راهی برای درمان

پنجمین جلسه از دوره سوم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، ویژه مسافران نمایندگی بندر گناوه، با استادی مسافر غلامعلی، نگهبانی مسافر مهدی و دبیری مسافر بابک، با دستور جلسه «صورت مسئله اعتیاد»، روز دوشنبه ۶ مهرماه ۱۴۰۵، ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان غلامعلی هستم یک مسافر.
از جناب مهندس سپاسگزارم که کنگره ۶۰ را بنا نهادند و این بستر را فراهم کردند تا من بتوانم وارد این مسیر شوم، از اعتیاد عبور کنم و به تعادلی نسبی در زندگی برسم. همچنین از همه خدمتگزاران نمایندگی تشکر می‌کنم.

امروز که وارد کنگره شده‌ام، با عنوان «مسافر» شناخته می‌شوم. وقتی به معنای این واژه فکر می‌کنم، متوجه می‌شوم کسی که مسافر است، حتماً خواسته‌ای دارد و چون خواسته دارد، برای رسیدن به هدف خود تلاش می‌کند و در مسیر حرکت می‌کند. واژه «مسافر» بار بسیار سبک و زیبایی دارد و انسان را به حرکت وادار می‌کند.
پیش از ورود به کنگره، در مراکز و NGOهای دیگری حضور داشتم و در آنجا به من القا می‌شد که «معتاد» هستم و باید خودم را با این عنوان معرفی کنم. تفاوت نگاه کنگره در همین‌جاست؛ واژه «معتاد» برای بسیاری از افراد بار سنگینی دارد و در باور عمومی، اعتیاد بیماری‌ای لاعلاج تلقی می‌شود که درمانی برای آن وجود ندارد و تنها راه، تغییر محیط یا دوستان است.

من نیز پیش از ورود به کنگره، باور درستی نسبت به اعتیاد نداشتم و در انکار به سر می‌بردم. حتی زمانی که مصرفم را قطع می‌کردم، تغییر اساسی در درون خود احساس نمی‌کردم. همیشه در حال فرار بودم، در انزوا زندگی می‌کردم و سعی داشتم مصرفم را پنهان کنم؛ اما همچنان از درون آزار می‌دیدم. آن زمان تصور می‌کردم تا زمانی که مصرف می‌کنم، حالم بهتر است و می‌توانم به کارهایم برسم. سرانجام به دنبال راهی برای درمان گشتم و با مفهوم «مسافر» آشنا شدم و حرکت من در مسیر درمان آغاز شد.

در مورد «صورت مسئله اعتیاد»، جناب مهندس در سال ۱۳۹۰ موضوع «سیستم ایکس» را مطرح کردند؛ در حالی که خود ایشان از سال ۱۳۷۶ به درمان رسیده و کنگره را پایه‌گذاری کرده بودند. تعریف ایشان از اعتیاد، بسیار ساده، روان و قابل فهم است؛ به‌گونه‌ای که هر فردی، چه تحصیل‌کرده و چه فردی با تحصیلات کمتر، می‌تواند آن را درک کند.

نگاه کنگره ۶۰ به اعتیاد را می‌توان در یک واژه خلاصه کرد: «جایگزینی».
اعتیاد یعنی جایگزین شدن مواد بیرونی مانند تریاک، حشیش، شیشه و... به جای مواد افیونی درونی که بدن انسان به‌صورت طبیعی و در بهترین کیفیت تولید می‌کند. با ورود مواد بیرونی، سیستم تولیدکننده مواد درونی بدن دچار اختلال می‌شود و به‌تدریج از فعالیت طبیعی خود بازمی‌ماند.

اگر بدن انسان را مانند ساختمانی با ۶۰ پله در نظر بگیریم، فردی که بخواهد از بالای ساختمان یک‌باره به پایین بپرد، قطعاً آسیب می‌بیند و دست‌وپایش دچار شکستگی می‌شود. راه درست، پایین آمدن از پله‌ها به‌صورت تدریجی و یکی‌یکی است. درمان نیز به همین شکل است؛ یعنی باید مرحله‌به‌مرحله به نقطه‌ای بازگردیم که بدن بتواند دوباره مواد درونی خود را تولید کند و دیگر نیازی به مواد بیرونی نداشته باشد.
در این مرحله، ما تنها بخشی از مسیر را طی کرده‌ایم که مربوط به جسم است؛ چراکه مثلث درمان اعتیاد شامل سه ضلع جسم، روان و جهان‌بینی است. زمانی که به پله اول بازمی‌گردیم و جسم به تعادل می‌رسد، خواب و روابط زناشویی بهبود پیدا می‌کند، توانایی ورزش کردن به وجود می‌آید و فرد می‌تواند دوباره با آرامش در جامعه حضور پیدا کند.

اما بخش بسیار مهم دیگری نیز وجود دارد که مربوط به جهان‌بینی است. تغییر جهان‌بینی و بازآفرینی افکار و نگرش انسان، از همان ابتدای سفر اول آغاز می‌شود و نباید آن را به پایان سفر موکول کرد. اگر در مسیر آموزش‌های کنگره قرار بگیریم و آنها را به‌درستی دنبال کنیم، به‌تدریج به تعادل می‌رسیم، مفهوم خدمت را درک می‌کنیم و می‌توانیم بسیاری از مسائل زندگی، از جمله اقتصاد خانواده و روابط خود را سامان دهیم.

به مسافران تازه‌وارد تبریک می‌گویم که قدم در این مسیر گذاشته‌اند و از اولین مسافران این نمایندگی نوپا هستند. توصیه من به آنها این است که برای کامل شدن درمان، تلاش کنند نمره سفر اولشان ۲۰ باشد؛ یعنی آموزش‌های راهنمای خود را به‌درستی انجام دهند، به‌موقع در جلسات حضور داشته باشند، در مسیر خدمت قرار بگیرند و داروی خود را دقیقاً طبق دستور و در زمان تعیین‌شده مصرف کنند.
در پایان، امیدوارم همه مسافران این مسیر را با صبر، نظم، آموزش و حرکت درست طی کنند و به آن نقطه‌ای برسند که جسم، روان و جهان‌بینی آنها به تعادل برسد.

نگارش: مسافر بابک
ارسال: مسافر احسان