از شناخت صورت مسئله تا رسیدن به درمان

امروز پنجشنبه ۱۴۰۵/۰۷/۰۹، جلسه نهم از دوره ششم سری کارگاه‌های آموزشی عمومی مسافران و همسفران کنگره ۶۰ زاهدان، با دستور جلسه «صورت مسئله اعتیاد»، به استادی راهنمای محترم مسافر جواد، نگهبانی مسافر محمد و دبیری مسافر منصور، رأس ساعت ۱۶:۳۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

خدا را شکر می‌کنم که امروز این فرصت را به من داد تا روی صندلی آموزش کنگره ۶۰ در خدمت شما عزیزان بنشینم و از تک‌تک شما آموزش بگیرم. از آقای مهندس و خانواده محترمشان نیز تشکر می‌کنم. دستور جلسه امروز «صورت مسئله اعتیاد» است که موضوع بسیار مهمی است و در کنگره ۶۰، چه در بخش مسافران و چه در بخش همسفران، کاملاً قابل درک است. موضوع درمان اعتیاد برای همه اعضای کنگره ۶۰ روشن و حل‌شده است.

اجازه بدهید خاطره‌ای را بیان کنم. زمانی که پدرم متوجه اعتیاد بنده شد، به واسطه همسفرم، بدون هیچ بحثی به من گفت: «لوازمت را جمع کن، برویم مشهد.» بدون هیچ توضیحی راهی مشهد شدیم و ایشان سه روز بنده را با حال خراب و سرگردان در شهر رها کردند. بعد از سه روز گفتند: «خب، حالا خوب شدی؟ مشکلی نیست؟ می‌توانیم برگردیم؟» مسئله اعتیاد بنده حل نشد، چون پدرم این علم و آگاهی را نداشت که اعتیاد چه تخریبی در جسم و بدن بنده ایجاد کرده است.

زمانی که در نمایندگی مشهد، راهنمای تازه‌واردین بودم، همیشه این موضوع را برای تازه‌واردین مطرح می‌کردم که اگر یکی از اعضای بدن شما شکسته باشد، آیا می‌توانید بدون اینکه آن عضو را گچ بگیرید، دوره درمان ۲۴ روزه را طی کنید و درمان شوید؟ همیشه پاسخ «خیر» بود. آقای مهندس دژاکام بسیار زیبا بیان می‌کنند که پایه‌های مثلث درمان شامل سه ضلع جسم، روان و جهان‌بینی است. جهان‌بینی نیز ضلع بسیار مهمی است که باید روی آن تمرین و کار شود. زمانی که یکی از اضلاع این مثلث رشد نکرده باشد، به درمان نمی‌رسیم و اگر هم به ظاهر به درمان برسیم، مطمئناً دوباره به اعتیاد بازمی‌گردیم.

کارگاه امروز از دو بخش تشکیل شده است. بخش نخست، «صورت مسئله اعتیاد» و بخش دوم، تولد مسافر آقا محمد و همسفر محترمشان است که همین موضوع مقداری زمان جلسه را محدود کرده است. آقای مهندس دژاکام بسیار واقع‌بینانه به مسئله اعتیاد نگاه کردند و مصرف‌کنندگان را گروه‌بندی کردند. از جمله مصرف‌کنندگان شاغل، مصرف‌کنندگان بیکار و مصرف‌کنندگان آخر خطی. برای هرکدام نیز راهی را در نظر گرفتند.
ایشان بیان کردند که طول درمان برای همه یکسان است و هر نوع ماده‌ای که فرد با آن وارد کنگره شود، داروی مخصوص به او داده می‌شود. در این روش، تریاک می‌تواند نقش دارویی و درمان‌کننده داشته باشد.

در ادامه مراسم تولد یکسال رهایی مسافر محمد و همسفر محترمشان برگزار گردید.

سخنان راهنمای محترم لژیون یکم، آقای جواد:

مسافر محمد به واسطه شغلی که دارد و شرایطی که در آن زمان داشت، محدودیت‌هایی برای خودش ایجاد کرده بود و تصور می‌کرد در کنگره ۶۰ که حضور پیدا کند، باید یک‌سری مسائل را رعایت کند و اینجا او را با انگشت نشان می‌دهند. از ابتدای سفر نیز با همین تصور وارد کنگره شد و فکر می‌کرد باید در اینجا معادل، یعنی شربت، دریافت کند.

محمد بسیار انسان جستجوگری بود، برخلاف همسفر محترمش که همسفران گرامی نیز به این موضوع اشاره کردند که فردی فرمان‌پذیر و فرمانبردار است.

واقعاً مصرف نگاری برای او سخت بود. آقای مهندس می‌گویند مصرف نگاری از مصرف هروئین نیز سنگین‌تر است. اما نکته‌ای که درباره آقای محمد می‌خواهم بیان کنم، می‌تواند پیامی برای همه کسانی باشد که با مصرف‌های سنگین وارد کنگره می‌شوند. آقای محمد در سفر اول مصرف نگاری داشت و با چند نفر، حداقل سه، چهار یا پنج نفر از دوستان دوران مصرف خود، وارد کنگره شده بود. آن دوستان نیز از ایشان پیام دریافت کرده بودند و به کنگره آمده بودند.

