یازدهمین جلسه از دوره شصتوششم کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، ویژه مسافران نمایندگی خلیج فارس بوشهر، با استادی مسافر رضا، نگهبانی مسافر احسان و دبیری مسافر فیصل، با دستور جلسه «صورت مسئله اعتیاد»، روز سهشنبه ۷ مهر ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.
خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان، رضا هستم یک مسافر
خداوند را شکر میکنم که در کنگره ۶۰ قرار دارم. از ایجنت نمایندگی و لژیون مرزبانی تشکر میکنم که به من اجازه دادند در این جایگاه خدمت کنم.
دستور جلسه امروز «صورت مسئله اعتیاد» است. وقتی به گذشته خودم نگاه میکنم، میبینم یکی از دلایلی که سالها نتوانستم به درمان برسم، این بود که صورت مسئله اعتیاد را بهدرستی نمیشناختم. راههای مختلفی را امتحان کرده بودم، اما چون شناخت درستی از مشکل نداشتم، راهحل مناسبی هم پیدا نمیکردم. بیشتر اوقات ذهن و زندگی من حول محور مصرف مواد میچرخید و به دنبال مکانی برای مصرف بودم.
تا اینکه وارد کنگره ۶۰ شدم. در ابتدا هیچ شناختی از روش درمان نداشتم و حتی نمیدانستم روش DST چیست و چگونه میتواند به درمان اعتیاد کمک کند. اما به مرور و با آموزشهایی که در کنگره دریافت کردم، متوجه شدم برای درمان اعتیاد ابتدا باید صورت مسئله را بهدرستی شناخت و سپس بر اساس یک روش علمی و تجربهشده، برای حل آن اقدام کرد.
در روش DST، درمان بهصورت تدریجی و منظم انجام میشود و داروی OT در یک برنامه مشخص و زیر نظر راهنما مصرف میشود. به نظر من، یکی از نکات بسیار مهم این است که مسافر باید در طول سفر اول، داروی خود را دقیق و منظم مصرف کند و به آن به چشم دارویی برای درمان نگاه کند، نه مادهای برای مصرف تفننی یا جایگزین مواد گذشته.
وقتی به روش درمان کنگره ۶۰ و زحماتی که جناب مهندس دژاکام برای کشف و ارائه این روش متحمل شدهاند فکر میکنم، واقعاً باید قدردان و سپاسگزار باشیم. ایشان با تجربه و تحقیق، راهی را ارائه کردند که بسیاری از انسانها توانستند از طریق آن مسیر درمان خود را پیدا کنند.
به نظر من، شکرگزاری واقعی فقط با حرف زدن نیست؛ بلکه باید در عمل هم نشان داده شود. وقتی به درمان و رهایی رسیدیم، نباید کنگره را رها کنیم. هرکدام از ما میتوانیم به اندازه توان خود در کنگره خدمت کنیم. خدمت کردن، آموزش گرفتن و انتقال آموختهها به دیگران میتواند یکی از بهترین شکلهای قدردانی از جناب مهندس و خانواده محترم ایشان باشد.
موضوع دیگری که در کنگره یاد گرفتهام، رعایت قوانین و حرمتهاست. وقتی وارد این مجموعه میشویم، باید آموزشپذیر باشیم و در چارچوب قوانین حرکت کنیم. اگر چیزی را نمیدانیم، باید یاد بگیریم و اگر راهنمای ما مسیر مشخصی را برای درمان تعیین میکند، با اعتماد و نظم آن را دنبال کنیم. همین آموزشپذیری و فرمانبرداری درست، به مرور میتواند انسان را به مرحلهای برساند که توانایی تصمیمگیری و مسئولیتپذیری بیشتری پیدا کند.
امیدوارم بتوانم در سفر دوم نیز آموزشهای بیشتری بگیرم، خدمت کنم و در مسیر صراط مستقیم حرکت داشته باشم، و همه مسافران سفر اول بتوانند با پیمودن صحیح مسیر درمان، به رهایی برسند.
سپاسگزارم که به صحبتهایم گوش دادید.

نگارش: مسافر فیصل (لژیون یکم)
عکس: مسافر علیرضا (لژیون هشتم)
ارسال: مسافر احسان
- تعداد بازدید از این مطلب :
81