شناخت صورت‌مسئله به حل مسئله اعتیاد کمک کرد

همسفر سمیرا به همراه مسافر رضا با آنتی‌ایکس مصرفی انواع مواد مخدر وارد جمعیت احیای انسانی کنگره‌۶۰ شدند؛ ۱۳ ماه و ۲۶ روز با راهنمایی مسافر حسین و همسفر الهام سفر کردند. ایشان در رشته ورزشی بسکتبال و مسافر رضا در رشته‌های والیبال و تنیس روی میز فعالیت دارند و اکنون نیز به شکر خدا ۱۰ ماه است که با دستان پرمهر مهندس حسین دژاکام، آزاد و رها هستند.

اینک در باب دستورجلسه «صورت‌مسئله اعتیاد» با ایشان گفت‌وگویی انجام داده‌ایم؛ لطفاً با ما همراه باشید.

با توجه به آموزش‌های کنگره‌۶۰، صورت‌مسئله اعتیاد چیست و چه ارتباطی میان شناخت صورت‌مسئله اعتیاد، موفقیت در روش DST و شناخت سیستم‌ایکس‌وجود دارد؟

طبق آموزش‌های کنگره‌۶۰، صورت‌مسئله اعتیاد، شالوده و زیربنا در درمان اعتیاد است. کنگره‌۶۰ در واقع با این رویکرد نگاه می‌کند که اگر تا به حال درمانی برای اعتیاد وجود نداشته، به این علت است که تمام روش‌های موجود بر مبنای یک مجهول بودند؛ مجهولی که هیچ‌وقت ساده‌سازی نشده و هیچ تشریحی به عنوان صورت‌مسئله مشخص نداشته است. در کنگره‌۶۰ این موضوع مطرح می‌شود، کسی که دچار بیماری اعتیاد شده و بر اثر مصرف مواد مخدر بیرونی، سیستم تولیدکننده مواد مخدر درونی او از کار افتاده است، برای درمان قطعی باید آن را بازتنظیم کند. در این‌جا به مثلث مهمی به نام مثلث درمان می‌رسیم که شامل جسم، روان و جهان‌بینی است. اگر این سنگ اولیه و شالوده را نشناسیم، خیلی طبیعی است که روش DST، درمان تدریجی و حتی ابزاری که برای درمان آن (داروی OT) در نظر گرفته شده است، نتوانند ما را به نتیجه‌ای که می‌خواهیم برسانند.

لطفاً بفرمایید منظور مهندس دژاکام از بیان جمله «اعتیاد مسمومیت مزمن نیست؛ بلکه جایگزینی مزمن است» چیست؟

در واقع، تمایزی که مهندس دژاکام بین دو واژه مسمومیت مزمن و جایگزینی مزمن برای ما و با آموزش‌های کنگره‌۶۰ ایجاد کردند، پاسخ بسیاری از سؤالات و متغیرهای صورت‌مسئله اعتیاد بود. مواد مخدر بیرونی در دسته سم عمل نمی‌کند؛ چراکه برای انسانی که به آن‌ها عادت کرده است، می‌تواند در حکم دارو باشد؛ ولی برای کسانی که بدن آن‌ها به این مواد عادت ندارد، در حکم سم است. پس ما نمی‌توانیم درباره یک مصرف‌کننده بگوییم مواد مخدر بیرونی حکم سم را دارد و از اصطلاح مسمومیت مزمن استفاده کنیم. ایشان مطرح کردند که اعتیاد جایگزینی مزمن است و به این معناست که مواد مخدر بیرونی جایگزین مواد مخدر طبیعی درون بدن مانند اندورفین، دینورفین و بسیاری از هورمون‌های دیگری شده‌اند که برای بدن انسان لازم هستند. از طرف دیگر وقتی قطع مصرف اتفاق می‌افتد، این مواد دیگر تولید نمی‌شوند و مشکلاتی که باعث شده، اعتیاد درمان‌ناپذیر به نظر برسد، ادامه پیدا می‌کند. این‌جا بود که ما با یک تغییر تعریف مواجه شدیم و به جای مسمومیت مزمن  از واژه جایگزینی مزمن استفاده شد.

در آموزش‌های کنگره‌۶۰، وقتی می‌گویند «علمی که تجربه شده باشد، سندی بی‌نقص است»، به نظر شما منظور از علم و تجربه چیست؟

طبق تعاریفی که ما در کنگره‌۶۰ داریم، علم به معنای پی بردن به قوانین هستی، بایدها و نبایدها و آن چیزی است که ما به عنوان قوانین و حقایق هستی به آن اشاره می‌کنیم. علم در مراحل اولیه خود، به شکل یک‌سری تئوری‌ها و نظریه‌های مختلف است؛ اما زمانی که جلوتر می‌رود، اعتبار خود را از این‌جا پیدا می‌کند که نظریه‌ها و یافته‌های علمی بتوانند در زندگی عادی، به سؤالاتی که زمینه‌ساز شکل‌گیری آن‌ها بوده‌اند، پاسخ بدهند. زمانی که ما می‌گوییم اکنون با علم اعتیاد در کنگره‌۶۰ روبه‌رو هستیم، منظور علمی است که تجربه شده است؛ یعنی یافته‌ها و نظریه‌هایی که مهندس دژاکام به آن‌ها دست یافته بودند، ابتدا در فرایند درمان خود ایشان به کار گرفته شد و سپس برای افراد دیگر نیز به اجرا درآمد. به این ترتیب، علمی که در ابتدا در قالب نظریه و یافته مطرح شده بود، در میدان عمل به تجربه رسید و توانست به سندی تبدیل شود که انسان‌های دیگر را نیز به رهایی برساند.

