به نام قدرت مطلق الله
سلام دوستان، امید هستم، یک مسافر.
برداشت من از وادی هشتم این است که برای رسیدن به وادی هشتم، باید از وادی هفتم که یکی از موضوعات آن انتخاب بهترین راه است، عبور کنیم. در وادی هشتم آموزش میگیریم که با سکون و توقف، هیچ اتفاقی جز بدبختی و نکبت برای ما به وجود نمیآید و فقط با حرکت کردن است که میتوانیم به آرامش و صلح برسیم، تا زمانی که حرکت نکردهایم، از مسیر و ادامه راه آگاهی نخواهیم داشت و در مسیر درست و صراط مستقیم، با دانایی و آموزش حرکت میکنیم.
در کنگره ۶۰ آموزش میگیریم که در طول روز با چه بایدها و نبایدهایی، چه انجام دادنها و انجام ندادنهایی، چه مسیرهایی که باید در آن قرار بگیریم یا نگیریم و همچنین چه مجالسی که باید در آن حضور داشته باشیم یا نداشته باشیم، برخورد میکنیم، با آموزش درست، در چارچوب کنگره، مسیر و کار درست را انتخاب میکنیم.
ما همیشه بر سر دوراهی هستیم و باید راه درست را انتخاب کنیم. وادی هشتم به ما آموزش میدهد که برای رسیدن به صلح و آرامش، باید تسویهحساب کنیم، خودمان و دیگران را ببخشیم و خسارتهایی را که به اطرافیان وارد کردهایم، جبران کنیم، این موضوع برای من مهمترین بخش وادی هشتم است.
در مورد پیمان وادی هشتم نیز باید بگویم که من، امید، در حال حاضر پتانسیل انجام پیمان را ندارم و امیدوارم در سالهای آینده بتوانم به این مرحله برسم و پیمان خود را انجام دهم.
در پایان، از خداوند سپاسگزارم که فرصت حضور در این مسیر و بهرهگیری از آموزشهای کنگره ۶۰ را به من عطا کرده است. همچنین از جناب آقای غلامرضا عزیز بابت فرصتی که در اختیار من قرار دادند و از همه دوستانی که با حوصله به مشارکت من گوش کردند، صمیمانه تشکر و قدردانی میکنم.
با احترام و سپاس
تنظیم؛ مسافر علی
- تعداد بازدید از این مطلب :
83