با حرکت راه نمایان می‌شود

یکی از وادی‌های بسیار زیبا و کاربردی کنگره۶۰، وادی هشتم است. یک نکته بسیار زیبا در این وادی این است که برای شناخت مسیر باید حرکت کرد، اگر شخصی بخواهد از نقطه‌ای به نقطه دیگر برود، تا زمانی که ایستاده است، نمی‌تواند پیچ‌وخم جاده را ببیند؛ اما وقتی حرکت می‌کند راه برای فرد نمایان می شود، در زندگی همه ما هم این ویژگی صادق است. وقتی صحبت از وادی هشتم می‌شود، موضوع حرکت جایگاه ویژه‌ای دارد.

 انسان زمانی که در سکون قرار می گیرد بامحاسبات خود با زمانی که وارد حرکت می‌شود، متفاوت است. گاهی یک کاری که هنوز شروع نکرده‌ایم بسیار سخت و ترسناک به نظر می‌رسد؛ اما زمانی که قدم اول را بر می‌داریم، متوجه می شویم که خیلی هم سخت و دشوار نبوده است که ما تصور می‌کردیم، این مسئله در زندگی همه ما وجود دارد.

 گاهی قبل از این‌که کاری انجام دهیم، آنقدر درباره مشکلات و سختی‌ها فکر می‌کنیم که اصلا جرأت شروع آن را پیدا نمی‌کنیم. بنابراین یکی از نکاتی که وادی هشتم برای من به ارمغان می‌آورد این است که لازم نیست تمام مسیر را بشناسیم و تمام مسیر برای ما روشن باشد بلکه کافی است با تفکر حرکت کنیم، آموزش بگیریم و پله‌پله جلو برویم.

 وادی هشتم به ما یادآوری می‌کند؛ برای برگشتن باید حرکت کنیم و برای رسیدن انسان به اصل خودش موضوع حرکت مطرح می‌شود، همانطور که رفتن به تاریکی ذره‌ذره شکل گرفته است، برای رسیدن به آرامش هم نیازمند حرکت، آموزش، صبر و استمرار است. زندگی با ایستادن قابل تغییر نیست، ممکن است که از آینده بترسیم، ممکن است مسیر برای ما مشخص نباشد اما اگر حرکت درست را شروع کنیم راه کم‌کم خودش را نشان می‌دهد. 

حرکت هم باید ظاهری باشد و هم حرکت دورنی، حرکت از ناامیدی به امیدواری از ترس به شجاعت، از نفرت به طرف عشق، در وادی هشتم پیمان و مسئولیت نیز مطرح شده است. پیمان یعنی؛ یک تعهد جدی، برای حرکت در مسیر درست و زمانی پیمان ارزشمند است که در عمل در مسیر درستی حرکت کنیم، اگر تصمیم بگیریم اما هیچ تغییری در رفتار و گفتار ما ایجاد نشود، آن تصمیم هنوز به مرحله عمل نرسیده است.

 وادی هشتم به من می‌آموزد که برای عبور از تاریکی و بازگشت از تاریکی، با تصمیم گرفتن برای ما کامل نمی‌شود، بلکه با حرکت، آموزش و استمرار نیاز است که حرکت کنیم و هم در صور ظاهر و هم صور پنهان آموزش بگیریم، هدف ما روشن باشد و برای رسیدن به هدف خود استمرار و تلاش داشته باشیم. 

یکی دیگر از مواردی که در وادی هشتم مطرح می‌شود، بازپرداخت بدهی‌ها و جبران خسارت است، جبران خسارت از خود، از خانواده، از جامعه و از هستی، جبران خسارت؛ گفتن کلمه ببخشید نیست، باید در رفتار هم تغییر ایجاد شود، اگر به خانواده خود خسارت زده‌ام، باید با مسئولیت‌‌پذیری، محبت، صداقت و رفتار درست، این خسارت را تا حدتوان جبران کنیم.

در خصوص خودم نیز، اگر به جسم خسارت وارد کرده‌ام، باید به بازسازی جسم، روان و شخصیت خود را نیز بپردازم و از خودم جبران خسارت کنم، و نتیجه این‌که سکون مانع رشد انسان می‌شود. وقتی در سکون هستیم مشکلات را بزرگتر می‌بینیم، ترس، نگرانی و افکار منفی نیر در سکون بیشتر می‌شود، پس برای رسیدن به اصل خویش، کافی نیست همه راه برای ما روشن باشد، حرکت کنیم راه خود نمایان می شود.

منبع: سایت کنگره۶۰
نویسنده: راهنمای تازه‌واردین همسفر بتول
رابط خبری: مرزبان خبری همسفر مریم
ویرایش و ارسال: همسفر اکرم رهجوی راهنما همسفر معصومه(لژیون دوم)نگهبان سایت
همسفران نمایندگی بردسکن