به نظر شما هدف مهندس دژاکام از تغییر کلمه ترک به درمان و معتاد به مسافر، به دنبال ایجاد چه نگرشی در فرد است و این چه تأثیری در روند و مسیر درمان دارد؟

شاید واژه ترک به خودی خود تفاوتش را با درمان نشان ندهد. نظری که مهندس دژاکام در مورد درمان در کنگره‌۶۰ فرمودند این است که کسی درمان قطعی پیدا کرده است که اگر دوباره در کنار مواد مصرفی خودش به مقدار و مقیاس زیاد باشد، به هیچ عنوان بدنش نیاز به استفاده از آن نداشته باشد؛ اما در مورد ترک ما چنین چیزی نداریم. ترک یک واژه مقطعی در مورد کنار گذاشتن مصرف مواد است؛ ولی در مورد درمان این‌گونه نیست. درمان یعنی بازگشت بدن شخص به چرخه حیات و رسیدن به شرایطی مشابه انسان‌های معمولی. در مورد ترک پروسه درمان، ناتمام، بی‌نتیجه و نیمه‌کاره باقی می‌ماند. همچنین در مورد تفاوت معتاد و مسافر، دادن واژه کرامت به شخص در حال مصرف اهمیت دارد. معتاد برچسبی است که قابل تغییر نیست و فرد با آن شناخته می‌شود؛ اما مسافر واژه‌ای است که در دل خودش بار تغییر دارد. کسی که اکنون در تاریکی، ترس و بسیاری از ویژگی‌هایی قرار دارد که همه آن‌ها میراث تاریکی هستند، حرکتی را آغاز می‌کند که انتهای آن می‌تواند به نور، سلامتی و بازگشت به جامعه باشد. در واقع، ایستایی که واژه معتاد دارد، در واژه مسافر وجود ندارد. واژه مسافر حرکت و امید را با خود به همراه دارد و کرامت انسانی را به مسافرها بازمی‌گرداند.

لطفاً بفرمایید ما همسفران چه اطلاعاتی را باید در زمینه مشکلات احتمالی دوره درمان اعتیاد کسب کنیم تا بتوانیم در بهبودی و درمان مسافر خود مؤثر باشیم؟

این سوال دقیقاً به دستورجلسه صورت‌مسئله اعتیاد برمی‌‌گردد. اگر ما درک درستی از صورت‌مسئله اعتیاد داشته باشیم، به‌درستی پی می‌بریم که یک مشکل زیستی در بدن مسافر وجود دارد؛ در نتیجه این موضوع را به بداخلاقی، لجبازی یا مشکل اخلاقی تعبیر نمی‌کنیم. این موضوع به نوبه خود، پیش‌زمینه‌های ذهنی همسفر را نیز تغییر می‌دهد. ضمن این‌که در روش DST پاسخ خود را پیدا می‌کنیم که آن هم بخشی از صورت‌مسئله اعتیاد است. DST ابزار و روشی است که در صورت‌مسئله اعتیاد برای حل مسئله در اختیار داریم. در کنگره‌۶۰ می‌گویند: باید ۱۱ ماه صبر کنیم، عجول نباشیم و منتظر بمانیم تا درمان به‌صورت تدریجی انجام شود و سیستم‌ایکس بدن فرد بیمار نیز به‌ صورت تدریجی بازسازی شود. همچنین با آموزش و جهان‌بینی که همسفر دریافت می‌کند، به مرور زمان به این نتیجه می‌رسد که درمان مسافر وابسته به درمان قسمت‌های تاریک وجود خود او نیز هست؛ یعنی تمرکز خود را از روی مسافر به عنوان تنها موضوعی که نیاز به درمان دارد، برمی‌دارد و بخشی از انرژی خود را روی درمان خویش می‌گذارد. در نتیجه پروسه درمان با همکاری و زبان مشترک بسیار بهتر پیش می‌رود.

کلام آخر

من خیلی خوشحال هستم که در بستر کنگره‌۶۰ حضور دارم و آموزش‌های لازم را دریافت می‌کنم. همچنین از مسافر خود که باعث شد در کمال ناباوری، من وارد کنگره‌۶۰ شوم، ماندگار شوم و به مسیر خود ادامه دهم، تشکر می‌کنم. از راهنما همسفر الهام و از همه خدمتگزاران کنگره‌۶۰ در صور آشکار و پنهان و همچنین خدمتگزاران سایت نمایندگی شیخ‌بهایی تشکر می‌کنم.

انجام مصاحبه و تایپ: همسفر وجیهه رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون هفدهم)
عکاس: همسفر آرزو رهجوی راهنما همسفر سهیلا (لژیون نوزدهم)
رابط خبری: رابط خبری: همسفر طیبه رهجوی راهنما همسفر الهام (لژیون هفتم)
ارسال: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر پریسا (لژیون بیست‌وششم) دبیر اول سایت
همسفران نمایندگی شیخ بهایی