضوع مثال چراغ فانوس را می‌زنند. وقتی چراغ فانوس را روشن می‌کنیم، نور متعادلی دارد. اگر بخواهیم نور آن را بیش از اندازه زیاد کنیم، نفت بیشتری می‌ریزیم و فتیله را بالا می‌کشیم؛ در نتیجه فتیله می‌سوزد، شیشه دوده می‌گیرد و چراغ دیگر نمی‌تواند مانند گذشته نور بدهد.در انسان هم همین اتفاق می‌افتد. وقتی سیستم طبیعی بدن را بیش از حد تحت فشار قرار می‌دهیم، این سیستم تخریب می‌شود. بنابراین اگر بخواهیم درمان واقعی انجام دهیم، باید سیستم تخریب‌شده را دوباره بازسازی کنیم.

اینجاست که تفاوت «ترک» و «درمان» مشخص می‌شود. در کنگره ۶۰، هدف فقط قطع مصرف مواد نیست؛ هدف، بازسازی سیستم‌های تخریب‌شده بدن و رسیدن به درمان است.

در کتاب چهارده مقاله، آقای مهندس روش‌های مختلف ترک و درمان را بررسی کرده‌اند و درباره روش DST نیز توضیح داده‌اند. در این روش، زمان اهمیت بسیار زیادی دارد. مقدار و زمان کاهش مواد کاملاً حساب‌شده است و این مسئله یکی از تفاوت‌های اساسی روش درمان کنگره ۶۰ با روش‌های ترک است.در روش‌های قدیمی ممکن بود فرد در مدت کوتاهی مصرف خود را کاهش دهد یا قطع کند، اما سیستم‌های تخریب‌شده بدن فرصت بازسازی پیدا نمی‌کردند. در روش DST، زمان مشخصی برای این بازسازی در نظر گرفته شده است.

ما همه در گذشته بارها ترک کرده‌ایم و تفاوت ترک و درمان را تجربه کرده‌ایم. دوستانی که به رهایی و درمان رسیده‌اند، می‌دانند که این دو موضوع اصلاً قابل مقایسه نیستند. وقتی انسان به درمان کامل می‌رسد، تازه متوجه می‌شود چه مشکلاتی در جسم و روان او برطرف شده است؛ حتی مشکلاتی که ممکن است قبل از مصرف مواد نیز وجود داشته باشند.

در ابتدا سه مؤلفه برای درمان در نظر گرفته شد: جسم، روان و جهان‌بینی. بعدها آقای مهندس این موضوع را اصلاح کردند و جهان‌بینی و جسم را در مسیر درمان مطرح کردند و روان را نتیجه و حاصل این دو دانستند.درمان جسم با روش DST و شربت OT انجام می‌شود و جهان‌بینی نیز با آموزش‌های کنگره، کارگاه‌های آموزشی، جزوات و سی‌دی‌های آموزشی به تعادل می‌رسد. وقتی جسم و جهان‌بینی در مسیر صحیح قرار بگیرند، روان نیز به سمت درمان و تعادل حرکت می‌کند.

یکی دیگر از مؤلفه‌هایی که آقای مهندس برای درمان اعتیاد مطرح کرده‌اند، درمان سیگار است. به صراحت فرموده‌اند که درمان اعتیاد بدون درمان سیگار کامل نمی‌شود. تا زمانی که شخص سیگار مصرف می‌کند، هنوز بخشی از وابستگی و بند اعتیاد باقی مانده است.در کنگره ۶۰ تجربه شده است که درمان سیگار باید مورد توجه قرار بگیرد. امروز می‌بینیم که این موضوع در شعب مختلف کنگره دنبال می‌شود و افراد زیادی از راهنماها و دیده‌بان‌ها نیز به درمان سیگار رسیده‌اند.

بنابراین وقتی آقای مهندس تأکید می‌کنند که بدون درمان سیگار، درمان اعتیاد کامل نمی‌شود، باید به این موضوع توجه کنیم و در جلسات درمان سیگار حضور داشته باشیم.موضوع مهم دیگر، تعریف اعتیاد است. هر چیزی که از سد خونی مغز عبور کند، می‌تواند موضوع وابستگی و اعتیاد قرار بگیرد. بنابراین سیگار را هم باید جدی بگیریم و تصور نکنیم که چون ماده‌ای مثل مواد مخدر مصرف نمی‌کنیم، پس مسئله‌ای وجود ندارد.

به‌خصوص در سفر اول باید مراقب باشیم. اگر کسی در سفر اول به دنبال درمان اعتیاد است، بهتر است موضوع درمان سیگار را هم جدی بگیرد تا بتواند مسیر درمان کامل‌تری را طی کند.

موضوع بعدی، حضور همسفران است. من همیشه به شرایط همسفران فکر می‌کنم. راهنماهای همسفران بهتر از هر کسی می‌دانند که همسفر ما نیز درگیر مشکلات و مسائل خاص خودش است و گاهی به دلیل شرایطی که دارد نمی‌تواند در جلسات حضور پیدا کند.

یکی از مؤلفه‌های مهم درمان در کنگره ۶۰، حضور همسفر است. اگر همسفر من در سفر اول حضور نداشت و متوجه نمی‌شد که من در چه شرایطی هستم، چه زمانی ناراحت هستم، چه زمانی حال خوبی ندارم و چه زمانی نیاز به کمک دارم، شاید من نمی‌توانستم سفرم را ادامه بدهم.

حضور و همراهی ایشان به من کمک کرد و اگر امروز توانسته‌ام تا حدودی روی خودم کار کنم و آموزش بگیرم، بخشی از آن به دلیل همین حضور و همراهی است.

به همین دلیل از همه همسفران عزیز می‌خواهم که در جلسات حضور داشته باشند و از آموزش‌های کنگره استفاده کنند. آقای مهندس برای روزهای پنجشنبه و جلسات کارگاه آموزشی همسفران برنامه‌ریزی کرده‌اند تا عزیزان بتوانند از این آموزش‌ها بهره بگیرند.

در عین حال، ما باید حریم خودمان را با همسفران حفظ کنیم و اجازه بدهیم آموزش‌ها و جایگاه‌های هر کدام از ما مسیر خودش را داشته باشد. حضور همسفران باعث پویایی بیشتر نمایندگی و بهتر شدن شرایط برای همه خواهد شد.

امیدوارم بتوانیم از صحبت‌ها و آموزش‌های آقای مهندس به‌درستی استفاده کنیم و در مسیر درمان و آموزش، قدم‌های محکم‌تری برداریم.

ویژه ها

دیدگاه شما





۰ دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...