برای رسیدن به هدف باید حرکت کنیم

با حرکت راه نمایان می‌شود، امواج چون گردباد بر زمین فرود می‌آیند و آنچه برداشتنی باشد؛ با خود به امانت می‌برند و این، جز فرمان حاصل نمی‌گردد. هر موجودی ممکن است تحت تأثیر نیروهای مخرب و منفی قرار بگیرد و از فرمان‌ها و قوانین الهی سرپیچی کند و از حرکت بازبایستد. سکون بر هیچ موجودی جایز نیست، زیرا سکون باعث سقوط می‌شود.

برای رسیدن به هدف باید حرکت کنیم. شاید در ابتدای مسیر، راه برای ما کاملاً مشخص نباشد؛ اما وقتی قدم برداریم، ادامه مسیر کم‌کم برایمان نمایان می‌شود. خداوند به انسان اختیار داده است تا راه خود را انتخاب کند و او را بر سر یک دوراهی قرار داده است؛ یک راه، فسق و فجور و حرکت در مسیر ضد ارزش‌هاست که می‌تواند انسان را به حسادت، کینه، نفرت، دشمنی، قتل و جنایت و خونریزی بکشاند و نتیجه آن چیزی جز بی‌قراری و اضطراب نیست؛ راه دیگر، مسیر تقوا و ارزش‌هاست که انسان را به عشق، محبت، دوستی و صداقت هدایت می‌کند تا در نهایت با شادی و سربلندی به سوی پروردگار خود بازگردد.

در این وادی یاد می‌گیرم که تفکرات من، معمار ساختار زندگی من هستند. اگر تفکراتم درست و سازنده باشند؛ حرکت من نیز در مسیر درست قرار می‌گیرد و به مرور، ساختار زندگی‌ام تغییر خواهد کرد.
«با حرکت، راه نمایان می‌شود» یک قانون است؛ همانند قوانین ریاضیات. این قانون به ما می‌آموزد که برای رسیدن به مقصد و قرار گرفتن در صراط مستقیم، فقط فکر کردن کافی نیست، بلکه باید حرکت و عمل داشته باشیم.

در وادی‌های مختلف نیز می‌آموزیم که با تفکر، ساختارها آغاز می‌گردند؛ مسئولیت زندگی را نمی‌توان به خداوند واگذار کرد؛ زیرا مسئولیت دادن به خداوند به معنای سلب مسئولیت از خویشتن است. همچنین برای رسیدن به فرمان عقل و کشف حقیقت، باید حرکت کنیم و قدم برداریم. برای رسیدن به هدف، لازم نیست از همان ابتدا تمام جزئیات مسیر را بدانیم؛ کافی است خواسته و هدف خود را به‌درستی مشخص کنیم و با تمام وجود خواهان رسیدن به آن باشیم. اگر هدف ما رسیدن به صلح، آرامش، آسایش، عشق و محبت باشد، باید جبران خسارت را نیز انجام دهیم.

جبران خسارت را ابتدا باید از خودمان آغاز کنیم؛ یعنی خودمان را به خاطر کارهایی که خواسته یا ناخواسته انجام داده‌ایم، ببخشیم و سپس به جبران خسارت از خانواده و جامعه بپردازیم. در ادامه، با انجام کارهای ارزشی، گذشته خود را جبران کنیم و در نهایت با خود و خدای خود پیمان ببندیم که در مسیر صراط مستقیم حرکت کنیم، کارهای ضد ارزشی گذشته را تکرار نکنیم و به انجام کارهای ارزشی ادامه دهیم.

در نهایت، وادی هشتم به من می‌آموزد که منتظر نباشم همه چیز آماده شود. باید حرکت کنم و در مسیر، آموزش بگیرم و تجربه کنم؛ زیرا وقتی حرکت آغاز شود، راه نیز خودش را نشان خواهد داد. پس اگر خواسته‌ای داریم، باید حرکت کنیم؛ چرا که «با حرکت راه نمایان می‌شود.»

نویسنده: راهنما همسفر شهین
ویرایش و ارسال: همسفر میترا رهجوی راهنما همسفر عاطفه (دبیر سایت)
همسفران نمایندگی گرمسار