از آن جمع، تنها کسی که توانست به درمان برسد و امروز نخستین سال رهایی خود را جشن بگیرد، آقای محمد است. افراد دیگری از آن جمع نتوانستند به درمان برسند.

امروز اتفاقاً دستور جلسه صورت مسئله اعتیاد بود. با هر نوع مصرفی که داشته باشیم می‌توانیم وارد کنگره ۶۰ شویم. اگر خواسته درمان داشته باشیم و به ته خط رسیده باشیم، اگر از مصرف خسته شده باشیم، اینجا همان جایی است که می‌توانیم درمان شویم.

کسی مانند آقای محمد، با آن میزان مصرف سنگین، یکی از نمونه‌هایی است که نشان می‌دهد اگر خواسته درمان وجود داشته باشد، رسیدن به درمان امکان‌پذیر است. این همان نمونه‌هایی است که آقای مهندس می‌خواهند و می‌توان از آن به عنوان سندی بدون نقص یاد کرد.

خلاصه سخنان ایجنت محترم همسفران:

سلام دوستان، مهدیه هستم، همسفر.

خداوند متعال را شاکر و سپاسگزارم که اجازه داد در این تولد زیبا حضور داشته باشم.

تولد آقای محمد و همسفر محترمشان را به آقای مهندس، بنیان کنگره ۶۰، و خانواده محترمشان تبریک عرض می‌کنم. همچنین این تولد را به خانم آنی بزرگوار تبریک می‌گویم. اگر ایشان در مسیر کنگره حرکت نمی‌کردند، امروز همسفران نیز در کنگره حضور نداشتند.

به راهنمای بزرگوارم، خانم سحر عزیز، تبریک می‌گویم و از ایشان صمیمانه سپاسگزارم، چراکه حضور من در چنین لحظاتی را مدیون آموزش‌ها و محبت‌های ایشان هستم.

به آقا جواد، راهنمای محترم، نیز تبریک می‌گویم. قطعاً مسیر و هدف ایشان درست بوده است که امروز رهجویانشان در جایگاه‌های مختلف خدمتگزاری قرار گرفته‌اند. به آقا محمد تبریک می‌گویم که در مقوله درمان اعتیاد، سندی بدون نقص هستند. همچنین به خانم سیما عزیز و فرزندان عزیزشان نیز تبریک می‌گویم که پا به پای مسافرشان حرکت کردند و امروز در این جایگاه ارزشمند قرار گرفته‌اند.

به نظر من، هر تولد پیامی دارد. پیامی که در درجه اول برای خودِ خانواده است. اینکه فراموش نکنم چه کسی بودم، کجا بودم و امروز به کجا رسیده‌ام و چه کسی و چه چیزی به من کمک کرد تا به این جایگاه برسم. امروز این خانواده محترم، حامل پیام محبت و درمان برای خانواده‌های دردمند زاهدان هستند.

پیام دیگری که این تولد با خود دارد، این است که خدا را شکر، راهی برای درمان اعتیاد وجود دارد. در کنار درمان اعتیاد، درمان نیکوتین، اضافه‌وزن و بسیاری از بیماری‌های لاعلاج و روان‌تنی نیز امکان‌پذیر شده است.

با حل صورت‌مسئله اعتیاد، به هزاران سؤال و ابهام خانواده‌ها پاسخ داده می‌شود. در زندگی روزمره انسان‌ها، مسائل و مشکلات بسیاری، فراتر از مسئله اعتیاد، وجود دارد و حضور خانواده‌ها در کنگره و دریافت آموزش‌های جهان‌بینی می‌تواند کلید حل بسیاری از این مسائل و مشکلات باشد.

خانم سیما زمانی که وارد کنگره شدند، علاوه بر مسئله اعتیاد، با ترس‌های زیادی در زندگی مواجه بودند. با وجود شرایط سختی که داشتند، از جمله داشتن فرزند کوچک، خواسته‌های شخصی و شرایط کاری، از بسیاری از خواسته‌های خود گذشتند و فرمانبرداری را آموختند. امروز نیز نتیجه سعی و تلاش خود را می‌بینند.

امیدوارم در سفر دوم نیز ثابت‌قدم باشند و بتوانند در آزمون راهنمایی که پیش رو دارند، شرکت کنند و در جایگاه‌های مختلف به خدمت خود ادامه دهند، چراکه نمایندگی زاهدان به خدمتگزاران بسیاری نیاز دارد.

امیدوارم بتوانند انتقال‌دهنده خوبی برای آموزش‌ها باشند، رهجوی خوبی برای کنگره و آقای مهندس باشند و در ادامه این مسیر، به خدمتگزاری شایسته برای کنگره ۶۰ تبدیل شوند.

نگارش : مسافر مجتبی (لژیون چهارم راهنما آقای سعید)

عکس و ارسال : مسافر رامین (لژیون یکم راهنما آقای جواد)