خوشبختی را پیدا کردم، چون صورت مسئله را شناختم

سیزدهمین جلسه از دوره هشتم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ ویژه مسافران نمایندگی رازی، با استادی راهنمای محترم مسافر امیر، نگهبانی موقت مسافر فاضل و دبیری موقت مسافر جعفر، با دستور جلسه « صورت مسئله اعتیاد » در روز چهارشنبه مورخه  1405/07/08 راس ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.
خلاصه سخنان استاد :

سلام دوستان امیر هستم یک مسافر، خدا را شکر می‌کنم که در بهترین تاریخ بشریت هستم چون خداوند آقای مهندس را به ما هدیه داد. موضوع جلسه «صورت مسئله اعتیاد» می‌باشد، موضوعی که به نظر من یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های زندگی بعضی انسان‌ها بوده. چیزی که برای ما اهمیت دارد این می‌باشد که امروز راه درمان را می‌شناسیم و می‌دانیم که چگونه می‌توانیم به تعادل و حال خوب برسیم.

قبل از ورود به کنگره، تجربه‌های زیادی داشتم و مسیر زندگی‌ام به تاریکی و کارتن‌خوابی رسید. در کودکی و نوجوانی آموزش درستی درباره زندگی ندیده بودم و نمی‌دانستم چگونه باید جایگاه خودم را پیدا کنم، اولین بار که مشروب خوردم، حرفی شنیدم که باعث شد خودم را آدمی جهنمی بدانم و همان باور من را بیشتر به سمت تاریکی برد، بعد از مدتی از خانواده جدا شدم و برای مستقل شدن به تهران آمدم، اما نتوانستم زندگی‌ام را درست اداره کنم.

هفت سال از ورودم به کنگره ۶۰ می‌گذرد و امروز در سفر دوم قرار دارم. نه سیگار می‌کشم، نه قلیان و ویپ مصرف می‌کنم و نه مواد مخدر یا مشروبات الکلی، در این مدت فهمیدم کنگره 60 فقط درمان اعتیاد نیست، بلکه به من یاد داد محبت، بخشش و گذشت را در زندگی اجرا کنم. احساس می‌کنم شاید ۳۰ تا ۴۰ درصد خودم را پیدا کرده‌ام و همین مقدار برای کسی که از تاریکی مطلق آمده، اتفاق بزرگی محسوب می‌شود.

من سال‌ها راننده آمبولانس بودم و گاهی مأموریت داشتم بیماران اعصاب و روان را به مراکز درمانی منتقل کنم، آن زمان با افرادی روبه‌رو می‌شدم که به نظر من بخشی از مشکلشان به حل نشدن صورت مسئله اعتیاد برمی‌گشت. امروز می‌فهمم چیزی که در کنگره برای ما روشن شده، هنوز برای خیلی از مردم ناشناخته می‌باشد، ما یاد گرفته‌ایم از سیستم ایکس خودمان مراقبت کنیم و آموزش‌ها را در زندگی به کار بگیریم، شاید خودمان متوجه نباشیم، اما برای خانواده و اطرافیانمان الگو هستیم.

برای من ثروت واقعی فقط پول نیست، بلکه شناخت خود، روان، جهان‌بینی و فهم معنای زندگی است. در کنگره یاد گرفتم درمان فقط به تعادل رسیدن جسم محدود نمی‌شود و روان و جهان‌بینی هم به آموزش و زمان نیاز دارد. از دوستان سفر اول می‌خواهم قدر این فرصت را بدانند، مسیر درمان را ادامه دهند و بیشتر به خودشان توجه کنند، ما مسیری پیدا کرده‌ایم که ارزش ادامه دادن و مراقبت کردن دارد، از این که به صحبت های من گوش دادید از همه شما دوستان سپاسگزارم.

تایپ : مسافر فاضل

عکس : مسافر حمید 

بارگذاری : مسافر هانی 

مرزبان کشیک : مسافر مهدی