گروه خانواده- همواره در حرکت باشیم و از سکون و بی‌عملی دوری کنیم

این وادی به منِ همسفر می‌آموزد که باید حرکت کنم تا راه برایم نمایان شود. اگر در یک جا ساکن بمانم و هیچ حرکتی انجام ندهم هرگز به اهدافی که برای خود تعیین کرده‌ام نمی‌رسم و ممکن است از مسیر اصلی خارج شوم. بنابراین، باید خواسته و هدف مشخصی داشته باشم و برای رسیدن به آن تلاش کنم.

وادی هشتم دو مسیر را به ما نشان می‌دهد؛ یکی مسیر ارزش‌ها، تقوا، عشق و صداقت، و دیگری مسیر کینه، نفرت و حسادت. انتخاب هر یک از این مسیرها بر عهده خود ماست، زیرا خداوند از همان ابتدا به انسان قدرت اختیار داده است. اگر در صراط مستقیم حرکت کنیم، به آرامش خواهیم رسید؛ اما اگر از مسیر درست خارج شویم، نتیجه‌ای جز رنج و عذاب نخواهیم داشت. ما در کنگره می‌آموزیم که باید همواره در حرکت باشیم و از سکون و بی‌عملی دوری کنیم.

اگر بخواهم از تجربه خودم بگویم، زمانی که وادی اول را خواندم؛ وادی اول می گوید که با «تفکر، ساختارها آغاز می‌شود»، بارها آن را گوش کردم و نوشتم تا توانستم مفهومش را درک کنم. اما همیشه به تیتر وادی هشتم فکر می‌کردم که چگونه «با حرکت، راه نمایان می‌شود». درک این موضوع برایم دشوار بود. نمی‌دانستم چه حرکتی باید انجام دهم و از کجا شروع کنم.

در آن زمان هیچ حرکتی نمی‌کردم، زیرا می‌ترسیدم و تصور می‌کردم در حد و اندازه‌ای نیستم که بتوانم قدمی بردارم. همچنین نیروهای منفی درونم مدام به من القا می‌کردند که «نمی‌توانی» و «نمی‌شود». در ابتدای ورودم به کنگره، احساساتی مانند ترس، ناامیدی و بی‌اعتمادی به خود در وجودم بسیار پررنگ بود. نه اعتمادبه‌نفس داشتم و نه توانایی بخشیدن؛ اما با کمک راهنمای عزیزم و آموزش‌های ارزشمند ایشان، متوجه شدم که باید ذره‌ذره این حس‌های آلوده را از وجودم دور کنم. آنجا بود که فهمیدم چقدر اشتباه فکر می‌کردم و باید آرام‌آرام حرکت را آغاز کنم. اولین حرکت من این بود که دست از کنترل کردن دیگران بردارم و دوربین توجهم را به جای مسافر و اطرافیان، روی خودم متمرکز کنم.

از کنگره، آقای مهندس و راهنمای عزیزم بسیار سپاسگزارم که اعتماد به‌ نفس را ذره‌ذره به وجودم بازگرداندند. این موضوع برای من بسیار ارزشمند بود زیرا باعث شد خودم را باور کنم و با امید بیشتری در مسیر رشد و آموزش قدم بردارم.

از خداوند می‌خواهم که به همه انسان‌ها اعتمادبه‌نفس عطا کند تا در مسیر کارهای خیر، ارزش‌ها و خدمت به دیگران حرکت کنند. به نظر من، تکرار مداوم وادی‌ها این فرصت را به من می‌دهد که هیچ‌گاه فراموش نکنم چه بوده‌ام، چه مسیری را طی کرده‌ام و امروز در چه جایگاهی قرار دارم.

نویسنده: همسفر طیبه (لژیون دوم )
ویرایش: همسفر ثریا رهجوی راهنما همسفر سهیلا (لژیون دوم)
منبع: دستورجلسه «وادی هشتم (با حرکت راه نمایان می‌شود.) و تأثیر آن روی من»
ارسال: راهنمای تازه واردین همسفر عاطفه دبیر سایت 
همسفران نمایندگی فیروزآباد