حرکت کلید گشودن درهای بسته

سلام دوستان مهشید هستم همسفر

وادی هشتم با این جمله زیبا و پرمعنا به من یادآوری می‌کند که «با حرکت راه نمایان می‌شود». وقتی برای اولین بار با این وادی آشنا شدم، متوجه شدم که خیلی از مواقع در زندگی، منتظر هستم تا همه چیز برایم مشخص و آماده شود و بعد حرکت کنم، در صورتی که این وادی به من آموزش می‌دهد که بسیاری از مسیرها و راه‌حل‌ها در زمان حرکت کردن برای من آشکار می‌شوند.

در گذشته گاهی برای تصمیم گرفتن بیش از اندازه فکر می‌کردم و ترس از اشتباه باعث می‌شد شروع نکنم. همیشه تصور می‌کردم باید ابتدا همه چیز را بدانم و بعد قدم بردارم. اما با آموزش‌های کنگره یاد گرفتم که حرکت کردن خودش بخشی از آموزش است. وقتی قدمی برمی‌دارم، تجربه‌ای به دست می‌آورم و از آن تجربه می‌توانم برای قدم بعدی استفاده کنم.

تأثیر این وادی روی من این بوده که بیشتر مسئولیت زندگی خودم را بپذیرم. یاد گرفته‌ام که نمی‌توانم همیشه منتظر باشم دیگران یا شرایط تغییر کنند تا من احساس آرامش کنم. اگر می‌خواهم شرایط زندگی‌ام بهتر شود، باید از خودم شروع کنم و حرکت را از جایی که هستم آغاز کنم.

برای من، حرکت فقط به معنی انجام دادن یک کار فیزیکی نیست؛ گاهی یک حرکت می‌تواند تغییر یک فکر، کنار گذاشتن یک عادت نادرست، بخشیدن یک نفر، عذرخواهی کردن، یا حتی شروع یک کار کوچک باشد. مهم این است که در جای خودم متوقف نمانم و برای بهتر شدن تلاش کنم.

در مسیر کنگره هم این موضوع را بیشتر لمس کرده‌ام. آموزش زمانی برای من ارزش واقعی پیدا می‌کند که بتوانم آن را در زندگی‌ام به کار بگیرم. اگر فقط آموزش ببینم ولی در رفتار و افکارم تغییری ایجاد نکنم، در واقع حرکتی انجام نداده‌ام. وادی هشتم به من یاد می‌دهد که دانستن به‌تنهایی کافی نیست و باید دانسته‌هایم را به عمل تبدیل کنم.

یکی دیگر از چیزهایی که از این وادی یاد گرفته‌ام، صبر در مسیر است. گاهی دوست دارم نتیجه کارهایم را خیلی زود ببینم، اما متوجه شده‌ام که هر حرکتی نیاز به زمان دارد. همان‌طور که یک درخت برای رشد کردن به زمان، مراقبت و رسیدگی نیاز دارد، تغییر در انسان هم به‌تدریج اتفاق می‌افتد.

امروز اگر در زندگی با مشکلی روبه‌رو شوم، سعی می‌کنم به جای ناامیدی و کنار کشیدن، ببینم چه کاری از دست خودم برمی‌آید و همان را انجام بدهم. شاید قدم اول خیلی کوچک باشد، اما همان قدم کوچک می‌تواند شروع یک مسیر بزرگ باشد.

وادی هشتم به من امید می‌دهد که برای رسیدن به آرامش، حال خوب و اهدافم، لازم نیست همه مسیر را از ابتدا ببینم. کافی است قدم اول را درست بردارم و در ادامه، با آموزش و تجربه، قدم‌های بعدی را پیدا کنم.

من امروز بیشتر از گذشته باور دارم که اگر حرکت کنم، راه برایم نمایان می‌شود و اگر در مسیر درست ثابت‌قدم باشم، نتیجه نیز به‌مرور خودش را نشان خواهد داد. امیدوارم بتوانم آموزش‌های این وادی را فقط در حد حرف و نوشته نگه ندارم و در زندگی روزمره‌ام به اجرا دربیاورم؛ چون برای من، وادی هشتم یعنی حرکت، تجربه، آموزش و ادامه دادن تا رسیدن به آرامش و تکامل.

نویسنده: همسفر مهشید رهجو راهنما همسفر زینب

ویراستاری و ارسال: همسفر مهشید نگهبان سایت

همسفران دانیال اهواز