وقتی جسم به‌تدریج به تعادل می‌رسد، روان نیز آرام‌تر می‌شود

نهمین جلسه از دوره هجدهم کارگاه‌های آموزش خصوصی همسفران‌آقا، نمایندگی شادآباد؛ به استادی راهنمای محترم مسافر محمد، نگهبانی همسفر افشین و دبیری همسفر محمد، با دستور جلسه «صورت مسئله اعتیاد» پنجشنبه 9 مهرماه ۱۴۰۵، ساعت ۱۴:۰۰ آغاز به کار نمود.
 

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان محمد هستم مسافراز این بابت بسیار خوشحالم و امیدوارم حال همه شما خوب باشد. خدا را شکر، من هم خوبم امروز از ساعت ۶ در پارک لاله بودیم. روز بسیار زیبایی بود و حضور در جمع بچه‌های کنگره همیشه لذت‌بخش است. به‌خصوص امروز که حدود ۱۵ تا ۲۰ نفر از اعضای شعبه شادآباد در کنار هم بودیم و روز خوبی را سپری کردیم. پس از آن نیز ورزش داشتیم که بسیار لذت‌بخش بود.
اما دستور جلسه این هفته، «صورت‌مسئله اعتیاد» است. در کنگره یاد گرفته‌ام که وقتی هر کلمه یا جمله‌ای به‌عنوان دستور جلسه مطرح می‌شود، باید درباره تک‌تک واژه‌های آن تأمل کنم. دیروز در کارگاه، یکی از دوستان از من پرسید: «صورت‌مسئله یعنی چه؟» همین سؤال باعث شد خودم نیز بیشتر به مفهوم این واژه فکر کنم.
«صورت» به معنای چهره و سیماست؛ اما مسئله چیست؟ به نظر من، مسئله موضوعی است که برای ما ناشناخته یا گنگ است و برای رسیدن از یک نقطه به نقطه‌ای مشخص، باید آن را بشناسیم و برای حل آن راهکار پیدا کنیم. آقای مهندس به‌عنوان یک محقق، در مواجهه با مسئله اعتیاد نیز همین مسیر را طی کردند. روش‌های مختلف را بررسی و تجربه کردند؛ از ترک سقوط آزاد گرفته تا مراجعه به پزشک، مصرف دارو و سایر روش‌هایی که در آن زمان وجود داشت.اما هیچ‌کدام به درمان واقعی منجر نمی‌شد. ممکن بود فرد برای مدتی مصرف نکند، اما حال عمومی او مناسب نباشد ، یا پس از مدتی دوباره به مصرف بازگردد.
هدف آقای مهندس، رسیدن به درمانی بود که مصرف‌کننده پس از درمان، حتی در معرض مواد مخدر نیز نیازی به مصرف و وسوسه نداشته باشد؛ درمانی که در آن جسم و روان فرد به تعادل برسند. در ماه رمضان، زمانی که آقای مهندس داروی خود را در وعده‌های مشخص تقسیم کردند و مقدار مصرف به‌تدریج کاهش یافت، متوجه شدند که حالشان بهتر می‌شود. این تجربه، نقطه عطفی برای تفکر و تحقیق بیشتر درباره مسئله اعتیاد شد. در ادامه، این دیدگاه شکل گرفت که درمان اعتیاد سه ضلع دارد: جسم، روان و جهان‌بینی.
در روش‌های قدیمی، عمدتاً فقط مواد مخدر مورد توجه قرار می‌گرفت و انسان نادیده گرفته می‌شد. تصور بر این بود که اگر مواد از فرد جدا شود، مشکل اعتیاد نیز برطرف خواهد شد. حتی امروز نیز در برخی نگرش‌ها، درمان صرفاً به قطع مصرف محدود می‌شود؛ در حالی که قطع مصرف، به‌تنهایی به معنای درمان نیست. از سوی دیگر، کمتر به این موضوع توجه می‌شد که مصرف مواد چه تأثیری بر جسم، روان و زندگی انسان گذاشته است. برخی افراد مانند من، از روی لذت‌طلبی، خوش‌گذرانی و رفیق‌بازی وارد مصرف شدند و برخی دیگر نیز در اثر مصرف طولانی‌مدت داروها و قرص‌های مختلف، گرفتار وابستگی شدند.
آقای مهندس با بررسی این موضوع به این نتیجه رسیدند که درون جسم انسان، سیستم‌هایی وجود دارد که بر اثر مصرف مداوم مواد مخدر از بیرون، دچار آسیب و اختلال می‌شوند. بنابراین برای درمان واقعی، باید این سیستم‌ها نیز مورد توجه قرار گیرند. اما درمان در کنگره تنها به جسم محدود نمی‌شود. پس از طی دوره درمان، آموزش‌هایی در زمینه شناخت انسان، نیروهای بازدارنده، نیروهای الهی و شناخت نقاط تاریک وجود انسان ارائه می‌شود.
وقتی جسم به‌تدریج به تعادل می‌رسد، روان نیز آرام‌تر می‌شود. از طرف دیگر، با کار کردن روی جهان‌بینی و شناخت نقاط تاریک درون خود و جایگزین کردن آنها با نقاط روشنایی، نگرش و رفتار انسان نیز تغییر می‌کند. بنابراین در سه ضلع جسم، روان و جهان‌بینی، یک فرآیند اصلاح و جایگزینی اتفاق می‌افتد:
در جسم، سیستم‌های طبیعی و شبه‌افیونی بدن که بر اثر مصرف مواد دچار اختلال شده‌اند، فرصت بازسازی پیدا می‌کنند.
در جهان‌بینی، افکار و اندیشه‌های نادرست شناسایی و اصلاح می‌شوند؛ در نتیجه، رفتارهای انسان نیز تغییر می‌کند.
در روان نیز به‌تدریج از حالت آشفتگی و عدم تعادل فاصله گرفته و به سمت آرامش و تعادل حرکت می‌کنیم.
وقتی این سه ضلع در کنار یکدیگر مورد توجه قرار می‌گیرند، مسیر درمان کامل‌تر می‌شود و انسان می‌تواند به تعادل و آرامش بیشتری در زندگی دست پیدا کند.
امیدوارم همه ما به آنچه هدف و دیدگاه کنگره است، یعنی تعادل، آرامش و یک زندگی سالم و زیبا برسیم و بتوانیم در کنار یکدیگر از زندگی لذت ببریم.

تایپ و ویراستاری: همسفر سجاد
سایت همسفران آقا نمایندگی شادآباد