وقتی که سفر اول تمام می شود؛ تازه در آغاز راه هستیم.

چهارمین جلسه از دوره چهل و هفتم کارگاه های آموزش خصوصی کنگره ۶۰ ویژه مسافران، با استادی مسافر علی، نگهبانی مسافر محسن و دبیری مسافر فرج با  دستور جلسه "صورت مسئله اعتیاد"  روز چهارشنبه  8مهرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.

سخنان استاد:
خداوند را شاکر و سپاسگزارم که در این جایگاه قرار گرفتم تا آموزش ببینم و خدمت کنم. این اولین باری است که من این جایگاه را تجربه می کنم و قبل از نشستن روی این صندلی خیلی با خودم فکر کردم که در مورد دستور جلسه که صورت مسئله اعتیاد است چگونه صحبت کنم.
بهترین مطلبی که به نظرم رسید که در رابطه با آن صحبت کنم وضعیت خودم در دوران اعتیاد و بعد از شروع سفرم بود. حدود یک سالی بنا به شرایط شغلی ام ساکن پرند بودم و به دلیل این که به من اتهام دزدی زده شد به فردیس منتقل شدم و در فردیس در یک شرکت ساختمانی مشغول به کار شدم. بعد از این که این مسائل پیش آمد بدون هیچ گونه خجالتی در بین بقیه همکارانم پیک نیک را روشن می کردم و مشغول مصرف مواد مخدر می شدم. بعد از گذشت تقریباً 4-5 ماه از این موضوع یک روز به پیشنهاد یکی از دوستانم و به بهانه خرید لباس به شعبه وحید آمدم و توسط مرزبان شعبه به لژیون تازه واردین راهنمایی شدم و به صحبت های راهنمای محترم آقا خشایار گوش دادم. سه جلسه تازه واردین را که گذراندم به من گفتند برو و یک راهنما انتخاب کن. رفتم و گشتم و صحبت های اساتید محترم را گوش دادم و لژیون آقای حسن عطایی را انتخاب کردم و در لژیون 18 سفرم را شروع کردم.

اوایل هیچ چیز از کنگره و صحبت های استادم متوجه نمی شدم تا جایی که یک بار هم تصمیم گرفتم لژیون خودم را عوض کنم. بعد از گذشت چند ماه کم کم متوجه شدم که در اینجا چه می گویند و من برای چه اینجا حضور دارم. الان هم خیلی خوشحالم که در پرند به من اتهام دزدی زدند تا به فردیس منتقل شوم که راه برای حضور و درمان در این مکان مقدس برای من باز شد. یک سال از تاریخ ورودم به کنگره می گذرد و در این مدت به همه مشارکت ها گوش می دادم.
به نظر من از زمانی که ما پای پیک نیک یا هر وسیله دیگری که با آن مواد مصرف می کردیم نشستیم درمان ما شروع شده است. ما به نظر خودمان 20 سال را در تاریکی گذارانده ایم ولی به نظر من این مدت می خواهد به من گوشزد کند که هر لحظه یک چیز جدیدی یاد بگیرم.

آقای مهندس آمدند و صورت مسئله اعتیاد را حل نمودند و چراغ  راه زندگی را برای ما روشن کردند تا مسیر درمان وصراط مستقیم را پیدا کنیم.
در آخر یک جمله خیلی زیبا در کنگره هست که می گوید"پایان هر نقطه سر آغاز خط دیگریست".وقتی سفر اول تمام می شود تازه متوجه می شویم که در کجا ایستاده ایم.

تایپ و ارسال: مسافر مهدی لژیون 17

تنظیم و ویرایش: مسافر علیرضا

عکس: مسافر مهدی لژیون 10 

مرزبان خبری: مسافر سعید