همیشه سخت‌ترین مسیرها به زیباترین مقصدها می‌رسند

خداوند را بابت حضورم در کنگره شاکر و سپاسگزارم. استاد امین می‌فرمایند: «وادی هشتم مکمل وادی اول است.» در وادی اول تفکر می‌کنیم و در وادی هشتم تفکر را به عمل تبدیل می‌کنیم. تا زمانی که تفکر ما به عمل تبدیل نشود، عملاً کاری انجام نداده‌ایم. باید از اطلاعاتی که از هفت وادی پشت سر گذاشته‌ایم، کمک بگیریم و حرکت کنیم؛ چون با سکون و دست روی دست گذاشتن هرگز به مقصد نمی‌رسیم. با اطلاعات درستی که به دست آورده‌ایم، می‌توانیم نقشه دقیقی از مسیر خود بکشیم و بعد به طرف مقصد حرکت کنیم؛ بنابراین وادی هشتم به ما می‌گوید: «نترس، پروا مکن، حرکت کن، قطعاً در حرکت راه یا مسیر نمایان خواهد شد.»

هنگام حرکت باید خواسته و هدف کاملاً مشخص باشد؛ چون گاهی اوقات در حرکت کردن، خودمان هم نمی‌دانیم به‌طور قطع چه می‌خواهیم. وقتی حرکت کردیم و به جلو رفتیم، کم‌کم راه برای ما نمایان می‌شود و دوردست‌هایی که در ابتدا قابل دیدن نبودند، اکنون آشکار می‌شوند. اگر هدف ما برایمان جدی نباشد و خوب فکر نکرده باشیم، در بین راه منحرف می‌شویم و به بیراهه خواهیم رفت؛ بنابراین لازم است قبل از حرکت، هدف خود را مشخص کنیم و بدانیم برای رسیدن به چه چیزی قدم برداشته‌ایم. ممکن است در ابتدای مسیر تمام راه برای ما روشن نباشد؛ ولی زمانی که حرکت را آغاز می‌کنیم، با هر قدمی که برمی‌داریم، قسمت دیگری از مسیر برایمان آشکار می‌شود.

در این وادی، انسان فرصت جبران اشتباهات گذشته را دارد. برای حرکت باید بدانیم قوانینی وجود دارد؛ ولی باید خسارت‌هایی را که خواسته یا ناخواسته بر خود، خانواده و جامعه وارد کرده‌ایم، جبران کنیم. اشتباهات گذشته می‌توانند درس‌های زیادی برای راه پیش روی ما داشته باشند و به ما نشان دهند که چه مسیرهایی را نباید دوباره طی کنیم. در این وادی می‌توانیم با قدرت مطلق پیمان ببندیم که اشتباهات گذشته را جبران کنیم، از ضدارزش‌ها دوری کنیم و به طرف ارزش‌ها حرکت کنیم. این حرکت، فرصتی است برای اینکه گذشته را بهتر بشناسیم و از تجربه‌های آن برای ساختن آینده استفاده کنیم.

برای این کار باید از مقام بالادست خودمان اجازه بگیریم و خطاهای گذشته را بنویسیم و بعد آن‌ها را آتش بزنیم. سپس خواسته‌ها، اهداف و آرزوهای خود را روی یک برگه نوشته و از قدرت مطلق درخواست کمک می‌کنیم و به خودمان و قدرت مطلق قول می‌دهیم که دیگر اشتباهات گذشته را تکرار نکنیم. هدف این است که هم خودمان به صلح و آرامش برسیم و هم اطرافیان ما در آرامش باشند. در مقابل قدرت مطلق ادای احترام می‌کنیم و یک دقیقه سکوت کرده و سپس نوشته‌های خودمان را به قطعات ریز تبدیل می‌کنیم و آن‌ها را به آرامی به رودخانه، دریا و باد به امانت می‌سپاریم. باید به یاد داشته باشیم که رودخانه، دریا، صحرا و کوهستان در تمامی این مراحل شاهد و گواه پیمان ما بوده‌اند.

وادی هشتم تنها یک راه، یک راهنمایی یا یک وادی نیست؛ بلکه یک قانون بسیار مهم در زندگی است. این وادی دو راه را به ما نشان می‌دهد؛ یکی مسیر عشق، تقوا و ارزش‌هاست و دیگری مسیر کینه، نفرت و حسادت. حق انتخاب با خود ماست. ما هستیم که با افکار، تصمیم‌ها و حرکت خود مشخص می‌کنیم در کدام مسیر قدم برداریم. گاهی برای بهتر شدن، باید از بدترین شرایط عبور کرد. همیشه سخت‌ترین مسیرها به زیباترین مقصدها می‌رسند؛ بنابراین اگر هدفی داریم، نباید از سختی‌های مسیر بترسیم؛ بلکه باید با تفکر، ایمان و حرکت قدم برداریم و اجازه دهیم راه در طول مسیر برایمان نمایان شود.

منبع: برداشت از کتاب عشق چهارده وادی (وادی هشتم)
نویسنده: راهنما همسفر صغری (لژیون چهارم)
رابط خبری لژیون سردار: همسفر مژگان رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون اول)
ویرایش: همسفر سمانه رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون اول) دبیر دوم سایت
ارسال: همسفر زهرا نگهبان سایت
همسفران نمایندگی پاسارگاد